วันนี้เราก็มาทำงานปกติเหมือนทุกวันแต่วันนี้ว่างมากๆ ไม่มีงานอะไรเลย ทุกคนในแผนกหายไปไหนกันหมด หัวหน้าเราก็ไม่มีใครมาเลย เปิดเพลงฟังสบายใจเลย แล้วก็ไปสะดุกกับเพลงๆนึงของพี่แสตมป์ ...คุณก็รู้ว่าใคร...คุณก็รู้ใช่ไหม? โปรดอย่าสงสัย นั่นคือความจริงใจจากผม
จากคนคนเดิม คนที่คุณก็รู้ว่าใครคนที่คอยอยู่ ดูแลระยะไกลจำได้ไหม เขายังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิมคุณก็รู้ว่าใคร คุณก็รู้ใช่ไหม...ฟังแล้วก็ย้านนึกถึงตอนสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย นึกถึงน้องผู้ชายคนนึงที่เราพยายามทำความรู้จักกับเขา โดยที่เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องอยากรู้จักน้องเขามากขนาดนี้นะ
ในช่วงเทอม2ของการเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายของเรามีวิชานึงที่เราจะต้องลงเรียนคือวิชาภาษาอังกฤษ บอกตามตรงวิชานี้เป็นวิชาที่เราไม่ถนัดเลย ที่สำคัญต้องเรียนวิชานี้คนเดียวด้วย เพราะเพื่อนๆสาขาเทอมนี้ส่วนใหญ่ไปสหกิจศึกษากันหมด แต่ก็มีกลุ่มหนึ่งนะที่เป็นของสาขาเราแต่เป็นของเด็กการตลาดที่เก่งภาษากันมากๆเลย ถ้าเราลงทะเบียนเรียนกลุ่มนี้ มีหวัง D D+ มาเยือนแน่นอนเลย...แต่ก็ไม่ได้เป็นประเด็นไปกว่ากลุ่มนี้เรียน 8.00 น.หรอก แหม...วิชาที่ไม่ชอบยังจะต้องตื่นเช้ามาเรียนอีกอะหรอ? ไม่มีวันซะหรอก!! จากเหตุผลทั้งหมดที่ได้กล่าวมาก่อนหน้านี้ ทำให้เราตัดสินใจที่จะเรียน Eng. ในกลุ่มไหนก็ได้ที่เรียนในช่วงบ่าย ไม่มีเพื่อนก็ไม่เป็นไรหรอกเนอะ คงพอเอาตัวรอดได้บ้าง? เราก็ไม่ได้โง่ไรขนาดนั้น หึหึ ปลอบใจตัวเอง -_-”
อ้าว...พี่พลอย สวัสดีครับพี่เรียนEng. กลุ่มนี้หรอ? อือ น้องบี ซึ่งเป็นรุ่นน้องที่รู้จักก็บังเอิญเรียนกลุ่มนี้เหมือนกัน แต่ก็ไม่ค่อยสนิทกันหรอก พี่พลอยมาเรียนคนเดียวหรอ? ใช่จ้า เพื่อนพี่ไปลงเรียนกลุ่ม8โมงไม่อยากตื่นเช้าเลยมาลงกลุ่นนี้แทน พี่พลอยๆนั่งตรงไหนมีที่นั่งยังมานั่งด้วยกันไหมพี่?อ๋อ...เดี๋ยวพี่นั่งตรงนี้แหละใกล้ทางออกดีพอดีพี่ชอบลุกไปเข้าห้องน้ำ!! อ๋อ...ครับ...แก่แล้วร่างกายไม่ไหวใช่ไหมพี่เจอแอร์หนาวๆก็ปวดห้องน้ำ555 !! (เชอะ...ไอ้น้องบ้าหรอกด่าฉันหรอ?)
นี่บีๆเจอกันไม่ต้องมาทักเลยพูดแบบนี้เนี่ย!! โอ๋ๆพี่ผมล้อเล่น งั้นผมไปนั่งตรงมุมโน้น ดีกว่าเดี๋ยวเพื่อนสาขาผมมาอีก6-7คน ตั้งใจเรียนนะพี่อย่าแอบหลับล่ะ เรียนคนเดี๋ยวน่าสงสาร555+จากนั้นเราก็แยกย้ายกันไปนั่งคนล่ะฝั่งของห้องเลย
T: Irada !!
I: มาค่ะ ...
T: Irada, please speak English!!
T:Janejira…
…………………..
