เรากับแฟนเจอกันในเกมส์ออนไลน์เกมส์นึง
ตอนแรกเราอกหักอยู่ ส่วนเขาก็เป็นคนเงียบๆ
มีวันหนึ่งทำให้เราได้คุยกัน เราไปเขาในเกมส์กำลังอยู่คนเดียว
เราเลยเข้าไปคุยด้วย
เขาเป็นคนเย็นชา ไม่สุงสิงกับใคร ถามคำก็ตอบคำ
เราบอกเค้าไปว่า เราจะทำให้เค้าดีขึ้นให้ได้
จากนั้นเราเข้าเกมส์ไปหาเค้าประจำ แต่เค้าก็ยังเฉยชาใส่
จนเราท้อใจ คิดว่าจะเลิกทำแล้ว มันเหนื่อยมาก
อยู่ๆเค้าก็มาบอกว่าชอบเรา และแอบชอบมานานแล้ว
(ในเกมส์เราเป็นคนที่มีคนรู้จักเยอะพอสมควร)
เราก็เลยลองคุยดู วันนั้นเป็นวันสิ้นปีพอดี เราเลยโทรไปหาเค้า
เพราะว่านัดกันจะเค้าท์ดาวน์ทางโทรศัพท์ เราเลยเดินไปเซเว่น ไปเติมเงิน
พอโทรไปเขาก็ไม่ยอมรับ ทั้งๆที่นัดกันแล้ว
เราก็คิดว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังอะไรมั้ง
สักพักเขาก็ส่งข้อความมาขอโทษ เขาคุยไม่ได้ เพราะว่านอนเป็นเพื่อนแม่เขา
เราเลยส่งข้อความหากัน หลังจากวันนั้น เราก็เจอกันในเกมส์ทุกวัน
บางวันที่เขาสะดวกโทรมา เขาก็โทรมาหา
หลังจากนั้นประมาณห้าวัน เราก็นัดเจอกัน
เราไปกินข้าว และเดินเล่นกัน แต่ที่เซอร์ไพรส์สุดๆ คือเขาซื้อสร้อยให้เรา
เป็นสร้อยสีทองจี้รูปหัวใจมีพลอยฝังอยู่
แล้วเค้าก็นั่งรถมาส่งเรา วันนั้นเราเลยคิดว่า เอาละ
เราจะคบกับคนนี้ เราเลยแกล้งบอกเค้าว่า เราเลิกกันเถอะ
เค้าก็ตกใจนิดๆ แล้วก็พูดว่า ไม่เป็นไรเค้าเข้าใจ เค้าไม่หล่อ
เราเลยบอกว่า เลิกกันนะ เลิกเป็นพี่น้องกัน เป็นแฟนกันเถอะ
เค้าก็ดีใจมาก หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยวกันบ่อยๆ
เขาดูสดใสขึ้น ดูพูดคุยมากขึ้น ใครๆก็บอกว่าเขาดีขึ้นมาก
เราสองคนเหมาะสมกันที่สุด
วันวาเลนไทน์เราให้หมีและการ์ดเป็นของขวัญ ส่วนเขาให้ช่อดอกไม้เรา
เราไปงานเกมส์ด้วยกัน ไปสวนสยามด้วยกัน ไปทะเลด้วยกัน
เราค่อนข้างเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ชอบงอแงใส่เขา
บางทีก็ชอบขู่ว่าจะเลิก แต่เขาก็ง้อตลอด
มีวันนึงเราดูมือถือเขา แล้วในมือถือเขายังเก็บข้อความแฟนเก่าอยู่
ซึ่งแฟนเก่าเขาคืนน้องคนนึงที่เรารู้จักในเกมส์ ที่เราไม่รู้เลยว่าเขาเคยคบกัน
เราร้องไห้หนักมาก ไม่พูดอะไร เขาก็ขอโทษแล้วร้องไห้
พอเราเริ่มทำใจได้ และระงับอารมณ์ได้แล้วก็ไปพูดกับเขาด้วยดี
ส่วนใหญ่ที่เราทะเลาะกันเราจะทะเลาะกันในโลกออนไลน์มากกว่า
เวลาเราอยู่ต่อหน้า เราจะไม่ค่อยทะเลาะกันเท่าไร
