เริ่มจากของผมเลย เป็นประสบการณ์ ล้มเหลวนะครับ อิอิ
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ไอเดียของผมเกิดจากการขายของ ให้กับคนใกล้ตัว สังคมที่ตัวเองอยู่ มีตลาดรองรับแน่ๆ นั่นเพราะผม เป็นทหารประจำ ของใช้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ย่อมเป็นสิ่งจำเป็น และเรารู้จักเป็นอย่างดี เมื่อคิดได้ดังนี้แล้ว ชักเริ่มคิดใหญ่ ไม่มีทุน ก็กู้ธนาคารซะเลย บวกความมั่นใจ เต็มเปี่ยม ได้เงินมาก้อนใหญ่พอสมควร ผมเริ่มทำตามแผนทันที ดังนี้
1 ผมเริ่มไปหาทำเล ขายของ ซึ่งต้องอยู่ใกล้ หน่วย กรม กอง ที่มีทหารประจำการ พูดง่ายๆอยู่ใกล้ลูกค้าย่อมดี ไปได้ที่แถว อำเภอที่ค่ายตั้งอยู่ ไม่ไกลจากบ้านตัวเอง มากนัก เป็นอาคารพาณิชย์ สองชั้น แต่เปิดให้เช่า ด้านล่าง 3x9 เมตร ค่าเช่า 2,000 บาท เป็นอาคารที่ร้างมาก่อน อยู่ในซอย ด้านหน้ามีสนามเทนนิส กับสระว่ายน้ำ มีรถผ่านไปผ่านมา เนื่องจากผม ประจำอยู่กาญจนบุรี แต่ร้านจะเปิดที่อุบล จึงไม่มีเวลาไปนั่งดู รถวิ่งผ่าน หรือเช็คผู้คน มากนัก อารมณ์ว่า ค่าเช่ารับได้ แล้วอยากเปิดเร็วๆเพราะ ผมทำงานอยู่ไกล ลาได้น้อยวัน จึงตัดสินใจ เช่าทันที ( แค่การหาทำเล ผมก็พลาดแล้ว ตรงที่ตัดสินใจเร็วเพราะเวลามาบีบ และดูเพียงที่เดียว ไม่ดูหลายๆที่ )
2 ผมเริ่ม ตกแต่งร้าน ทาสีเอง สั่งอุปกรณ์สำนักงานพวกชั้น ตู้ ราวแขวน เข้าร้าน แล้วก็มองมันด้วยความภาคภูมิใจ ร้านเราใกล้ จะเป็นจริงแล้ว
3 ผมเริ่ม สั่งของลง โอ้แม่เจ้า เงิน 4-5 แสน ลงของได้นิดเดียว ร้านดูโล่งๆแต่ของจำเป็นสำหรับทหาร มีครบ เน้น เสื้อยืดสกรีนโดนๆ เช่น ทหารของพระราชา ศุกร์เมา เสาร์นอน อาทิตย์ถอน จันทร์ลา ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ชีวิตเพื่อชาติ หัวใจเพื่อเธอ ลารักกลับแนวรบ เดนตายจากชายแดน อยู่อย่างจงรัก ตายอย่างภักดิ์ดี สู้เพื่อนาย ตายเพื่อชาติ สุภาพบุรุษลายพราง นักรบแดนใต้ เป็นต้น พวกรองเท้า คอมแบท จังเกิ้ล รวมถึง ของเกี่ยวกับ รด.
4 ผมมีคู่แข่ง อยู่ 3-4 ร้าน แต่สำรวจแล้ว ของผมถูกกว่า คุณภาพดีกว่า ร้านเปิดใหม่ จึงเน้นตรงนี้
5 ผมเริ่มมีปัญหา เรื่อง คนที่จะเฝ้าร้าน เพราะผมกับแฟน ต่างทำงาน อยู่ด้วยกันทั้งคู่ แฟนอยู่ กทม. ผมอยู่ กาญจนบุรี แล้วร้านล่ะ ใครอยู่ ? ผมจึงให้ลูกพี่ลูกน้อง อยู่ขายให้ก่อน คิดว่าจะให้แฟนลาออกไปอยู่ แต่ยังติดที่ใกล้จะสิ้นปี รอโบนัส ก็เลย ต้องปล่อยไป
6 ยอดขายเดือนแรก หักค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จแล้ว เหลืออยู่ 15,000 กว่าบาท โห ร้านบ้านนอก มีรายได้ หลังหักค่าใช้จ่ายเท่านี้ ก็สวยนะ คิดว่ามาถูกทางแล้ว
จากที่ผมเล่ามา ดูเหมือนจะไปได้สวยนะ แต่ก็มาถึงจุดเปลี่ยน เพราะการที่เราบริหารไม่ดี ไม่มีระบบ ที่เป็นแบบ แผนนั่นเอง คนที่เฝ้าร้าน ไม่บันทึกรายการ ต้นทุน กำไร แล้วเราไม่รู้ว่าเขาอยู่ ใช้อะไรไปบ้าง กลาย เป็น หายนะ อย่างยิ่ง อยู่ได้ 5 เดือน เริ่มเข้าเนื้อ รายจ่าย สรุปเป็นก้อนมา ไม่แจกแจงว่าใช้อะไรเท่าไหร่ และเราก็ไม่รู้จริงหรือไม่ เพราะ ติดต่อแต่ทางโทรศัพท์ บางทีนึกจะเปิดร้านก็เปิด นึกจะปิดก็ปิด
