ระบายค่ะ *ความเจ็บปวดกับคนในครอบครัว*

คนใกล้ชิดมักจะห่วงใยใส่ใจ คนที่อ่อนแอมากกว่าเสมอ... จนลืมไปว่าคนที่เข้มแข็ง... เขาก็มีหัวใจเหมือนกัน...😥

สวัสดีค่ะ เราอายุ26ปี ปกติเป็นคนร่าเริงชอบเต้นชอบทำให้ทุกคนมีความสุขเมื่อเราอยู่ข้างนอก เราอยากเป็นที่รักของทุกคน แต่พออยู่คนเดียวมักชอบตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมถึงไม่มีความสุขกับหลายๆเรื่อง เราไม่อย

ตั้งแต่เด็กพ่อแม่เคยเล่นกับเราไม่ค่อยได้ไปเจอสังคมจนไม่รู้เรื่องการใช้ชีวิตเป็นเด็กขี้อายเก็บกดตอนนี้อายุ13 ยังไม่เคยได้ปรึกษาชีวิตวัยรุ่นกับแม่ไม่เคยได้คุยกันพอเราเศร้าอยากจะคุยร้องไห้ต่อหน้าแม่บอก&q

จุดเริ่มต้นของครอบครัวฉัน สามีและฉันมีหน้าที่การงานที่มั่นคงเราทำธุรกิจเล็กร่วมกันเริ่มตั้งแต่0ล้มลุกคลุกคลานเงินซื้อม่าม่ามา1ห่อกินกับข้าวเราก็อิ่นะมีความสุขมาก จากไม่มีอะไรเลย ช่วยกัน ไม่มีเงินก็กู้

ตอนที่ 15 "วันที่โลก เริ่มฟังเด็กบ้าง" เช้าวันหนึ่ง เด็กตื่นขึ้นมา พร้อมคำถาม แต่เขาไม่ได้รีบถามใคร เขาเพียงแค่ออกไปนั่งใต้ต้นไม้ ที่เขาชอบนั่งเสมอ ลมพัด ผ่านใบไม้ เกิดเสียงกรอบแกรบเบา

**ต่อจากกระทู้เดิม เกี่ยวกับประวัติศาสตร์คาบูกิ** ถ้าหากเราวิเคราะห์ด้านจิตใจ ของผู้ที่ต้องก้าวขึ้นมาเป็น Kokuho ในวงการคาบูกิ ผ่านมุมมองลึกๆ เราจะพบกับสภาวะที่เรียกว่า “การสูญเสียตัวตนเพื่อแลก

ทำไมฉันต้องมาเจอและรู้จักกับคนเหล่านี้ ชีวิตที่สิ้นหวังของฉัน ฉันถามตัวเองบ่อยๆว่า เกิดมาทำไม? ฉันเป็นใครกันแน่? ทำไมฉันต้องเกิดมาด้วยนะ? หลายๆครั้งที่ฉันรู้สึกแปลกแยกกับ