คงเป็นเพราะเค้าที่แคร์เรามาก และทุกครั้งที่ทะเลาะกัน หรือบอกเลิกกัน
เราทั้งสองคนจะต่างฝ่ายต่างขอโทษกัน ทุกครั้งจะผ่านไปด้วยดี
แต่ครั้งนี้ เราทะเลาะกันด้วยเหตุผลที่แรงมาก ขอไม่บอกละกันนะคะว่าเรื่องอะไร
เราด่าเขาไปแรงมาก และด้วยความโกรธเลยพูดคำหยาบออกมา ทั้งๆที่เราไม่เคยพูดกันสักคำ
วันนั้นเราเสียใจมาก เลยไม่ได้ขอโทษเขาไป
พอจะขอโทษ เราก็เกิดงี่เง่า ไม่ยอมพูด พอพูดไปเขาก็ไม่อยู่
ช่วงนั้นเราต้องไปธุระที่เชียงใหม่เลยปล่อยให้เรื่องมันค้างคา
พอเรากลับมา เค้าก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว เค้าเปลี่ยนไป กลับไปเป็นคนเย็นชา
เค้าเย็นชา เค้าเฉยชา บล๊อกเฟสเรา บล๊อกไลน์เรา โทรไปไม่รับ
เราเข้าไปง้อเค้าในเกมส์เค้าก็ไม่คุยด้วย เราขอโทษเท่าไร เค้าก็ไม่เคยฟังเลย
จนวันหนึ่งเราเขียนหนังสือไปงง้อเค้า1เล่ม เอาไปให้เค้าที่บ้าน
เราไม่เคยไป เราเลยไม่รู้ว่าบ้านเค้าหลังไหน เจอแต่รถที่จอดไว้ เลยเอาไว้ให้ที่รถ
เค้าบอกเราว่า ของทั้งหมดที่เราให้เค้าไป เค้าเอาไปทิ้งหมดแล้ว สมุดนั่นก็ไม่ต้องส่งมา เขาโยนทิ้งไป โดยที่ไม่ได้อ่านเลยสักนิด
ตุ๊กตาที่ให้ไป เค้าก็ตัดแขนตัดขาแล้วโยนทิ้งไปแล้ว
เราก็ยังพยายามง้อเขาด้วยการส่งข้อความไปทุกวัน
เค้าก็ส่งกลับมาว่า เลิกบ้าสักที รำคาญ อย่ามายุ่งกับฉัน
เราไม่รู้เหมือนกันว่าเราทำอะไรผิดมากเลยหรอ ถึงให้อภัยไม่ได้
ทั้งๆที่บอกว่ารักเรามากมาย และจะไม่มีใคร และก็ไม่มีทางโกรธกัน
เรารู้สึกงงมาก ไม่คิดว่าจะเสียเค้าไปจริงๆ
คงเป็นเพราะเราเอาแต่ใจเอง หรือเป็นเพราะเราไม่ยอมพูดกัน
จนถึงวันนี้เราก็ไม่เคยได้พูดกัน ไม่เคยได้เคลียเรื่องที่เราผิดใจกันสักครั้ง
เวลาผ่านไปเกือบ1ปีแล้วนะ ที่เราเลิกกัน แต่เราก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม ยังเจ็บ และยังรักมาก
ยังเป็นห่วงเสมอ เศร้าใจทุกครั้งที่เขาเสียใจ
ตัวเราเองไม่เคยมีใครใหม่ ถึงแม้มีใครมาจีบ แต่ก็ไม่ได้สนใจใคร ยังคงรอแต่เขา เราคงบ้าจริงๆ
ส่วนเขา มีคนใหม่ไปสองคนแล้ว ที่เรารู้เพราะเราแอบสมัครเฟสอีกอันไปคอยแอบดู
เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่เป็นต้นเหตุให้เค้าเปลี่ยนไป
ถ้าเราไม่เลิกกัน ถ้าเราพูดกัน เขาคงไม่ต้องเสียใจหลายๆครั้งแบบนี้
เขาเลิกกันแฟนเขาทั้งสองคนแล้วตอนนี้ และก็เปลี่ยนเกมส์เล่นแล้ว
แน่นอนก็เราก็ตามเขาไป และยังวนเวียนอยู่โดยที่เค้าไม่รู้ว่าเป็นเรา