นี่เรียนEng. อยู่นะ มาค่ะ เฉยเลยO_O!! .... อายที่สุดเลยวันแรกก็ขายหน้าเพื่อนรวมห้องแล้วหรอเนี่ยเรา แล้วทำไมชื่อเราต้องอยู่คนแรกด้วยนะ สายตาแอบมองๆไปรอบๆห้อง คนอื่นๆก็ขำๆนิดหน่อย ....เฮ้ย....ช่างเถอะๆ ทำหน้านิ่งๆ ไว้ ตั้งสติๆ วันแรกของการมาเรียนก็ผ่านไปแบบชิวๆ ไม่มีอะไรยากเกินไป อาจารย์ก็อธิบายเกี่ยวกับงานต่างๆที่จะต้องทำ มีงานกลุ่มงานเดี่ยวของแต่ละสัปดาห์ที่ต้องส่ง สั่งให้ไปเขียนประวัติของเราเพื่อใช้ในการสมัครงาน จะมีสอบสนทนาเกี่ยวกับเรื่องการสัมภาษณ์งาน มีงานกลุ่มด้วย เริ่มหนักใจกับงานกลุ่มมองไปรอบๆ ไม่มีเพื่อนสักคนเลย จะมีกลุ่มกลับเขาไหมอะเนี่ย คิดไปคิดมาก็เครียดเหมือนกัน แต่ช่างเถอะเดี๋ยวยังไงอาจารย์คงจับให้อยู่กับใครสักคนแหละ หมดชั่วโมงการสอนผ่านไปอย่างช้าๆ เลิกเรียนกลับห้องมาแบบขับมอเตอร์ไซต์ผ่าสายฝนเปียกทั้งตัว เฮ้ย...ชีวิตฉันวันนี้แย่จริงๆเลย
อ๋อ!! ลืมบอกไป Eng.เนี่ย เรียนสัปดาห์ล่ะ 2 ครั้ง วันจันทร์กับวันพุธตอนบ่ายโมง
เวลาผ่านไปวันพุธแล้ว ตื่นสายๆเลยแหละเกือบ11โมง เราอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนEng. แต่วันนี้ดีไปอีกอย่างมีเพื่อนขับรถไปเนื่องจากเรียนเวลาตรงกันคือบ่ายโมง สบายไม่ต้องขับรถเอง ถึงอาคารเรียนกำลังจะแยกย้ายกันไป แต่เฮ้ย...
I: แกๆ ดูน้องผู้ชายคนนั้นดิ โคตรน่ารักอะ สเปคกูเลย เห็นแล้วจะละลาย
F: อืม...สูงดี รู้จักหรอ?
I: รู้จักน้องเค้าแต่น้องเค้าไม่รู้จักกูว่ะ แบบนี้เรียกรู้จักกันป่ะ 555+ ใช่เลยอะคนนี้ ทั้งมหาลัยกูว่าคนนี้ปลื้มมากๆๆๆๆอะ
F: อีนี่ ... แฟนเค้าเดินข้างๆกันไม่เห็นหรอ?
I: ก็เห็นไง...รู้แล้วว่าน้องเค้ามีแฟน เค้าคบกันมาตั้งแต่ปี2แล้วกับคนนี้ รักกันมากเลยนะ น่ารักอะ กูฟินว่ะ ที่กูชอบน้องเค้าก็ตรงนี้แหละ รักแฟนดี ถ้ากูเป็นแฟนนะ กูคงมีความสุขมากๆๆๆๆ โอ๊ยยย เห็นแล้วจะละลาย
F: เอออ...ไปเรียนได้แล้ว เพ้อเจอ ตั้งใจเรียนล่ะวิชาชอบเลยนิ Eng.555+
I: เออออ...จะพยายาม!! เลิกเรียนแล้วจะไปรอที่ห้องคอมนะ ยังไงโทรมาล่ะกัน...ไปล่ะ!!
ฮือๆ วิชาที่แสนจะน่าเบื่อ ทำไมไม่เก่งภาษานะ บ่นๆกับตัวเองตอนเด็กน่าจะตั้งใจท่องศัพย์เยอะคงดีป่านนี้คงเก่งกว่านี้เยอะเลย เปิดประตูห้องเข้าไป ยังไม่มีใครมาเลย มาคนแรกนั่งไหนดีนะ แถวที่ 3 ทางขวาล่ะกันใกล้ประตูดี แล้วก็ไม่หลังห้องเกินไป เดี๋ยวอาจารย์จะเพ่งเล็งถ้านั่งหลังห้อง ตรงนี้แหละกำลังดี
นศ.คนอื่นๆเริ่มทยอยกันมาสักพักอาจารย์ก็มา พร้อมๆๆๆ ตั้งใจเรียน
ตึ้ง!! ประตูก็เปิดออก พร้อมกันกลุ่มนศ.สาขาหนึ่ง เดินเข้ามา 7-8 คน สาขานี้นะเวลาไปไหนมาไหนทีนึงก็จะเป็นกลุ่มแบบนี้แหละ บางทีก็ดูน่ากลัวยิ่งเวลาจับกลุ่มแล้วนั่งรวมกันนี่ไม่กล้าจะเดินผ่านเลยแหละ ยิ่งตอนรับน้องสาขาเนี่ยสาขานี้ขึ้นชื่อว่าโหดสุดๆไปเลย!! แล้วสายตาก็ไปสะดุดที่ ผู้ชายคนนึง ขาว สูง หุ่นดี !! พระเจ้า...น้องคนนั้น!!
