เมื่อวันศุกร์ไปรับลูกที่โรงเรียนแล้วแวะ 7 - 11 ที่โรงพยาบาลแหล่งนึง ลูก 4 ขวบ ชอบจ่ายเงินเองเวลาซื้อของ เราให้เงินเค้าไป จ่ายเงิน ช่องจ่ายเงินมี 2 ช่อง แต่ 7-11 มันเล็กมาก 2 เค้าเตอร์ แต่มี 1 ช่องให้ ยืน ต่อแถว ยืนได้ 3 คนก็ต้องปัดแถว
ลูกสาววัย 4 ขวบ เดินหน้าตั้งจะไปจ่ายเงินโดยผ่าน คนรอแถวอยู่ 2 คนด้านหน้า เราก็ดึงลูกกลับมาต่อด้านหลัง พร้อมบอกลูกว่า ต้องต่อคิวนะ แล้ว ต้องต่อคนสุดท้าย แล้วก็ดึงมาบอกว่านี้คนสุดท้ายอยู่นี้ (พูดดังนะ ซึ่งน่าจะได้ยินทั้ง 7 - 11 )แล้วเรากับลูกต่อเป็นคนที่สาม ตรงช่วงคนต่อคนที่ 2 จะยืนติดกับชั้นของใน 7 - 11 ทำให้ มีคนรอที่จะมาต่อแถวแต่มาไม่ได้เพราะ 7- 11 มันแคบมาก
ทีนี้ พอคนด้านหน้าเราเดินไปจ่าย คนที่รอตรงชั้นที่มาต่อไม่ได้ ก็วางของ ตรงเค้าเตอร์ แล้วก็ยืนเงินให้พนักงาน โดยลัดคิวลูกสาวเรา และเป็นพยาบาลด้วย เค้าจ่ายเสร็จก็ ยังไม่ออกซะทีเดียวเหมือนเช็คของให้ถุง ลูกเราก็เอาของวางที่เค้าเตอร์ เราเลยบอกลูกว่า จำไว้นะ เราต้องต่อคิว ไม่แซงคิว ซึ่งเราจงใจพูดให้คนที่แซงอ่ะได้ยิน แต่คุณพยาบาลคนสวยหันมาแล้วก็ยิ้มให้ลูกเราแล้วก็เดินไป ไม่ได้รู้สึกละอายใจเลย
สังคมผู้ใหญ่ กับการไม่ต่อแถว
ลูกสาววัย 4 ขวบ เดินหน้าตั้งจะไปจ่ายเงินโดยผ่าน คนรอแถวอยู่ 2 คนด้านหน้า เราก็ดึงลูกกลับมาต่อด้านหลัง พร้อมบอกลูกว่า ต้องต่อคิวนะ แล้ว ต้องต่อคนสุดท้าย แล้วก็ดึงมาบอกว่านี้คนสุดท้ายอยู่นี้ (พูดดังนะ ซึ่งน่าจะได้ยินทั้ง 7 - 11 )แล้วเรากับลูกต่อเป็นคนที่สาม ตรงช่วงคนต่อคนที่ 2 จะยืนติดกับชั้นของใน 7 - 11 ทำให้ มีคนรอที่จะมาต่อแถวแต่มาไม่ได้เพราะ 7- 11 มันแคบมาก
ทีนี้ พอคนด้านหน้าเราเดินไปจ่าย คนที่รอตรงชั้นที่มาต่อไม่ได้ ก็วางของ ตรงเค้าเตอร์ แล้วก็ยืนเงินให้พนักงาน โดยลัดคิวลูกสาวเรา และเป็นพยาบาลด้วย เค้าจ่ายเสร็จก็ ยังไม่ออกซะทีเดียวเหมือนเช็คของให้ถุง ลูกเราก็เอาของวางที่เค้าเตอร์ เราเลยบอกลูกว่า จำไว้นะ เราต้องต่อคิว ไม่แซงคิว ซึ่งเราจงใจพูดให้คนที่แซงอ่ะได้ยิน แต่คุณพยาบาลคนสวยหันมาแล้วก็ยิ้มให้ลูกเราแล้วก็เดินไป ไม่ได้รู้สึกละอายใจเลย