ถ้าวันนี้เรายังรักกัน เราคงไม่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องมาพิมพ์ระบายอะไรยาวๆ
เขาก็ไม่ต้องเจ็บช้ำอกหักบ่อยๆ เรามั่นใจว่าเราเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว
เราฟังคนอื่นมากขึ้น เราเอาแต่ใจน้อยลง อารมณ์เย็นขึ้น
ยิ่งมีคนเข้ามาจีบเรามากเท่าไร เรายิ่งรู้ใจตัวเองว่าเรายังรักเขาอยู่แค่ไหน
เขาคือคนที่ยังติดอยู่ในใจเรา จะปีนึงแล้ว มันยังเหมือนเดิม
ยังคงรอ แม้ว่าเขาจะบอกว่าไม่ให้รอแล้ว
เราควรจะทำอย่างไร มีทางไหนที่เราจะได้ปรับความเข้าใจกับเขามั้ย
พอจะมีทางไหนไหมคะ แค่อยากให้เค้ามาฟังทุกอย่างที่ยังติดอยู่ในใจ
ว่าเรารักเขาแค่ไหน ว่าเราอยากจะขอโทษจากใจจริงๆ
คำว่า เราจะทำให้เค้าดีขึ้น เราทำได้แค่ไม่นาน
ถ้ามีโอกาศสักครั้ง เราจะไม่มีวันทำให้เค้าต้องเจ็บอีก
สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้
ใครที่มีความรักอยู่ ขอให้ดูแลความรักดีๆ
แม้จะดูแลดีกว่าอย่าลืมคิดถึงความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายด้วย
ต่อให้ดูแลดีแค่ไหนก็ตาม ถ้าครั้งใดที่เราพลั้งพลาดไปไม่คิดถึงใจกัน
มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณทั้งคู่จะได้ใช้คำว่าเรา
พอมีทางทำให้เราคืนดีกันไหมคะ
ตอนแรกเราอกหักอยู่ ส่วนเขาก็เป็นคนเงียบๆ
มีวันหนึ่งทำให้เราได้คุยกัน เราไปเขาในเกมส์กำลังอยู่คนเดียว
เราเลยเข้าไปคุยด้วย
เขาเป็นคนเย็นชา ไม่สุงสิงกับใคร ถามคำก็ตอบคำ
เราบอกเค้าไปว่า เราจะทำให้เค้าดีขึ้นให้ได้
จากนั้นเราเข้าเกมส์ไปหาเค้าประจำ แต่เค้าก็ยังเฉยชาใส่
จนเราท้อใจ คิดว่าจะเลิกทำแล้ว มันเหนื่อยมาก
อยู่ๆเค้าก็มาบอกว่าชอบเรา และแอบชอบมานานแล้ว
(ในเกมส์เราเป็นคนที่มีคนรู้จักเยอะพอสมควร)
เราก็เลยลองคุยดู วันนั้นเป็นวันสิ้นปีพอดี เราเลยโทรไปหาเค้า
เพราะว่านัดกันจะเค้าท์ดาวน์ทางโทรศัพท์ เราเลยเดินไปเซเว่น ไปเติมเงิน
พอโทรไปเขาก็ไม่ยอมรับ ทั้งๆที่นัดกันแล้ว
เราก็คิดว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังอะไรมั้ง
สักพักเขาก็ส่งข้อความมาขอโทษ เขาคุยไม่ได้ เพราะว่านอนเป็นเพื่อนแม่เขา
เราเลยส่งข้อความหากัน หลังจากวันนั้น เราก็เจอกันในเกมส์ทุกวัน
บางวันที่เขาสะดวกโทรมา เขาก็โทรมาหา
หลังจากนั้นประมาณห้าวัน เราก็นัดเจอกัน
เราไปกินข้าว และเดินเล่นกัน แต่ที่เซอร์ไพรส์สุดๆ คือเขาซื้อสร้อยให้เรา
เป็นสร้อยสีทองจี้รูปหัวใจมีพลอยฝังอยู่