เรียนวิชานี้ด้วยอะ ห้องนี้ด้วยอ่ะ ดีจังเลย การเรียน Eng. ของเราจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน ถึงน้องเค้าจะมาเรียนพร้อมแฟนเค้าก็เถอะ ไม่เป็นไรของแค่มองก็พอ ความรู้สึกแบบว่าโลกหยุดหมุนเลย เคยเป็นกันไหม? โน้นเลยจ้าน้องเค้านั่งฝั่งทางซ้ายตรงข้ามและไกลกันคนละฝากเลย แถมแฟนยังนั่งบังอีก แต่เราก็ยังมองเห็นอยู่ มีความพยายามไรงี้ อืมมม น้องเค้าชื่อจริงอะไรนะ รอฟังดีกว่า รู้จักแต่ชื่อเล่นชื่อจริงจะชื่อว่าไรนะ อ๋อ...ปกรณ์ หน้าเหมือนบอย ปกรณ์ด้วยป่าวนิ อิอิ
ดีนะเนี่ยที่เรามาลงกลุ่มนี้ เอ...แต่คาบแรกน้องเค้าไม่ได้มาเรียนนิ ลงสัยเพิ่งลงทะเบียนเรียนได้มั้งเวลาก็เดินผ่านไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้รู้ว่าน้องเค้าเรียนกลุ่มเดียวกับเรา หมดเวลาแล้ว 2 ชั่วโมงของการเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว อาจารย์สอนอะไรบ้างเนี่ยไม่ได้ฟังเลย สั่งงานด้วยแหละสั่งงานอะไรนะ ไม่ได้ฟังอีกจะถามใครดีๆ คนข้างๆนี่แล้วกันหน้าตาดูเป็นมิตรดี นี่ๆเธอๆ อาจารย์สั่งงานอะไรนะพอดีเราไม่ได้ฟังอะ อธิบายหน่อยสิ อ๋ออาจารย์สั่งให้ไปหาประกาศรับสมัครงานที่ตรงกับสาขาวิชาที่เราเรียน แล้วก็แปลมา ใส่A4 เขียนอธิบายว่าคุณสมบัติเรามีตรงตามกับประกาศที่รับสมัครหรือเปล่า ประมาณนี้เธอพอเข้าใจไหม? อืมๆ เข้าใจอยู่ขอบคุณมากนะ งั้นเราไปก่อนนะ ^_^
โอ๊ยยย...กว่าเพื่อนจะเลิกเรียนก็สี่โมงเย็น ไปรอห้องคอมดีกว่าเล่นFacebookรอล่ะกัน...หาประกาศสมัครงานเลยดีกว่าทิ้งไว้นานเดี๋ยวลืมทำ ซวยเลย !! ห้องคอมก็คนแสนจะเยอะไม่พอเพียงต่อนักศึกษาเลยจริงๆ ดีนะมีที่ว่างสำหรับเราพอดีเลย สิ่งแรกที่ทำอะหรอแน่นอนไม่ใช้งาน 55+ log in Facebook จ้า ...โพสอะไรดีนะ!! เรียนEng. มีความสุขจัง อิอิ อุ๊ย!! หาเฟสน้องปกรณ์ดีกว่า? งานไว้ก่อนเนอะเดี๋ยวค่อยทำ อิอิ จะเริ่มจากไหนดีนะ emailก็ไม่รู้ ? จากเฟสน้องบีดีกว่า เรียนสาขาเดียวกันก็น่าจะเป็นเพื่อนกัน ไหนดูดิ โอ้โห เพื่อนน้องบีเป็นพันคนเลยอ่ะ จะหาเจอไหมนิเรา? ค่อยๆไล่หาดูแล้วกัน....30นาทีผ่านไปยังหาไม่เจอเลย งึ่ยยย!! ทำไงดีล่ะ ถามน้องบีเลยดีกว่า ง่ายดี วิธีง่ายๆทำไมไม่คิดตั้งแต่แรก
I: ดีดี น้องบี เรียนรู้เรื่องป่าววันนี้
B: ก็ดีพี่
เริ่มยังไงดีเนี่ย ....เรา
I: น้องบี คือพี่อยากรู้เฟสของปกรณ์เพื่อนน้อง ใช้ชื่อว่าอะไรหรอ ขอหน่อยสิ
B: แหม...พี่ ถามตรงๆอย่างนี้เลยหรอ คิดอะไรป่าวนิ เพื่อนผมมีแฟนแล้วพี่
I: ง่า...น้องก็ บอกหน่อยเถอะน่า อยากรู้เฉยๆ
B: เฟสมันก็ชื่อ-นามสกุล มันเลยพี่
I: อ๋อ...จ้า ขอบใจมากๆ
หึหึ ง่ายๆแค่นี้ทำไมเราคิดไม่ได้นะ ชื่อหรอ Pakorn Chokwat !! อ้าว!! ทำไมหาไม่เจอล่ะ ฮือๆ เอายังไงดีหาไม่เจอ น้องบีจะโกหกเราทำไมเนี่ย !! ไหนลองเข้าไปดูเพื่อนในเฟสของน้องอีกทีดีกว่า ไหนนะ Pakorn Pakorn Pakorn Pakorn ปกรณ์ โชควัฒน์ แหม!! ชื่อ นามสกุล จริงๆด้วย ภาษาไทย คิดไม่ถึงจริงๆ ขนาดเรานะ ไม่เก่ง Eng. ยังใช้ชื่อเฟส Eng. เลยจ้า ใครจะไปคิดว่าน้องจะใช้ชื่อนามสกุล ภาษาไทยเต็มขนาดนี้ น่ารักจริงๆเลย ฮ่ะๆ แค่นี้ก็น่ารักอีกแล้ว อาการหนักจริงๆเลยเรานิ ? ไหนขอเข้าไปส่องหน่อยสิ มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างนะ ดีนะที่น้องเค้าตั้งค่าเฟสเป็น public!! ไม่ต้อง Add Friend ก็สามารถดูได้ เหมาะแก่การแอบส่องจริงๆเลย อิอิ โห...เมาขนาดนี้เลยหรอเนี่ย? นอนกองกับพื้นเลย สาขานี้เค้าดื่มหนักขนาดนี้เลยหรอเนี่ยยย ดูไปเรื่อยๆ ไปเที่ยวๆๆ ไปกับแฟน สวีท น่ารักดีอะ
F: เฮ้ย...พลอยทำไรอะ นั่งยิ้มคนเดียว บ้าป่ะ หน้าจะเอาไปสิงในจอคอมแล้ว!!!
