เพียงแค่ ... ข้อความสั้นๆ กับ รูปถ่ายใบเล็กๆ!!!

ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่หนักหนาสาหัสและยุ่งวุ่นวาย เพราะผมเจอเข้ากับงานระดับ “ปังตอ” ... โอกาสที่ยิ่งใหญ่มักจะมาพร้อมกับปัญหารอบด้านเสมอ สารพัดสาระพันงานดาหน้าถาโถมเข้ามาแบบละลอกคลื่น เป็นงานที่เครียดและกินแรงกว่าครั้งใดๆ ... ออกไปลุยงานตั้งแต่เช้ามืดพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น แต่กว่าจะกลับถึงบ้านสองทุ่มกว่าทุกวัน ... แต่นี่คืองานของเราสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบ เป็นสิ่งที่เราต้องดูแลให้ดีที่สุด และต้องระลึกเสมอว่า  ... ถ้าพลาดอาจจะไม่มีโอกาสให้แก้ตัว!!!


งานที่ตึงมือ ภายใต้สถานการณ์ที่กดดัน ในระยะเวลากระชั้น ...
คิด คำนวณ วางแผน ลงมือ ติดปัญหา แก้ไข ... คิด คำนวณ วางแผน ลงมือ ติดปัญหา แก้ไข ...
คิด คำนวณ วางแผน ลงมือ ติดปัญหา แก้ไข ... คิด คำนวณ วางแผน ลงมือ ติดปัญหา แก้ไข ...
ผลของมันก็คือ “ความเครียด” ความเครียดสะสมที่แผ่ออกไปจากตัวผมจนคนรอบกายรู้สึกได้


จนวันหนึ่ง ... เธอคงเห็นว่าผมเครียดมากเกินพอดี จึงส่ง "แรงใจ" มาทางไลน์





บางวัน "แรงใจ" ก็มาเป็นแนวอัพเดทกิจกรรมระหว่างวัน ... ซึ่งได้ผลดี






หรือ บางวัน "แรงใจ" ก็ออกแนวกัดจิก ชวนให้อิจฉา ...






ทุกครั้งที่ผมได้รับข้อความสั้นๆกับรูปถ่ายใบเล็กๆเหล่านี้ ... ใจผมมักหลุดลอยไปชั่วขณะ... ยิ้มโดยไม่รู้สึกตัว พลันนึกถึงรอยยิ้มใสซื่อกับเสียงอ้อแอ้ของตัวลูก นึกถึงความขี้อ้อนออเซาะของตัวแม่ ... คิดแล้วก็อยากไปหอมไปกอดเธอทั้งสองสักทีสองที ...  


สำหรับผม ... เห็นแล้วมันมีแรง ... เห็นแล้วรู้ว่าเรากำลังทำงานเพื่ออะไร ... เพียงแค่ข้อความสั้นๆจากคนที่เรารักส่งมาหาเพียงวันละครั้ง ก็มีแรงใจสู้งานทั้งวันแล้ว!! จัดไปปปปปปปปปปป!!!!



…[^_^]…