แล้วเค้าก็นั่งรถมาส่งเรา วันนั้นเราเลยคิดว่า เอาละ
เราจะคบกับคนนี้ เราเลยแกล้งบอกเค้าว่า เราเลิกกันเถอะ
เค้าก็ตกใจนิดๆ แล้วก็พูดว่า ไม่เป็นไรเค้าเข้าใจ เค้าไม่หล่อ
เราเลยบอกว่า เลิกกันนะ เลิกเป็นพี่น้องกัน เป็นแฟนกันเถอะ
เค้าก็ดีใจมาก หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยวกันบ่อยๆ
เขาดูสดใสขึ้น ดูพูดคุยมากขึ้น ใครๆก็บอกว่าเขาดีขึ้นมาก
เราสองคนเหมาะสมกันที่สุด
วันวาเลนไทน์เราให้หมีและการ์ดเป็นของขวัญ ส่วนเขาให้ช่อดอกไม้เรา
เราไปงานเกมส์ด้วยกัน ไปสวนสยามด้วยกัน ไปทะเลด้วยกัน
เราค่อนข้างเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ชอบงอแงใส่เขา
บางทีก็ชอบขู่ว่าจะเลิก แต่เขาก็ง้อตลอด
มีวันนึงเราดูมือถือเขา แล้วในมือถือเขายังเก็บข้อความแฟนเก่าอยู่
ซึ่งแฟนเก่าเขาคืนน้องคนนึงที่เรารู้จักในเกมส์ ที่เราไม่รู้เลยว่าเขาเคยคบกัน
เราร้องไห้หนักมาก ไม่พูดอะไร เขาก็ขอโทษแล้วร้องไห้
พอเราเริ่มทำใจได้ และระงับอารมณ์ได้แล้วก็ไปพูดกับเขาด้วยดี
ส่วนใหญ่ที่เราทะเลาะกันเราจะทะเลาะกันในโลกออนไลน์มากกว่า
เวลาเราอยู่ต่อหน้า เราจะไม่ค่อยทะเลาะกันเท่าไร
คงเป็นเพราะเค้าที่แคร์เรามาก และทุกครั้งที่ทะเลาะกัน หรือบอกเลิกกัน
เราทั้งสองคนจะต่างฝ่ายต่างขอโทษกัน ทุกครั้งจะผ่านไปด้วยดี
แต่ครั้งนี้ เราทะเลาะกันด้วยเหตุผลที่แรงมาก ขอไม่บอกละกันนะคะว่าเรื่องอะไร
เราด่าเขาไปแรงมาก และด้วยความโกรธเลยพูดคำหยาบออกมา ทั้งๆที่เราไม่เคยพูดกันสักคำ
วันนั้นเราเสียใจมาก เลยไม่ได้ขอโทษเขาไป
พอจะขอโทษ เราก็เกิดงี่เง่า ไม่ยอมพูด พอพูดไปเขาก็ไม่อยู่
ช่วงนั้นเราต้องไปธุระที่เชียงใหม่เลยปล่อยให้เรื่องมันค้างคา
พอเรากลับมา เค้าก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว เค้าเปลี่ยนไป กลับไปเป็นคนเย็นชา
เค้าเย็นชา เค้าเฉยชา บล๊อกเฟสเรา บล๊อกไลน์เรา โทรไปไม่รับ
เราเข้าไปง้อเค้าในเกมส์เค้าก็ไม่คุยด้วย เราขอโทษเท่าไร เค้าก็ไม่เคยฟังเลย
จนวันหนึ่งเราเขียนหนังสือไปงง้อเค้า1เล่ม เอาไปให้เค้าที่บ้าน
เราไม่เคยไป เราเลยไม่รู้ว่าบ้านเค้าหลังไหน เจอแต่รถที่จอดไว้ เลยเอาไว้ให้ที่รถ
เค้าบอกเราว่า ของทั้งหมดที่เราให้เค้าไป เค้าเอาไปทิ้งหมดแล้ว สมุดนั่นก็ไม่ต้องส่งมา เขาโยนทิ้งไป โดยที่ไม่ได้อ่านเลยสักนิด
ตุ๊กตาที่ให้ไป เค้าก็ตัดแขนตัดขาแล้วโยนทิ้งไปแล้ว
เราก็ยังพยายามง้อเขาด้วยการส่งข้อความไปทุกวัน