I: อีนี่...กูตกใจหมด!! นี่ๆดูๆ เฟสน้องปกรณ์ น่ารักป่าว
F: รูปคู่กับแฟนเนี่ยนะ มีสติดีป่ะนิ เค้ายิ้มมีความสุขกับแฟนเค้า ไม่แหกตาดูหน่อยว่ะ เพื่อน
I: เอออ น่า... ก็กูชอบ ผู้ชายรักแฟน อบอุ่นแสนดี ยิ้มหวาน อิอิ
F: หรา.... นี่ๆ กูทำไรให้ดู Add Friend แมร่งเลย นี่ กดๆๆ
I: เฮ้ยยย....กูมาส่องเฉยๆ นิยุ่งจริงเลยอะ เดี๋ยวน้องเค้าไม่รับAdd กู กูเสียใจนะเนี่ยยยย
F: เออ...ดีจะได้เลิกบ้าซักที
I: กูไม่ได้บ้านะ ก็คนนี้สเปกกูนิ เห็นแล้วปิ๊ง ไม่เคยเป็นหรอ ถ้าตอนนั้นที่กูเจอน้องเค้าตอนปี2 กูไม่มีแฟนกูเข้าไปจีบล่ะ
F: แต่ตอนนี้หมดสิทธิ์แล้ว น้องเค้ามีแฟนแล้ว 5555+
I: เออ นั้นสิ แต่กูก็รู้สึกว่าน้องเค้าใช่อะ เนี่ยในผู้ชายในอุดมคติกูเลยนะ คนๆนี้ อยากรู้จักอยากคุย อยากรู้น้องเค้าเป็นยังไง
F: เอาสิ ขอเบอร์จากแฟนเก่าเลย น้องสาขาไอ้เจษนิ
I: หึหึ มันจะดีนะ ....เห้ย...อย่ายุกูสิ กูยิ่งห้ามใจตัวเองไม่ได้อยู่ น้องเค้าคบกับแฟนมาตั้งนาน รักกันมากด้วยไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเลยนะ ถึงกูจะเป็นคนไม่ดีแต่ก็ไม่ได้อยากไปยุ่งกะคนมีเจ้าของนะเว้ยยย
F: จ้า...คนดี อย่าให้กูรู้นะว่าแอบยุ่งกะคนมีเจ้าของ ++++ กลับกันเถอะเดี๋ยวฝนตก เปียกอีกกูไม่อยากตากฝน
I: ไปกินข้าวก่อนกลับนะ ขี้เกียจออกมาอีกอะ
F: ให้รีบเลย เร็วๆปิดคอม ปริ้นรูปมาติดห้องนอนเลยไหมล่ะ เร็วๆ
I:ความคิดดี...งั้นกูปริ้นรูปน้องเค้าก่อนนะ
F: กูประชด...นิก็จริงจังเลยนะเรื่องผู้ชายเนี่ย เร็วๆช้ากูไม่รอด้วย เดินกลับเองล่ะกัน
I: แหม...ไม่รักเพื่อนเลยนะ เสียแรงให้เป็นเพื่อนสนิท ไปก็ได้ๆ
สรุปคือมั่วแต่ดูเฟสน้อง งานวิชาEng.ไม่ได้ทำเลย ต้องกลับมาทำที่ห้องตามเคย เวลาผ่านไปก็ไปเรียนวิชาEng. ตามปกติ มีน้องปกรณ์เรียนด้วยรู้สึกมีกำลังใจในการเรียนมากขึ้น อยากให้มีเรียนวิชานี้ทุกวันเลย แต่ก็ไม่เคยได้คุยกันมองหน้ากันยังไม่เคยเลย มีแต่เราที่แอบมองน้องเค้าตลอดๆ ดูแล้วเหมือนเป็นโรคจิตเลย จนเรียนหมดเทอม สอบเสร็จแยกย้ายกันไป เหมือนทุกอย่างจะจบลงแค่นี้ เทอม2ของการเรียนจบลง เทอม3ของการเรียนเป็นเทอมที่เราต้องไปสหกิจศึกษา เราไปสหกิจในกรุงเทพ ทำงาน6วันต่อสัปดาห์ เหนื่อยมากๆเลย ใช้ชีวิตเป็นพนักงานบริษัท เหนื่อยจนไม่มีเวลาจะคิดเรื่องอะไรเลย ทำไมการทำงานมันเหนื่อยแบบนี้นะ
จนวันนึง ในเฟสกลุ่มของมหาวิทยาลัย มีกลุ่ม Cool Boy เป็นกลุ่มที่เอารูปหนุ่มๆของมหาลัยไปโพส ให้คนมากดlike ตอนนั้นไม่รู้คิดอะไรอยู่ เอารูปน้องปกรณ์ไปโพส ซะงั้น!! ไม่ได้ขออนุญาตเจ้าตัวด้วย คือไม่เคยคุยกันด้วยอะ แต่โพสลงไปแล้วด้วยสิ หึหึ ก็น้องเค้าน่ารักอยากให้มีคนlike ถ้าน้องโกรธพี่ต้องขอโทษด้วยที่พี่ทำลงไปอย่างนั้น
เวลามันเดินไปเรื่อยเปื่อยจริงๆนะ จนวันนึง เราก็จำลายละเอียดไม่ได้แล้ว ได้คุยเฟสกัน ตอนนั้นเรานั่งเล่นเน็ทอยู่ในร้านในซอยใกล้ๆหอเรานี่แหละ คงประมาณ5ทุ่ม เราน่าจะทักน้องเค้าไปก่อน ประมาณดึกแล้วนอนหรือยังอะไรทำนองนี้แหละ ก็คุยๆกันไป แต่ใจเรานิสั่นมาก จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าน้องเค้ารับแอดเฟสตอนไหน ช่วงที่เราวุ่นวายในชีวิตมันจะทำให้เราลืมใครบ้างคนไปเสมอเลยนะ ขนาดคนนี้เป็นคนที่เราบอกว่าเป็นสเปคเป็นคนที่ใช้เรายังลืมเค้าไปได้เลยในจังหวะชีวิตที่มันมีเ
ไม่รู้จะจบยังไง?
