ขอระบายทีเถอะค่ะ

มีพนักงานที่บริษัทอยู่หนึ่งคน  น้องคนนี้ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ เรียนเสาร์อาทิตย์ บริษัททำงานจันทร์ถึงศุกร์ เวลาเข้างาน 8.30ถึง17.00 หน้าตาค่อนข้างดี อาชีพเสริมเป็นพริสตี้ เราก็สงสารเห็นว่าตอนสัมภาษณ์บอกบ้านไม่ค่อยจะมีกินยังเรียนไม่จบต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเอง เลยรับเข้าทำงาน  เงินเดือนก็ให้หมื่นกว่าบาทเรทเดียวกับปริญญาตรีเลย   พอทำงานเดือนแรกก็ดีๆอยู่   พอเดือนที่สองเริ่มลางานบ่อย  มาสาย  อยากจะเอาออกแต่สงสาร ก็ให้ทำงานไปเรื่อยๆ  แล้วก็มาสาย ลาหยุดบ่อยตามเคย ตักเตือนก็หลายครั้ง ก็ทำเหมือนเดิม  ล่าสุดก่อนหยุดปีใหม่ เดือนธันวาคมมีวันหยุดเยอะ  คุณเธอไม่มาทำงานโทรมาบอกพนักงานด้วยกันเองให้มาบอกว่ากลับจากต่างจังหวัดไม่ทัน   ก็โมโหเหมือนกันนะคะแต่ทำอะไรไม่ได้สุดท้ายพอเปิดปีใหม่มา  เค้าคนนี้โทรมาบอกกลับจากต่างจังหวัดไม่ทันอีกแล้ว   สุดท้ายวันที่6 โทรมาบอกว่าไม่ทำแล้วลาออก  จึงบอกให้พนักงานท่านหนึ่งโทรไปบอกให้เอากุญแจกับบัตรเข้าออฟฟิตมาคืนแล้วมาเขียนใบลาออกแล้วเคลียงานค้างให้ท่านอื่นให้เรียบร้อย  พอเค้าเข้ามาที่ออฟฟิตเค้าบอกว่างานที่ค้างตอนก่อนปีใหม่มันยังไม่ได้ทำสักอย่าง   เสียแรงที่สงสารเห็นว่ายังเรียนไม่จบเลยรับไว้ทำงาน ไม่มีความรับผิดชอบอย่างแรง เข็ดเลยค่ะ ต่อไปจะไม่สงสารคนที่ไม่จบแระ  หักเงินสักบาทก็ไม่เคยหัก   คนดีๆที่อยากทำงานหาเลี้ยงตัวยังมีอีกมาก    แต่บอกตามตรงเจอแบบนี้เข้าไปบริษัทเสียหายไม่รู้จะบรรยายยังไง เป็นบทเรียนบริษัทเลยจริงๆ