เค้าก็ส่งกลับมาว่า เลิกบ้าสักที รำคาญ อย่ามายุ่งกับฉัน
เราไม่รู้เหมือนกันว่าเราทำอะไรผิดมากเลยหรอ ถึงให้อภัยไม่ได้
ทั้งๆที่บอกว่ารักเรามากมาย และจะไม่มีใคร และก็ไม่มีทางโกรธกัน
เรารู้สึกงงมาก ไม่คิดว่าจะเสียเค้าไปจริงๆ
คงเป็นเพราะเราเอาแต่ใจเอง หรือเป็นเพราะเราไม่ยอมพูดกัน
จนถึงวันนี้เราก็ไม่เคยได้พูดกัน ไม่เคยได้เคลียเรื่องที่เราผิดใจกันสักครั้ง
เวลาผ่านไปเกือบ1ปีแล้วนะ ที่เราเลิกกัน แต่เราก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม ยังเจ็บ และยังรักมาก
ยังเป็นห่วงเสมอ เศร้าใจทุกครั้งที่เขาเสียใจ
ตัวเราเองไม่เคยมีใครใหม่ ถึงแม้มีใครมาจีบ แต่ก็ไม่ได้สนใจใคร ยังคงรอแต่เขา เราคงบ้าจริงๆ
ส่วนเขา มีคนใหม่ไปสองคนแล้ว ที่เรารู้เพราะเราแอบสมัครเฟสอีกอันไปคอยแอบดู
เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่เป็นต้นเหตุให้เค้าเปลี่ยนไป
ถ้าเราไม่เลิกกัน ถ้าเราพูดกัน เขาคงไม่ต้องเสียใจหลายๆครั้งแบบนี้
เขาเลิกกันแฟนเขาทั้งสองคนแล้วตอนนี้ และก็เปลี่ยนเกมส์เล่นแล้ว
แน่นอนก็เราก็ตามเขาไป และยังวนเวียนอยู่โดยที่เค้าไม่รู้ว่าเป็นเรา
ถ้าวันนี้เรายังรักกัน เราคงไม่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องมาพิมพ์ระบายอะไรยาวๆ
เขาก็ไม่ต้องเจ็บช้ำอกหักบ่อยๆ เรามั่นใจว่าเราเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว
เราฟังคนอื่นมากขึ้น เราเอาแต่ใจน้อยลง อารมณ์เย็นขึ้น
ยิ่งมีคนเข้ามาจีบเรามากเท่าไร เรายิ่งรู้ใจตัวเองว่าเรายังรักเขาอยู่แค่ไหน
เขาคือคนที่ยังติดอยู่ในใจเรา จะปีนึงแล้ว มันยังเหมือนเดิม
ยังคงรอ แม้ว่าเขาจะบอกว่าไม่ให้รอแล้ว
เราควรจะทำอย่างไร มีทางไหนที่เราจะได้ปรับความเข้าใจกับเขามั้ย
พอจะมีทางไหนไหมคะ แค่อยากให้เค้ามาฟังทุกอย่างที่ยังติดอยู่ในใจ
ว่าเรารักเขาแค่ไหน ว่าเราอยากจะขอโทษจากใจจริงๆ
คำว่า เราจะทำให้เค้าดีขึ้น เราทำได้แค่ไม่นาน
ถ้ามีโอกาศสักครั้ง เราจะไม่มีวันทำให้เค้าต้องเจ็บอีก
สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้
ใครที่มีความรักอยู่ ขอให้ดูแลความรักดีๆ
แม้จะดูแลดีกว่าอย่าลืมคิดถึงความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายด้วย
ต่อให้ดูแลดีแค่ไหนก็ตาม ถ้าครั้งใดที่เราพลั้งพลาดไปไม่คิดถึงใจกัน
มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณทั้งคู่จะได้ใช้คำว่าเรา