จากคนคนเดิม คนที่คุณก็รู้ว่าใครคนที่คอยอยู่ ดูแลระยะไกลจำได้ไหม เขายังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิมคุณก็รู้ว่าใคร คุณก็รู้ใช่ไหม...ฟังแล้วก็ย้านนึกถึงตอนสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย นึกถึงน้องผู้ชายคนนึงที่เราพยายามทำความรู้จักกับเขา โดยที่เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องอยากรู้จักน้องเขามากขนาดนี้นะ
ในช่วงเทอม2ของการเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายของเรามีวิชานึงที่เราจะต้องลงเรียนคือวิชาภาษาอังกฤษ บอกตามตรงวิชานี้เป็นวิชาที่เราไม่ถนัดเลย ที่สำคัญต้องเรียนวิชานี้คนเดียวด้วย เพราะเพื่อนๆสาขาเทอมนี้ส่วนใหญ่ไปสหกิจศึกษากันหมด แต่ก็มีกลุ่มหนึ่งนะที่เป็นของสาขาเราแต่เป็นของเด็กการตลาดที่เก่งภาษากันมากๆเลย ถ้าเราลงทะเบียนเรียนกลุ่มนี้ มีหวัง D D+ มาเยือนแน่นอนเลย...แต่ก็ไม่ได้เป็นประเด็นไปกว่ากลุ่มนี้เรียน 8.00 น.หรอก แหม...วิชาที่ไม่ชอบยังจะต้องตื่นเช้ามาเรียนอีกอะหรอ? ไม่มีวันซะหรอก!! จากเหตุผลทั้งหมดที่ได้กล่าวมาก่อนหน้านี้ ทำให้เราตัดสินใจที่จะเรียน Eng. ในกลุ่มไหนก็ได้ที่เรียนในช่วงบ่าย ไม่มีเพื่อนก็ไม่เป็นไรหรอกเนอะ คงพอเอาตัวรอดได้บ้าง? เราก็ไม่ได้โง่ไรขนาดนั้น หึหึ ปลอบใจตัวเอง -_-”
อ้าว...พี่พลอย สวัสดีครับพี่เรียนEng. กลุ่มนี้หรอ? อือ น้องบี ซึ่งเป็นรุ่นน้องที่รู้จักก็บังเอิญเรียนกลุ่มนี้เหมือนกัน แต่ก็ไม่ค่อยสนิทกันหรอก พี่พลอยมาเรียนคนเดียวหรอ? ใช่จ้า เพื่อนพี่ไปลงเรียนกลุ่ม8โมงไม่อยากตื่นเช้าเลยมาลงกลุ่นนี้แทน พี่พลอยๆนั่งตรงไหนมีที่นั่งยังมานั่งด้วยกันไหมพี่?อ๋อ...เดี๋ยวพี่นั่งตรงนี้แหละใกล้ทางออกดีพอดีพี่ชอบลุกไปเข้าห้องน้ำ!! อ๋อ...ครับ...แก่แล้วร่างกายไม่ไหวใช่ไหมพี่เจอแอร์หนาวๆก็ปวดห้องน้ำ555 !! (เชอะ...ไอ้น้องบ้าหรอกด่าฉันหรอ?)
นี่บีๆเจอกันไม่ต้องมาทักเลยพูดแบบนี้เนี่ย!! โอ๋ๆพี่ผมล้อเล่น งั้นผมไปนั่งตรงมุมโน้น ดีกว่าเดี๋ยวเพื่อนสาขาผมมาอีก6-7คน ตั้งใจเรียนนะพี่อย่าแอบหลับล่ะ เรียนคนเดี๋ยวน่าสงสาร555+จากนั้นเราก็แยกย้ายกันไปนั่งคนล่ะฝั่งของห้องเลย
T: Irada !!
I: มาค่ะ ...
T: Irada, please speak English!!
T:Janejira…
…………………..
นี่เรียนEng. อยู่นะ มาค่ะ เฉยเลยO_O!! .... อายที่สุดเลยวันแรกก็ขายหน้าเพื่อนรวมห้องแล้วหรอเนี่ยเรา แล้วทำไมชื่อเราต้องอยู่คนแรกด้วยนะ สายตาแอบมองๆไปรอบๆห้อง คนอื่นๆก็ขำๆนิดหน่อย ....เฮ้ย....ช่างเถอะๆ ทำหน้านิ่งๆ ไว้ ตั้งสติๆ วันแรกของการมาเรียนก็ผ่านไปแบบชิวๆ ไม่มีอะไรยากเกินไป อาจารย์ก็อธิบายเกี่ยวกับงานต่างๆที่จะต้องทำ มีงานกลุ่มงานเดี่ยวของแต่ละสัปดาห์ที่ต้องส่ง สั่งให้ไปเขียนประวัติของเราเพื่อใช้ในการสมัครงาน จะมีสอบสนทนาเกี่ยวกับเรื่องการสัมภาษณ์งาน มีงานกลุ่มด้วย เริ่มหนักใจกับงานกลุ่มมองไปรอบๆ ไม่มีเพื่อนสักคนเลย จะมีกลุ่มกลับเขาไหมอะเนี่ย คิดไปคิดมาก็เครียดเหมือนกัน แต่ช่างเถอะเดี๋ยวยังไงอาจารย์คงจับให้อยู่กับใครสักคนแหละ หมดชั่วโมงการสอนผ่านไปอย่างช้าๆ เลิกเรียนกลับห้องมาแบบขับมอเตอร์ไซต์ผ่าสายฝนเปียกทั้งตัว เฮ้ย...ชีวิตฉันวันนี้แย่จริงๆเลย
อ๋อ!! ลืมบอกไป Eng.เนี่ย เรียนสัปดาห์ล่ะ 2 ครั้ง วันจันทร์กับวันพุธตอนบ่ายโมง
เวลาผ่านไปวันพุธแล้ว ตื่นสายๆเลยแหละเกือบ11โมง เราอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนEng. แต่วันนี้ดีไปอีกอย่างมีเพื่อนขับรถไปเนื่องจากเรียนเวลาตรงกันคือบ่ายโมง สบายไม่ต้องขับรถเอง ถึงอาคารเรียนกำลังจะแยกย้ายกันไป แต่เฮ้ย...