ขอรับบริจาค ประสบการณ์ล้มเหลว ในการทำงาน หรือทำธุรกิจ หน่อยครับ ไว้เป็นกรณีศึกษา
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ไอเดียของผมเกิดจากการขายของ ให้กับคนใกล้ตัว สังคมที่ตัวเองอยู่ มีตลาดรองรับแน่ๆ นั่นเพราะผม เป็นทหารประจำ ของใช้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ย่อมเป็นสิ่งจำเป็น และเรารู้จักเป็นอย่างดี เมื่อคิดได้ดังนี้แล้ว ชักเริ่มคิดใหญ่ ไม่มีทุน ก็กู้ธนาคารซะเลย บวกความมั่นใจ เต็มเปี่ยม ได้เงินมาก้อนใหญ่พอสมควร ผมเริ่มทำตามแผนทันที ดังนี้
1 ผมเริ่มไปหาทำเล ขายของ ซึ่งต้องอยู่ใกล้ หน่วย กรม กอง ที่มีทหารประจำการ พูดง่ายๆอยู่ใกล้ลูกค้าย่อมดี ไปได้ที่แถว อำเภอที่ค่ายตั้งอยู่ ไม่ไกลจากบ้านตัวเอง มากนัก เป็นอาคารพาณิชย์ สองชั้น แต่เปิดให้เช่า ด้านล่าง 3x9 เมตร ค่าเช่า 2,000 บาท เป็นอาคารที่ร้างมาก่อน อยู่ในซอย ด้านหน้ามีสนามเทนนิส กับสระว่ายน้ำ มีรถผ่านไปผ่านมา เนื่องจากผม ประจำอยู่กาญจนบุรี แต่ร้านจะเปิดที่อุบล จึงไม่มีเวลาไปนั่งดู รถวิ่งผ่าน หรือเช็คผู้คน มากนัก อารมณ์ว่า ค่าเช่ารับได้ แล้วอยากเปิดเร็วๆเพราะ ผมทำงานอยู่ไกล ลาได้น้อยวัน จึงตัดสินใจ เช่าทันที ( แค่การหาทำเล ผมก็พลาดแล้ว ตรงที่ตัดสินใจเร็วเพราะเวลามาบีบ และดูเพียงที่เดียว ไม่ดูหลายๆที่ )
2 ผมเริ่ม ตกแต่งร้าน ทาสีเอง สั่งอุปกรณ์สำนักงานพวกชั้น ตู้ ราวแขวน เข้าร้าน แล้วก็มองมันด้วยความภาคภูมิใจ ร้านเราใกล้ จะเป็นจริงแล้ว
3 ผมเริ่ม สั่งของลง โอ้แม่เจ้า เงิน 4-5 แสน ลงของได้นิดเดียว ร้านดูโล่งๆแต่ของจำเป็นสำหรับทหาร มีครบ เน้น เสื้อยืดสกรีนโดนๆ เช่น ทหารของพระราชา ศุกร์เมา เสาร์นอน อาทิตย์ถอน จันทร์ลา ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ชีวิตเพื่อชาติ หัวใจเพื่อเธอ ลารักกลับแนวรบ เดนตายจากชายแดน อยู่อย่างจงรัก ตายอย่างภักดิ์ดี สู้เพื่อนาย ตายเพื่อชาติ สุภาพบุรุษลายพราง นักรบแดนใต้ เป็นต้น พวกรองเท้า คอมแบท จังเกิ้ล รวมถึง ของเกี่ยวกับ รด.
4 ผมมีคู่แข่ง อยู่ 3-4 ร้าน แต่สำรวจแล้ว ของผมถูกกว่า คุณภาพดีกว่า ร้านเปิดใหม่ จึงเน้นตรงนี้
5 ผมเริ่มมีปัญหา เรื่อง คนที่จะเฝ้าร้าน เพราะผมกับแฟน ต่างทำงาน อยู่ด้วยกันทั้งคู่ แฟนอยู่ กทม. ผมอยู่ กาญจนบุรี แล้วร้านล่ะ ใครอยู่ ? ผมจึงให้ลูกพี่ลูกน้อง อยู่ขายให้ก่อน คิดว่าจะให้แฟนลาออกไปอยู่ แต่ยังติดที่ใกล้จะสิ้นปี รอโบนัส ก็เลย ต้องปล่อยไป
6 ยอดขายเดือนแรก หักค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จแล้ว เหลืออยู่ 15,000 กว่าบาท โห ร้านบ้านนอก มีรายได้ หลังหักค่าใช้จ่ายเท่านี้ ก็สวยนะ คิดว่ามาถูกทางแล้ว
จากที่ผมเล่ามา ดูเหมือนจะไปได้สวยนะ แต่ก็มาถึงจุดเปลี่ยน เพราะการที่เราบริหารไม่ดี ไม่มีระบบ ที่เป็นแบบ แผนนั่นเอง คนที่เฝ้าร้าน ไม่บันทึกรายการ ต้นทุน กำไร แล้วเราไม่รู้ว่าเขาอยู่ ใช้อะไรไปบ้าง กลาย เป็น หายนะ อย่างยิ่ง อยู่ได้ 5 เดือน เริ่มเข้าเนื้อ รายจ่าย สรุปเป็นก้อนมา ไม่แจกแจงว่าใช้อะไรเท่าไหร่ และเราก็ไม่รู้จริงหรือไม่ เพราะ ติดต่อแต่ทางโทรศัพท์ บางทีนึกจะเปิดร้านก็เปิด นึกจะปิดก็ปิด