เมื่อถึงเวลาปิดเทอม
ผมเชื่อว่าหลายๆ คนในนี้ จะรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ
อันเนื่องมาจาก สภาพการจราจร โดยเฉพาะในเขตเมืองจะคล่องตัวเป็นพิเศษ
ไม่ว่าจะเป็นยามเช้า ที่ผมสามารถทำความเร็วมากกว่า 60 km/h บนถนนวิภาวดีฝั่งขาเข้าได้
หรือยามเย็ม ที่ผมสามารถขับรถผ่านตึก software park ได้ที่ความเร็วมากกว่า 80 km/h
แต่เมื่อนึกถึงบรรยากาศในการทำงานแล้ว
มันคือช่วงเวลาที่น่าสยดสยองของผมเป็นอย่างมาก
เนื่องจากเมื่อปิดเทอม ลูกๆหลานๆย่อมจะไม่ได้ไปโรงเรียน
ดังนั้น คุณพ่อคุณแม่ก็จะต้องตุเลงพาลูกๆมาทำงานด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทำให้ออฟฟิศของผม กลายเป็นสนามเด็กเล่นไปโดยปริยาย
เสียงเด็กๆวิ่งเล่น ก็จะดังกึกก้องวุ่นวายไปหมด
ยิ่งที่ออฟฟิศผมเป็นออฟฟิศขนาดเล็ก เสียงมันยิ่งสะท้อนดังเข้าไปใหญ่
และไม่รู้จะเรียกว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหรือไม่
คือ เด็กๆที่คุณพ่อคุณแม่พามาที่ออฟฟิศนั้น เป็นเด็กผู้หญิงถึง 3 คน!!!
ดังนั้น เมื่อเวลาเหล่านางฟ้าน้อยๆเหล่านั้นเล่นกัน ก็จะมีเสียงกรี๊ดแถมมาด้วย
ซึ่งมันยิ่งสร้างประสิทธิภาพในการรบกวนสมาธิผมยิ่งนัก
เหล่าท่านผู้ปกครองทั้งหลายนั้น แทนที่จะอบรม ห้ามปรามว่ามันรบกวนคนอื่น
ไม่เลย พวกท่านกลับหัวเราะชอบใจที่เหล่านางฟ้าตัวน้อยๆ เหล่านั้นเล่นกันสนุกสนาน
เฮ้ย!!! บริษัทเราไม่ได้ทำวิจัยเรื่องจินตนาการของเด็กนะ
เป็นคำพูดที่ผมได้แต่คิดอยู่ในใจ
ผมจะไปบ่นอะไรได้ เมื่อ 2 ใน 3 คน ของนางฟ้าเหล่านั้น เป็นลูกของหัวหน้าแผนกผมเอง
ส่วนอีกคนที่เหลือ ก็เป็นของพนักงานวัยเก๋า ที่ทำตัวเหมือนผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทซะอย่างนั้น
ผมคงไม่สามารถทำอะไรไปได้มากกว่าการมาบ่นไว้ในนี้ 555
ได้ข่าวว่า ปีนี้เลื่อนการเปิดเทอมไปถึงเดือนสิงหาคม เพื่อปรับให้เข้ากับ AEC เสียด้วย
นี่ผมต้องทนกับสภาพนี้ไปอีก 4 เดือนเชียวหรือนี่?!
ปล. หลายๆ คนอาจคิดว่าผมใจแคบใจดำ
ผมยอมรับนะ ว่าผมไม่ชอบเด็ก โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดของเด็ก เกลียดเลยก็ว่าได้
แต่งานของผมเป็นงานที่ต้องใช้สมาธิในการทำงานสูงมาก
2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมต้องประสบกับความยากลำบากในการทำงาน
จนงานผมแทบไม่เดินเลยทีเดียว...
ช่วงเวลาปิดเทอม -- ช่วงเวลาสยองของคนออฟฟิศอย่างผม
ผมเชื่อว่าหลายๆ คนในนี้ จะรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ
อันเนื่องมาจาก สภาพการจราจร โดยเฉพาะในเขตเมืองจะคล่องตัวเป็นพิเศษ
ไม่ว่าจะเป็นยามเช้า ที่ผมสามารถทำความเร็วมากกว่า 60 km/h บนถนนวิภาวดีฝั่งขาเข้าได้
หรือยามเย็ม ที่ผมสามารถขับรถผ่านตึก software park ได้ที่ความเร็วมากกว่า 80 km/h
แต่เมื่อนึกถึงบรรยากาศในการทำงานแล้ว
มันคือช่วงเวลาที่น่าสยดสยองของผมเป็นอย่างมาก
เนื่องจากเมื่อปิดเทอม ลูกๆหลานๆย่อมจะไม่ได้ไปโรงเรียน
ดังนั้น คุณพ่อคุณแม่ก็จะต้องตุเลงพาลูกๆมาทำงานด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทำให้ออฟฟิศของผม กลายเป็นสนามเด็กเล่นไปโดยปริยาย
เสียงเด็กๆวิ่งเล่น ก็จะดังกึกก้องวุ่นวายไปหมด
ยิ่งที่ออฟฟิศผมเป็นออฟฟิศขนาดเล็ก เสียงมันยิ่งสะท้อนดังเข้าไปใหญ่
และไม่รู้จะเรียกว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหรือไม่
คือ เด็กๆที่คุณพ่อคุณแม่พามาที่ออฟฟิศนั้น เป็นเด็กผู้หญิงถึง 3 คน!!!
ดังนั้น เมื่อเวลาเหล่านางฟ้าน้อยๆเหล่านั้นเล่นกัน ก็จะมีเสียงกรี๊ดแถมมาด้วย
ซึ่งมันยิ่งสร้างประสิทธิภาพในการรบกวนสมาธิผมยิ่งนัก
เหล่าท่านผู้ปกครองทั้งหลายนั้น แทนที่จะอบรม ห้ามปรามว่ามันรบกวนคนอื่น
ไม่เลย พวกท่านกลับหัวเราะชอบใจที่เหล่านางฟ้าตัวน้อยๆ เหล่านั้นเล่นกันสนุกสนาน
เฮ้ย!!! บริษัทเราไม่ได้ทำวิจัยเรื่องจินตนาการของเด็กนะ
เป็นคำพูดที่ผมได้แต่คิดอยู่ในใจ
ผมจะไปบ่นอะไรได้ เมื่อ 2 ใน 3 คน ของนางฟ้าเหล่านั้น เป็นลูกของหัวหน้าแผนกผมเอง
ส่วนอีกคนที่เหลือ ก็เป็นของพนักงานวัยเก๋า ที่ทำตัวเหมือนผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทซะอย่างนั้น
ผมคงไม่สามารถทำอะไรไปได้มากกว่าการมาบ่นไว้ในนี้ 555
ได้ข่าวว่า ปีนี้เลื่อนการเปิดเทอมไปถึงเดือนสิงหาคม เพื่อปรับให้เข้ากับ AEC เสียด้วย
นี่ผมต้องทนกับสภาพนี้ไปอีก 4 เดือนเชียวหรือนี่?!
ปล. หลายๆ คนอาจคิดว่าผมใจแคบใจดำ
ผมยอมรับนะ ว่าผมไม่ชอบเด็ก โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดของเด็ก เกลียดเลยก็ว่าได้
แต่งานของผมเป็นงานที่ต้องใช้สมาธิในการทำงานสูงมาก
2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมต้องประสบกับความยากลำบากในการทำงาน
จนงานผมแทบไม่เดินเลยทีเดียว...