I: แกๆ ดูน้องผู้ชายคนนั้นดิ โคตรน่ารักอะ สเปคกูเลย เห็นแล้วจะละลาย
F: อืม...สูงดี รู้จักหรอ?
I: รู้จักน้องเค้าแต่น้องเค้าไม่รู้จักกูว่ะ แบบนี้เรียกรู้จักกันป่ะ 555+ ใช่เลยอะคนนี้ ทั้งมหาลัยกูว่าคนนี้ปลื้มมากๆๆๆๆอะ
F: อีนี่ ... แฟนเค้าเดินข้างๆกันไม่เห็นหรอ?
I: ก็เห็นไง...รู้แล้วว่าน้องเค้ามีแฟน เค้าคบกันมาตั้งแต่ปี2แล้วกับคนนี้ รักกันมากเลยนะ น่ารักอะ กูฟินว่ะ ที่กูชอบน้องเค้าก็ตรงนี้แหละ รักแฟนดี ถ้ากูเป็นแฟนนะ กูคงมีความสุขมากๆๆๆๆ โอ๊ยยย เห็นแล้วจะละลาย
F: เอออ...ไปเรียนได้แล้ว เพ้อเจอ ตั้งใจเรียนล่ะวิชาชอบเลยนิ Eng.555+
I: เออออ...จะพยายาม!! เลิกเรียนแล้วจะไปรอที่ห้องคอมนะ ยังไงโทรมาล่ะกัน...ไปล่ะ!!
ฮือๆ วิชาที่แสนจะน่าเบื่อ ทำไมไม่เก่งภาษานะ บ่นๆกับตัวเองตอนเด็กน่าจะตั้งใจท่องศัพย์เยอะคงดีป่านนี้คงเก่งกว่านี้เยอะเลย เปิดประตูห้องเข้าไป ยังไม่มีใครมาเลย มาคนแรกนั่งไหนดีนะ แถวที่ 3 ทางขวาล่ะกันใกล้ประตูดี แล้วก็ไม่หลังห้องเกินไป เดี๋ยวอาจารย์จะเพ่งเล็งถ้านั่งหลังห้อง ตรงนี้แหละกำลังดี
นศ.คนอื่นๆเริ่มทยอยกันมาสักพักอาจารย์ก็มา พร้อมๆๆๆ ตั้งใจเรียน
ตึ้ง!! ประตูก็เปิดออก พร้อมกันกลุ่มนศ.สาขาหนึ่ง เดินเข้ามา 7-8 คน สาขานี้นะเวลาไปไหนมาไหนทีนึงก็จะเป็นกลุ่มแบบนี้แหละ บางทีก็ดูน่ากลัวยิ่งเวลาจับกลุ่มแล้วนั่งรวมกันนี่ไม่กล้าจะเดินผ่านเลยแหละ ยิ่งตอนรับน้องสาขาเนี่ยสาขานี้ขึ้นชื่อว่าโหดสุดๆไปเลย!! แล้วสายตาก็ไปสะดุดที่ ผู้ชายคนนึง ขาว สูง หุ่นดี !! พระเจ้า...น้องคนนั้น!!
