ครั้งหนึ่งเราก็มีบทเรียนรบกับเพื่อนบ้านลาวในสมรภูมิร่มเกล้ามาแล้ว จนต้องมีนโยบายเปลี่ยนสมรภูมิรบเป็นสนามการค้าในที่สุด
แต่มาบัดนี้ต่างจากสมรภูมิครั้งนั้นโดยสิ้นเชิง เป็นการรบระหว่างคนไทยด้วยกันเอง และก็ไม่ได้แย่งชิงสะพานกันหรอกแต่
เขาตีกันทำไม ก็ไม่เข้าใจ เพื่ออะไร ทั้ง ๆ มันคือสมบัติของชาติ ภาษีทุกบาททุกสตางค์ของพวกเราทั้งนั้นเลย
ตอนแรก ๆ สมรภูมินี้เขาก็ขายของอยู่ดีดีมิใช่หรือ มีนกหวีด มือตบ นานาสินค้า ทำรายได้วันนึงก็ไม่ใช่น้อย
แต่นานวันเข้าไฉนเลยสนามการค้ากลับกลายเป็นสมรภูมิรบไปได้เล่า
จากบ้านเมืองที่เคยสงบสุขร่มเย็นได้รับการขนานนามว่าเป็นสยามเมืองยิ้ม กลับกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน เป็นยักษ์แยกเขี้ยวเข้าใส่กัน
ถ้าคนไทยยังสติแตกอยู่เช่นนี้ ไม่เรียกสติกลับคืนมา ก็ไม่รู้ว่าเราจะได้มีโอกาสร้องเพลงชาติให้ใครฟังได้อีก
เดี๋ยวนี้คนเขานิยมนำสะพานข้ามแยกมาใช้เป็นสมรภูมิรบกันแล้วหรือครับ
แต่มาบัดนี้ต่างจากสมรภูมิครั้งนั้นโดยสิ้นเชิง เป็นการรบระหว่างคนไทยด้วยกันเอง และก็ไม่ได้แย่งชิงสะพานกันหรอกแต่
เขาตีกันทำไม ก็ไม่เข้าใจ เพื่ออะไร ทั้ง ๆ มันคือสมบัติของชาติ ภาษีทุกบาททุกสตางค์ของพวกเราทั้งนั้นเลย
ตอนแรก ๆ สมรภูมินี้เขาก็ขายของอยู่ดีดีมิใช่หรือ มีนกหวีด มือตบ นานาสินค้า ทำรายได้วันนึงก็ไม่ใช่น้อย
แต่นานวันเข้าไฉนเลยสนามการค้ากลับกลายเป็นสมรภูมิรบไปได้เล่า
จากบ้านเมืองที่เคยสงบสุขร่มเย็นได้รับการขนานนามว่าเป็นสยามเมืองยิ้ม กลับกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน เป็นยักษ์แยกเขี้ยวเข้าใส่กัน
ถ้าคนไทยยังสติแตกอยู่เช่นนี้ ไม่เรียกสติกลับคืนมา ก็ไม่รู้ว่าเราจะได้มีโอกาสร้องเพลงชาติให้ใครฟังได้อีก