บทกลอนเพื่อชีวิต

"อย่ามักใหญ่ ใฝ่สูงจนเกินศักดิ์

มักจะมักให้ร้ายในภายหลัง

เกินปัญญาหากินจะภินท์พัง

เหมือนนกน้อยสร้างรังแต่พอตัว"

บ้านเมืองทุกวันนี้ เดือดร้อนวุ่นวาย เพราะคนไทยไม่ทำหน้าที่ที่ตนมี กลับไปทำที่ไม่ใช่หน้าที่
พอกันหรือยังกับความวุ่นวายทุกวันนี้

กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเพียงอย่างเดียวกันดีกว่าไหม ไม่ต้องเริ่มที่ใคร เริ่มที่ตัวเราเองวันนี้

ใครเขาจะทำเกินหน้าที่ ปล่อยเขาไป ไม่ช้าไม่นาน เขาคงได้รับกรรมของเขาเอง

หากเราไปเฝ้าให้ใครกลับมาทำหน้าที่ โดยที่เขาไม่เคยคิดจะกลับมาทำหน้าที่เขาแล้ว
ไม่ช้า ไม่นานเราก็ไม่พ้นเป็นโรคประสาทเสียเอง