เกย์ ความรัก สังคม (เรื่องตัวเองล้วนๆ อยากระบาย)

ผมเป็นเกย์อายุ 28 ปี ผมมีแฟนคนแรกตั้งแต่สมัยมัธยม ช่วงนั้นก็คงเป็นความรักแบบวัยรุ่น ได้มีแผนจริงจังกับชีวิตรักมากมาย ผ่านมาเมื่อปลายๆ ปี 56 ผมเจอกับผู้ชายคนหนึ่ง (เราคุยกันใน Jack'D) คุยกันได้ไม่นานมาก ก็นัดเจอกัน มีอะไรกัน ผมได้หวังจะมีเซ็กส์ แต่ผมก็รู้ทัน ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมรู้สึกว่าในแววตาเขามีอะไรบางอย่างที่ปงดร้าวในใจ ผมไม่เคยถามเรื่องชีวิตเขา เพราะเป็นการเจอกันครั้งแรกแบบ One night stand เราคุยกันและนัดเจอกันอยู่บ่อยครั้งเพราะอยู่ไม่ไกล เขาเป็นคนนิสัยดี สังเกตว่าเขาค่อนข้างจะโพรเทคตัวเองพอสมควร ไม่ค่อยพูดเรื่องส่วนตัว แต่นิสัยเขาเหมือนแมวครับ ชอบคลอเคลียเหมือนขาดความอบอุ่น เหมือนเคยผ่านเหตุการ์ณไม่ดีในชีวิตมาก่อนผ่านไป 1 เดือน ผมเจอกับเหตุการ์ณช็อกแรก วันนั้นก็นอนคุยกันปกติ จู่ๆ เขาบอกผมว่าจะมีคนมาหา (จะมามีเซ็กส์) ผมรุกได้มั้ย ผมตอบว่าไม่ ผมไม่อยากจะหมู่ ช่วงนั้นผมเริ่มรู้สึกผูกพันกับเขาแล้ว ผมตัวชา ทำอะไรไม่ถูก ผมโทรหาเพื่อน เล่าเหตุการ์ให้ฟัง พูดไปร้องไห้ไป เพื่อนบอกผมว่า ผมยังไม่ได้ตกลงเป็นอะไรกับเขา ผมไม่มีสิทธิที่จะมีความหึงหวง ไม่มีสิทธิในตัวเขา ผมดึงตัวเองกลับมาได้ โอเค เข้าใจในสถานะตัวเอง กลับเข้ามาในห้องนอน เขากอด คลอเคลีย ทำเหมือนปลอบใจผม ผมได้แต่น้ำตาไหล พูดอะไรไม่ออก วนเข้าลูปเดิมครับ เขาทำดีกับผม ผ่านไปสักระยะ เริ่มเล่าถึงเรื่องเจ็บปวดจากครอบครัว เรื่องอดีตคนรัก (ผู้หญิง) ถูกโกงจากญาติและเพื่อน ธุรกิจพังผมเลยไม่โทษเขาที่จะทำตัวแบบนี้ เหมือนประชดชีวิต เราเริ่มคุยกันมากขึ้น จู่ๆ ตัวละครใหม่โผล่มาครับ แฟนเก่า (เกย์) ซึ่งเป็นหุ้นส่วนกันในบริษัทเล็กๆ ก็ต้องเข้ามาคุยเรื่องงานเดือนละครั้ง เขาดูสนิทกัน แต่บอกผมว่าเลิกกันมาสองปีละ และเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟัง ว่าทำไมถึงให้เป็นหุ้นส่วนโดยไม่ต้องทำงาน โอเคผมเข้าใจ และกันผมออกทุกครั้งที่เขานัดเจอกัน ผมไม่ไว้ใจ พูดตรงๆ เขาก็พยายามแสดงความบริสุทธิ์ใจ ว่าไม่มีอะไรนอกจากนี้ แต่ก็ไม่เคยเช็คนะ ว่าเขาจะคุยอะไร ทำอะไร ผมถือว่าผมเป็นแค่คนนอก (บริษัท) ไม่เกี่ยวข้อง ผมโตพอที่จะแยกแยะได้ว่าอะไรควรเก็บมาคิดหรือไม่ เหตุการณ์สำคัญมาอีกแล้ว ผมทำงาน หยุดวันอาทิตย์วันเดียว ตอนเช้าแฟนเก่า (หุ้นส่วน) โทรมาบอกว่าแม่จะมารักษาตัวที่กทม. ขอฝากแม่มานอนด้วย ต้องไปตปท. แต่จะเข้ามาหา เอาของฝากมาให้แม่และเขา เขาบอกให้ผมรีบกลับไปก่อน ไม่อยากให้ผมและแฟนเก่าเจอกัน ผมหอบกระเป๋า หน้ายังไม่ได้ล้าง รีบออกไป ผมน้อยใจมากบอกตรงๆ แต่เหมือนเดิมครับ ทำอะไรไม่ได้เพราะ เรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกัน แค่รู้สึกดีต่อกัน ผมไม่มีสิทธิ์จะก้าวก่าย ผมอยู่เงียบๆ ทำทุกอย่างตามที่เขาบอก เพราะรัก ไม่อยากทำให้เขารู้สึกว่าอึดอัดใจเมื่ออยู่กับผม ผมรักใครผมจะห่วงความรู้สึกมาก ให้ความสำคัญกับคนที่ผมรัก กลัวจะทำให้เสียใจ ผมผ่านเหตุการ์ณนั้นมาได้ เพราะจะกับเซอร์ไพรสตั้งแต่แรก เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดครับ ผมทำงานบ้าน ปัด กวาด เช็ดถู ซักผ้า ซื้อกับข้าว ซื้อของใช้ มีความสุขดีครับ เพราะเห็นเขาทำงานเยอะ ผมก็ทำงานนะ แต่พอมีเวลา ผ่านไปช่วงนึง เขาเริ่มชวนผมไปทานข้าวข้างนอก เจอแฟนเก่าเขาเดินผ่าน (อีกละ) ความรู้สึกหัวใจตกไปอยู่ตาตุ่ม แต่เขาไม่ได้ทักกัน กลับมาตอนกลางคืน เชาเริ่มพูดเรื่องแฟนเก่าอีกครั้ง ทำให้ผมเข้าใจความสัมพันระหว่างเขากับแฟนเก่ามากขึ้น เราใช้ชีวิตปกติ มีความสุข ทุกครั้งที่แฟนเก่าเขามา ผมต้องหลบเหมือนเดิม ความรู้สึกผมแย่ ยังติดใจอยู่ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ผมมักจะไปดื่มกับเพื่อนถ้าแฟนเก่าเขามา พอกลับมา เขาก็จะแซวว่าผมไปดื่มย้อมใจมาเหรอ จริงๆ ไม่ใช่ครับ เป็นปกติ ที่ผมนั่งคุยกับเพื่อนต้องดื่มหรือทานข้าวกัน อยู่มาวันนึงเราไปเดินซื้อของกัน บังเอิญมาก เจอแฟนเก่าเขาจังๆ เดินเข้ามาทัก เขารีบเดินนำผมไป เดินคุยกับแฟนเก่า ผมรีบเดินแซงเขา แต่ให้เขาเห็น อยู่ในระยะห่าง เพื่อไม่ให้แฟนเก่าเขาทันสังเกตว่าเรามาด้วยกัน ผมรู้สึกไม่ดี แต่ก็ไม่มีอะไรครับ คุยกันสักพัก เขาก็แยกกัน เขาพาผมมาซื้อเตารีดใหม่ เพราะเห็นผมชอบทำงานบ้าน หลังจากนั้นก็อยู่กันแบบมีความสุขดี ผมเริ่มทำกับข้าวเอง ชวนอาบน้ำ สระผมให้ ผมรู้สึกดีมากที่ได้ทำให้คนที่ผมรัก ปีใหม่ที่ผ่านมาผมก็ไม่กลับตจว. เพราะไม่อยากทิ้งให้เขาอยู่คนเดียว เขาไม่ติดต่อทางบ้าน ญาติ เพื่อน มาหลายปีหลังจากที่ถูกโกง อยู่ตัวคนเดียว ใช้ชีวิตเอง ผมไม่อยากให้เขารู้สึกขาด ขาดญาติ พ่อแม่พี่น้อง เพื่อน ผมอยากเป็นทุกอย่างให้เขาครับ อยากให้มีความสุข เติมสิ่งที่ขาด ผมบอกสิ่งที่ผมคิด เขาก็รู้สึกดี ผมสบายใจขึ้นมาก เข้าใจเหตุการ์ณที่ทำให้รู้สึกแย่ก่อนนี้ ผมเอาใจเขามากขึ้น ผมชวนทำบุญไหว้พระ ตักบาตร มีความสุข ใช้ชีวิตเหมือนคู่รักปกติ เราจะกอดกันบ่อย ผมจูบเขาทุกเช้าตอนตื่นนอน ก่อนไปทำงาน หลังเลิกงาน ก่อนนอน วาเลนไทน์ที่ผ่านมาเราไม่มีอะไรให้กัน คุยกันว่าสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ ผมพลาดไปอย่างนึง เผลอพูดว่าดอกกุหลาบไม่มีความหมายมากกว่าความรู้สึกที่มีให้กันทุกวัน เขาบอกผมตอนหลังว่า จริงๆ อยากให้กุหลาบเซอร์ไพรส แต่ผมพูดแบบนั้น เลยไม่ซื้อ กลัวผมจะไม่เซอร์ไพรส 555 ผมขอของขวัญวันวาเลนไทน์เป็นกระทะกับตะหริว ฮ่าๆๆ วันวาเลนไทน์เราไปเวียนเทียน ทำบุญครับ ไม่มีอะไรมาก อยู่ๆ มาเมื่อคืนนี้เอง วันที่ 19/02/57 ผมเจอเหตุการ์ณช็อกอีกครั้ง ประมาณตีสอง เขาตื่นใส่เสื้อผ้า และจูบผม บอกว่าขอไปข้างนอกแป๊บนะ เดี๋ยวมา ผมงัวเงีย ก็บอกแค่ครับ แต่รู้เลยว่าคืออะไร ออกไปทำไม ผมตื่นไปอาบน้ำ ล้างจาน สูบบุหรี่ โทรหาเพื่อน แต่ไม่ติด ตอนนั้นผมงงไปหมด คืออะไร นอนกับผม แต่ตื่นไปมีอะไรกับคนอื่นตอนตีสอง ผมรู้สึกแย่มาก ร้องไห้ไม่ออก ในใจเป็นห่วง ปนกับหึงหวง นอนฟังเพลงครับ ระหว่างนั้นผมก็คิดว่าเกิดอะไรขึ้น ผมบอกพร่องตรงไหน เรื่องบนเตียงผมไม่เคยปล่อยให้ขาด (เกือบทุกวัน) ต้องการอะไรอีก ผมเริ่มคิดครับ เขาคงจะเบื่อผม เจอแต่อะไรเดิมๆ ผมก็ดีขึ้น ถ้าเขาไปมีอะไรกับคนอื่น แต่ความสัมพันของเราจะเหมือนเดิม ตีสามนิดๆ เขากลับมา ผมไม่พูดอะไร ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ เขาไปอาบน้ำ มานอนกอดผม คลอเคลีย ผมถามด้วยด้วยเสียงจริงจัง ถามจริงๆ นะ ขอให้ตอบจริงๆ สักครั้ง รักผมมั้ย? "รักครับ" เราคบกันทุกวันนี้ในฐานะอะไร? "แฟนครับ" กล้าบอกคนอื่นมั้ยว่าเราเป็นแฟนกัน "ตอนนี้ยังไม่กล้าครับ" ผมบอกไปคำนึง "ผมทำดีที่สุดแล้วนะ ผมทำได้เท่านี้จริงๆ" น้ำตาตกในครับ ไม่กล้าร้องไห้ ผมก็ทำท่าติดตลก (ผมอารมณ์ดี) ผมบอก งอนๆๆๆ ไม่รักละ เขาหันหลังให้ผมทันที ผมกลัวมาก กลัวว่าจะโกรธที่ผมพูดแบบนั้น ผมเลยง้อบอกว่าผมรักคุณมาก ดึงเขามากอด เขาบอกผมว่า "ไม่อยากโกหก ถึงทำแบบนี้ อยากให้แอบไปเหรอ" ผมผิดเองที่ผมยอมรับเรื่องแบบนี้ตั้งแต่แรก ตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา ผมรักเขาทุกวัน ไม่เคยคิดนอกใจ ไม่เคยคิดจะไปมีอะไรกับคนอื่น แฟนเก่าผมคบกันมา 5 ปี ทุกวันนี้ก็ยังเป็นพี่ชายที่คุยกัน ผมไม่พูดถึง พยายามเลี่ยงเรื่องที่ทำให้เขาคิดมากหรืออึดอัด คำเดียวครับ เพราะรัก วันนี้ผมมาโพสเล่าเรื่องตัวเองให้ได้อ่าน เพราะผมอยากจะขอร้องเกย์ให้มีความรักความจริงใจต่อกันบ้าง ยังมีคนที่คิดจะจริงจังนะครับ สังคมเกย์บ้านเราจะได้น่าอยู่ขึ้น พวกคุณก็จะมีความสุขอย่างคนรักกันอย่างแท้จริง อย่าทำร้ายคนที่รักคุณจะไม่รู้ตัวหรือรู้ตัวก็แล้วแต่ ผมคนนึงที่ศรัทธาในความรักแบบนี้ ไม่อยากให้คนมองเราว่ามั่ว ชั่ว เซ็กส์ทุกคนต้องการครับ ไม่ว่าเพศไหน แต่เซ็กส์ไม่ได้สำคัญที่สุดสำหรับคู่รัก แค่ผมอยากให้พวกเรา อยู่กันแบบเป็นคู่รักกันจริงๆ และไม่ต้องไปเรียกร้องสิทธิการจดทะเบียนสมรส ตราบใดที่เรายังมีสังคมเกย์แย่ๆ แบบนี้ ฝากคำถามไว้ให้คิด "คุณเป็นเกย์ ถ้าไม่มีคู่รัก แก่ตัวไปใครจะดูแล" หรือคุณอยากจะเป็นแค่เกย์ที่ตายด้วยโรคร้าย ไม่ก็แค่เป็นแค่เกย์แก่ๆ หาเงินไว้เลี้ยงเด็กเท่านั้น ผมเสียใจที่ต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ และไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง ผมจะทำดีที่สุดกับคนที่ผมรักจนกว่าเขาจะเห็นในสิ่งที่ผมทำให้หรือไม่ผมก็คงจะต้องถอยออกไปใช้ชีวิตแบบเดิม นี่แหละส่วนหนึ่งของชีวิตเกย์

ปล.ผมพิมพ์ในมือถือ ภาษาตกหล่นอย่างไรขออภัยด้วยนะครับ