เรียนวิชานี้ด้วยอะ ห้องนี้ด้วยอ่ะ ดีจังเลย การเรียน Eng. ของเราจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน ถึงน้องเค้าจะมาเรียนพร้อมแฟนเค้าก็เถอะ ไม่เป็นไรของแค่มองก็พอ ความรู้สึกแบบว่าโลกหยุดหมุนเลย เคยเป็นกันไหม? โน้นเลยจ้าน้องเค้านั่งฝั่งทางซ้ายตรงข้ามและไกลกันคนละฝากเลย แถมแฟนยังนั่งบังอีก แต่เราก็ยังมองเห็นอยู่ มีความพยายามไรงี้ อืมมม น้องเค้าชื่อจริงอะไรนะ รอฟังดีกว่า รู้จักแต่ชื่อเล่นชื่อจริงจะชื่อว่าไรนะ อ๋อ...ปกรณ์ หน้าเหมือนบอย ปกรณ์ด้วยป่าวนิ อิอิ
ดีนะเนี่ยที่เรามาลงกลุ่มนี้ เอ...แต่คาบแรกน้องเค้าไม่ได้มาเรียนนิ ลงสัยเพิ่งลงทะเบียนเรียนได้มั้งเวลาก็เดินผ่านไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้รู้ว่าน้องเค้าเรียนกลุ่มเดียวกับเรา หมดเวลาแล้ว 2 ชั่วโมงของการเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว อาจารย์สอนอะไรบ้างเนี่ยไม่ได้ฟังเลย สั่งงานด้วยแหละสั่งงานอะไรนะ ไม่ได้ฟังอีกจะถามใครดีๆ คนข้างๆนี่แล้วกันหน้าตาดูเป็นมิตรดี นี่ๆเธอๆ อาจารย์สั่งงานอะไรนะพอดีเราไม่ได้ฟังอะ อธิบายหน่อยสิ อ๋ออาจารย์สั่งให้ไปหาประกาศรับสมัครงานที่ตรงกับสาขาวิชาที่เราเรียน แล้วก็แปลมา ใส่A4 เขียนอธิบายว่าคุณสมบัติเรามีตรงตามกับประกาศที่รับสมัครหรือเปล่า ประมาณนี้เธอพอเข้าใจไหม? อืมๆ เข้าใจอยู่ขอบคุณมากนะ งั้นเราไปก่อนนะ ^_^
โอ๊ยยย...กว่าเพื่อนจะเลิกเรียนก็สี่โมงเย็น ไปรอห้องคอมดีกว่าเล่นFacebookรอล่ะกัน...หาประกาศสมัครงานเลยดีกว่าทิ้งไว้นานเดี๋ยวลืมทำ ซวยเลย !! ห้องคอมก็คนแสนจะเยอะไม่พอเพียงต่อนักศึกษาเลยจริงๆ ดีนะมีที่ว่างสำหรับเราพอดีเลย สิ่งแรกที่ทำอะหรอแน่นอนไม่ใช้งาน 55+ log in Facebook จ้า ...โพสอะไรดีนะ!! เรียนEng. มีความสุขจัง อิอิ อุ๊ย!! หาเฟสน้องปกรณ์ดีกว่า? งานไว้ก่อนเนอะเดี๋ยวค่อยทำ อิอิ จะเริ่มจากไหนดีนะ emailก็ไม่รู้ ? จากเฟสน้องบีดีกว่า เรียนสาขาเดียวกันก็น่าจะเป็นเพื่อนกัน ไหนดูดิ โอ้โห เพื่อนน้องบีเป็นพันคนเลยอ่ะ จะหาเจอไหมนิเรา? ค่อยๆไล่หาดูแล้วกัน....30นาทีผ่านไปยังหาไม่เจอเลย งึ่ยยย!! ทำไงดีล่ะ ถามน้องบีเลยดีกว่า ง่ายดี วิธีง่ายๆทำไมไม่คิดตั้งแต่แรก
I: ดีดี น้องบี เรียนรู้เรื่องป่าววันนี้
B: ก็ดีพี่
เริ่มยังไงดีเนี่ย ....เรา
I: น้องบี คือพี่อยากรู้เฟสของปกรณ์เพื่อนน้อง ใช้ชื่อว่าอะไรหรอ ขอหน่อยสิ
B: แหม...พี่ ถามตรงๆอย่างนี้เลยหรอ คิดอะไรป่าวนิ เพื่อนผมมีแฟนแล้วพี่
I: ง่า...น้องก็ บอกหน่อยเถอะน่า อยากรู้เฉยๆ
B: เฟสมันก็ชื่อ-นามสกุล มันเลยพี่
I: อ๋อ...จ้า ขอบใจมากๆ
หึหึ ง่ายๆแค่นี้ทำไมเราคิดไม่ได้นะ ชื่อหรอ Pakorn Chokwat !! อ้าว!! ทำไมหาไม่เจอล่ะ ฮือๆ เอายังไงดีหาไม่เจอ น้องบีจะโกหกเราทำไมเนี่ย !! ไหนลองเข้าไปดูเพื่อนในเฟสของน้องอีกทีดีกว่า ไหนนะ Pakorn Pakorn Pakorn Pakorn ปกรณ์ โชควัฒน์ แหม!! ชื่อ นามสกุล จริงๆด้วย ภาษาไทย คิดไม่ถึงจริงๆ ขนาดเรานะ ไม่เก่ง Eng. ยังใช้ชื่อเฟส Eng. เลยจ้า ใครจะไปคิดว่าน้องจะใช้ชื่อนามสกุล ภาษาไทยเต็มขนาดนี้ น่ารักจริงๆเลย ฮ่ะๆ แค่นี้ก็น่ารักอีกแล้ว อาการหนักจริงๆเลยเรานิ ? ไหนขอเข้าไปส่องหน่อยสิ มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างนะ ดีนะที่น้องเค้าตั้งค่าเฟสเป็น public!! ไม่ต้อง Add Friend ก็สามารถดูได้ เหมาะแก่การแอบส่องจริงๆเลย อิอิ โห...เมาขนาดนี้เลยหรอเนี่ย? นอนกองกับพื้นเลย สาขานี้เค้าดื่มหนักขนาดนี้เลยหรอเนี่ยยย ดูไปเรื่อยๆ ไปเที่ยวๆๆ ไปกับแฟน สวีท น่ารักดีอะ
F: เฮ้ย...พลอยทำไรอะ นั่งยิ้มคนเดียว บ้าป่ะ หน้าจะเอาไปสิงในจอคอมแล้ว!!!
