ธีระศิลป์ แดงดา & ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน จุดเริ่มต้นที่อาจจะเหมือนกันในการโกอินเตอร์ครั้งแรก

ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับมุ้ยด้วยครับที่ฝันเป็นจริงแล้วในการที่จะได้ไปเล่นฟุตบอลอาชีพที่สเปน แต่การไปเล่นที่สเปนซึ่งเป็นลีคดังของโลกอย่างลาลีกาไม่ใช่เรื่องง่าย การย้ายเข้าไปร่วมทีมกับนักเตะที่มีฝีเท้าเก่งๆ แฟนบอลและนักเตะในสโมสรอาจมองในลักษณะดูถูกฝีเท้าว่าอ่อนหรือด้อยกว่านักเตะคนอื่นในทีมพวกเขา ซึ่งตัวมุ้ยเองต้องพยายามใช้ฝีเท้าพิสูจน์ตัวเองด้วยการยิงประตูให้ได้มากที่สุดเพื่อที่จะเบียดนักเตะเหล่านั้นเพื่อเป็นตัวจริงของทีมให้ได้ มุ้ยต้องพยายามเอาเสียงแฟนบอลหรือเสียงนักเตะที่ดูถูกตัวเองมาเป็นแรงกระตุ้นในการยิงประตูเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเก่งจริงให้ได้ ซึ่งทำให้ผมนึกถึงสมัยที่ปิยะพงษ์ ผิวอ่อนได้รับการเซ็นสัญญาให้ไปเล่นที่สโมสรลัคกี้โกลสตาร์ที่เกาหลีใต้ในช่วงปี 2527-2529 ในช่วงนั้นขนาดปิยะพงษ์เพิ่งได้เป็นดาราเอเซียในปี 2525 และยิงประตูพาทีมชาติไทยเอาชนะทีมชาติเกาหลีใต้,ทีมชาติจีนและทีมชาติญี่ปุ่นในฟุตบอลปรีโอลิมปิครอบ 10 ทีมสุดท้ายมา แต่เมื่อไปถึงในช่วงท้ายฤดูกาลในปี 2527 เมื่อมีโอกาสได้ลงสนามปรากฎว่าเพื่อนร่วมทีมไม่ยอมส่งบอลให้เพราะดูถูกว่ามาจากประเทศไทยซึ่งเป็นชาติที่นักเตะเกาหลีใต้เอาชนะได้ขาดลอยตลอดในช่วงที่ผ่านมา แต่ปิยะพงษ์ก็เอาคำพูดหรือการกระทำที่ดูถูกมาเป็นแรงกระตุ้นในพิสูจน์ตัวเองในการเล่นอาชีพที่เกาหลีใต้ด้วยการยิงประตูได้บ่อยๆจนกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ของสโมสรได้สำเร็จ

ในปัจจุบันธีระศิลป์ได้ก้าวไปเล่นในลีคสเปนซึ่งเป็นลีคที่ใหญ่กว่าเคลีคของเกาหลีใต้ที่ปิยะพงษ์เคยไปเล่น แต่สิ่งหนึ่งที่ทั้งสองอาจจะเหมือนกันคือในช่วงแรกที่ไปอาจจะไม่ได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมทีม ไม่ค่อยส่งบอลให้ มุ้ยต้องพยายามมีสมาธิและพิสูจน์ตัวเองให้ได้ว่าดีพอที่จะเล่นในลีคสเปนด้วยการยิงประตูให้ได้บ่อยๆ ซึ่งผมยังเชื่อว่ามุ้ยน่าจะทำได้ดี ถ้าทำได้สำเร็จมุ้ยอาจจะก้าวผ่านตำนานอย่างเดอะตุ๊กไปได้อย่างแน่นอน แต่หากทำไม่สำเร็จสิ่งที่มุ้ยจะได้มาคือความแข็งแกร่งและฝีเท้าที่พัฒนาขึ้นอย่างผิดหูผิดตาอย่างที่ปิยะพงษ์เคยเป็นหลังจากกลับมาจากเกาหลีใต้อย่างแน่นอน