ผมคบกับแฟนมาได้ประมาณ 5 เดือน ตลอดเวลา 5 เดือนที่ผ่านมา เธอไม่เคยมีใครเลยนะ
อยู่กับผมตลอดไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด (เอาง่ายๆ อาทิตย์ละ 7 วัน อยู่ด้วยกันสัก 6 วัน)
ตลอดเวลาที่คบกันมา ผมจะเป็นคนที่ใจเย็นมาก เย็นแบบสุดๆ เวลาทะเลาะกันผมจะเป็นฝ่ายยอมตลอด
ส่วนเธอเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาทำอะไรให้เธอไม่พอใจ เธอจะหงุดหงิด และก็พูดจาที่ไม่ดีกับผม
จนบางครั้งเธอถามผมว่าทำไมถึงยอมเธอขนาดนี้ (ก็คนมันรักนิ ถ้าไม่รักคงไม่ยอมขนาดนี้)
สาเหตุที่เลิกคือ (อันนี้ฟังจากที่เธอพูดนะ ผมไม่รู้ว่าเป็นข้ออ้างรึป่าว) เธอบอกว่าเธออยากอยู่คนเดียว
อยากจะให้ตัวเองใจเย็นๆลงบ้าง เธอไม่ชอบเวลาที่เธอหงุดหงิดแล้วลงใส่ผม เธอรู้ตัวบางเรื่องเธอผิด
แต่ผมก็ยังยอม การเลิกครั้งนี้อาจจะทำให้เธออยู่กับตัวเอง รู้สึกสบายใจขึ้น เธอบอกว่าเธอกับผมเข้ากันไม่ได้
เธอต้องการคนที่มีความเป็นผู้นำ อยากให้ผมเป็นผู้นำ แต่ผมไม่มี บางทีผมก็จะทำตัวเหมือนเด็ก งี่เง่า ง๊องแง๊ง
เธอบอกว่าเธอไม่ชอบ เธอบอกเธอรู้เรื่องนี้ตั้งแต่ 2 เดือนกว่าๆ ตลอดเวลาอีกเกือบๆ 3 เดือนเธอก็พูดตลอดว่าไม่ชอบแบบนี้
เธอก็คิดว่าผมจะเปลี่ยนได้ แต๋ผมก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะผมคิดว่าไม่ค่อยสำคัญอะไร จนมาวันนึง ผมเห็นเธอเงียบๆไป
ผมเลยถามว่า เป็นอะไรเบื่อผมหรอ เท่านั้นแหละ เธอเลยพูดในสิ่งที่เธออยากพูดมาซะหมด เอาซะตั้งตัวไม่ทัน
ผมพยายามคุยให้เธอเข้าใจในตอนนั้น แต่มันก็ไม่เป็นผล ผมก็ไม่รู้ว่าเธอมีคนใหม่ที่เข้ามาคุยรึป่าว หรือยังไง
แต่ผมเชื่อใจเธอ เพราะเธอก็อยู่กับผมตลอดเวลาที่คบกันจนวันที่เลิกกัน
จนตอนนี้เลิกมาอาทิตย์กว่าๆแล้ว ผมพยายามง้อทุกทางแต่มันก็ไม่เป็นผล
เธอเอาแต่บอกว่าเธอรำคาญ เธออยากอยู่คนเดียว เธอเบื่อที่ผมยังทำนิสัยเป็นเด็กแบบนี้
เธอบอกว่า ถ้าสมมติว่าผมหายไปบ้าง เธออาจจะคิดได้ก็ เธอบอกว่ายิ่งผมตามเหมือนเธอก็จะยิ่งหนี
ผมไม่อยากเสียเธอไปไงครับ เธอเข้ากับที่บ้านผมได้ดีมากๆ ดีจนบ้านผมรักเธอแทบทุกคน
ผมจนปัญญาทุกทางแล้วครับ ผมถึงเข้ามาปรึกษาในนี้ (ผมทำใจไม่ได้จริงๆ)
แต่พอวันนี้ผมได้คำตอบมาใหญ่คือ เธอมีคนคุยใหม่ ผมก็คิดว่าทุกคนก็คงมีคนคุยใหม่ได้เหมือนกัน
ผมควรจะทำยังไงให้เธอรู้สึกว่า ผมสามารถเปลี่ยนแปลงให้เธอเห็นได้ TT
ผมควรจะทำยังไงดีครับ อยากได้ความเห็นที่แบบให้ประโยชน์กับผมมากๆ
อยู่กับผมตลอดไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด (เอาง่ายๆ อาทิตย์ละ 7 วัน อยู่ด้วยกันสัก 6 วัน)
ตลอดเวลาที่คบกันมา ผมจะเป็นคนที่ใจเย็นมาก เย็นแบบสุดๆ เวลาทะเลาะกันผมจะเป็นฝ่ายยอมตลอด
ส่วนเธอเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาทำอะไรให้เธอไม่พอใจ เธอจะหงุดหงิด และก็พูดจาที่ไม่ดีกับผม
จนบางครั้งเธอถามผมว่าทำไมถึงยอมเธอขนาดนี้ (ก็คนมันรักนิ ถ้าไม่รักคงไม่ยอมขนาดนี้)
สาเหตุที่เลิกคือ (อันนี้ฟังจากที่เธอพูดนะ ผมไม่รู้ว่าเป็นข้ออ้างรึป่าว) เธอบอกว่าเธออยากอยู่คนเดียว
อยากจะให้ตัวเองใจเย็นๆลงบ้าง เธอไม่ชอบเวลาที่เธอหงุดหงิดแล้วลงใส่ผม เธอรู้ตัวบางเรื่องเธอผิด
แต่ผมก็ยังยอม การเลิกครั้งนี้อาจจะทำให้เธออยู่กับตัวเอง รู้สึกสบายใจขึ้น เธอบอกว่าเธอกับผมเข้ากันไม่ได้
เธอต้องการคนที่มีความเป็นผู้นำ อยากให้ผมเป็นผู้นำ แต่ผมไม่มี บางทีผมก็จะทำตัวเหมือนเด็ก งี่เง่า ง๊องแง๊ง
เธอบอกว่าเธอไม่ชอบ เธอบอกเธอรู้เรื่องนี้ตั้งแต่ 2 เดือนกว่าๆ ตลอดเวลาอีกเกือบๆ 3 เดือนเธอก็พูดตลอดว่าไม่ชอบแบบนี้
เธอก็คิดว่าผมจะเปลี่ยนได้ แต๋ผมก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะผมคิดว่าไม่ค่อยสำคัญอะไร จนมาวันนึง ผมเห็นเธอเงียบๆไป
ผมเลยถามว่า เป็นอะไรเบื่อผมหรอ เท่านั้นแหละ เธอเลยพูดในสิ่งที่เธออยากพูดมาซะหมด เอาซะตั้งตัวไม่ทัน
ผมพยายามคุยให้เธอเข้าใจในตอนนั้น แต่มันก็ไม่เป็นผล ผมก็ไม่รู้ว่าเธอมีคนใหม่ที่เข้ามาคุยรึป่าว หรือยังไง
แต่ผมเชื่อใจเธอ เพราะเธอก็อยู่กับผมตลอดเวลาที่คบกันจนวันที่เลิกกัน
จนตอนนี้เลิกมาอาทิตย์กว่าๆแล้ว ผมพยายามง้อทุกทางแต่มันก็ไม่เป็นผล
เธอเอาแต่บอกว่าเธอรำคาญ เธออยากอยู่คนเดียว เธอเบื่อที่ผมยังทำนิสัยเป็นเด็กแบบนี้
เธอบอกว่า ถ้าสมมติว่าผมหายไปบ้าง เธออาจจะคิดได้ก็ เธอบอกว่ายิ่งผมตามเหมือนเธอก็จะยิ่งหนี
ผมไม่อยากเสียเธอไปไงครับ เธอเข้ากับที่บ้านผมได้ดีมากๆ ดีจนบ้านผมรักเธอแทบทุกคน
ผมจนปัญญาทุกทางแล้วครับ ผมถึงเข้ามาปรึกษาในนี้ (ผมทำใจไม่ได้จริงๆ)
แต่พอวันนี้ผมได้คำตอบมาใหญ่คือ เธอมีคนคุยใหม่ ผมก็คิดว่าทุกคนก็คงมีคนคุยใหม่ได้เหมือนกัน
ผมควรจะทำยังไงให้เธอรู้สึกว่า ผมสามารถเปลี่ยนแปลงให้เธอเห็นได้ TT