I: อีนี่...กูตกใจหมด!! นี่ๆดูๆ เฟสน้องปกรณ์ น่ารักป่าว
F: รูปคู่กับแฟนเนี่ยนะ มีสติดีป่ะนิ เค้ายิ้มมีความสุขกับแฟนเค้า ไม่แหกตาดูหน่อยว่ะ เพื่อน
I: เอออ น่า... ก็กูชอบ ผู้ชายรักแฟน อบอุ่นแสนดี ยิ้มหวาน อิอิ
F: หรา.... นี่ๆ กูทำไรให้ดู Add Friend แมร่งเลย นี่ กดๆๆ
I: เฮ้ยยย....กูมาส่องเฉยๆ นิยุ่งจริงเลยอะ เดี๋ยวน้องเค้าไม่รับAdd กู กูเสียใจนะเนี่ยยยย
F: เออ...ดีจะได้เลิกบ้าซักที
I: กูไม่ได้บ้านะ ก็คนนี้สเปกกูนิ เห็นแล้วปิ๊ง ไม่เคยเป็นหรอ ถ้าตอนนั้นที่กูเจอน้องเค้าตอนปี2 กูไม่มีแฟนกูเข้าไปจีบล่ะ
F: แต่ตอนนี้หมดสิทธิ์แล้ว น้องเค้ามีแฟนแล้ว 5555+
I: เออ นั้นสิ แต่กูก็รู้สึกว่าน้องเค้าใช่อะ เนี่ยในผู้ชายในอุดมคติกูเลยนะ คนๆนี้ อยากรู้จักอยากคุย อยากรู้น้องเค้าเป็นยังไง
F: เอาสิ ขอเบอร์จากแฟนเก่าเลย น้องสาขาไอ้เจษนิ
I: หึหึ มันจะดีนะ ....เห้ย...อย่ายุกูสิ กูยิ่งห้ามใจตัวเองไม่ได้อยู่ น้องเค้าคบกับแฟนมาตั้งนาน รักกันมากด้วยไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเลยนะ ถึงกูจะเป็นคนไม่ดีแต่ก็ไม่ได้อยากไปยุ่งกะคนมีเจ้าของนะเว้ยยย
F: จ้า...คนดี อย่าให้กูรู้นะว่าแอบยุ่งกะคนมีเจ้าของ ++++ กลับกันเถอะเดี๋ยวฝนตก เปียกอีกกูไม่อยากตากฝน
I: ไปกินข้าวก่อนกลับนะ ขี้เกียจออกมาอีกอะ
F: ให้รีบเลย เร็วๆปิดคอม ปริ้นรูปมาติดห้องนอนเลยไหมล่ะ เร็วๆ
I:ความคิดดี...งั้นกูปริ้นรูปน้องเค้าก่อนนะ
F: กูประชด...นิก็จริงจังเลยนะเรื่องผู้ชายเนี่ย เร็วๆช้ากูไม่รอด้วย เดินกลับเองล่ะกัน
I: แหม...ไม่รักเพื่อนเลยนะ เสียแรงให้เป็นเพื่อนสนิท ไปก็ได้ๆ
สรุปคือมั่วแต่ดูเฟสน้อง งานวิชาEng.ไม่ได้ทำเลย ต้องกลับมาทำที่ห้องตามเคย เวลาผ่านไปก็ไปเรียนวิชาEng. ตามปกติ มีน้องปกรณ์เรียนด้วยรู้สึกมีกำลังใจในการเรียนมากขึ้น อยากให้มีเรียนวิชานี้ทุกวันเลย แต่ก็ไม่เคยได้คุยกันมองหน้ากันยังไม่เคยเลย มีแต่เราที่แอบมองน้องเค้าตลอดๆ ดูแล้วเหมือนเป็นโรคจิตเลย จนเรียนหมดเทอม สอบเสร็จแยกย้ายกันไป เหมือนทุกอย่างจะจบลงแค่นี้ เทอม2ของการเรียนจบลง เทอม3ของการเรียนเป็นเทอมที่เราต้องไปสหกิจศึกษา เราไปสหกิจในกรุงเทพ ทำงาน6วันต่อสัปดาห์ เหนื่อยมากๆเลย ใช้ชีวิตเป็นพนักงานบริษัท เหนื่อยจนไม่มีเวลาจะคิดเรื่องอะไรเลย ทำไมการทำงานมันเหนื่อยแบบนี้นะ
จนวันนึง ในเฟสกลุ่มของมหาวิทยาลัย มีกลุ่ม Cool Boy เป็นกลุ่มที่เอารูปหนุ่มๆของมหาลัยไปโพส ให้คนมากดlike ตอนนั้นไม่รู้คิดอะไรอยู่ เอารูปน้องปกรณ์ไปโพส ซะงั้น!! ไม่ได้ขออนุญาตเจ้าตัวด้วย คือไม่เคยคุยกันด้วยอะ แต่โพสลงไปแล้วด้วยสิ หึหึ ก็น้องเค้าน่ารักอยากให้มีคนlike ถ้าน้องโกรธพี่ต้องขอโทษด้วยที่พี่ทำลงไปอย่างนั้น
เวลามันเดินไปเรื่อยเปื่อยจริงๆนะ จนวันนึง เราก็จำลายละเอียดไม่ได้แล้ว ได้คุยเฟสกัน ตอนนั้นเรานั่งเล่นเน็ทอยู่ในร้านในซอยใกล้ๆหอเรานี่แหละ คงประมาณ5ทุ่ม เราน่าจะทักน้องเค้าไปก่อน ประมาณดึกแล้วนอนหรือยังอะไรทำนองนี้แหละ ก็คุยๆกันไป แต่ใจเรานิสั่นมาก จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าน้องเค้ารับแอดเฟสตอนไหน ช่วงที่เราวุ่นวายในชีวิตมันจะทำให้เราลืมใครบ้างคนไปเสมอเลยนะ ขนาดคนนี้เป็นคนที่เราบอกว่าเป็นสเปคเป็นคนที่ใช้เรายังลืมเค้าไปได้เลยในจังหวะชีวิตที่มันมีเ