กระทู้สารภาพบาป+ระบาย ทำอย่างไรให้เรารู้สึกดีกับคุณพ่อเราได้บ้างคะ

ครอบครัวเราเป็นครอบครัวชนชั้นกลาง อาชีพค้าขายค่ะ แต่ก็มีฐานะมากพอที่จะส่งลูกไปเรียนต่อต่างประเทศ
หรือซื้อคอนโดสักหลังได้อย่างไม่ขัดสนอะไร เราเติบโตมาในครอบครัวที่ไม่อดอยาก และสุขสบายดี
แต่มีภาพติดตาที่มันยังฝังใจมาตั้งแต่เด็กๆคือ "ภาพที่พ่อแม่ทะเลาะกัน"

เนื่องจากตอนเด็กๆพี่สาวเราเป็นเด็กหอในโรงเรียนที่อยู่คนละจังหวัดกับที่บ้าน เลยไม่ได้เห็นภาพหรือเรื่องราวมากเท่าเรา
จำได้ช่วงตอนเราอยู่ประถมถึงมัธยม เป็นช่วงที่เจ็บปวดที่สุด ...
...พ่อเมาเกือบทุกวัน ด่าแม่ด้วยคำสบถๆที่ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยาย...
ครั้งที่รุนแรงที่สุดที่เราจำได้ติดตาเลยก็คือ ตอนที่พ่อจับแม่ลากพื้นและตบ พร้อมดึงผมและโขกหัวไปกับโต๊ะ
เลือดไหลกลางหัว...แบบเราเห็นแล้วเราร้องไห้เป็นสายเลือด
ตอนนั้นเราเด็กมาก แต่เราไม่รู้จะทำอย่างไร เรากลัวไปหมด ได้แต่ร้องไห้แล้วบอกให่พ่อหยุด ..หยุดซะที

สุดท้ายมีข้างบ้านได้ยินจึงออกมาช่วยและพาแม่ไปทำแผลรักษาตัว เลือดของแม่อาบลงมาถึงหน้าผาก แม้จะไกลหัวใจ
แต่แม่บอกว่าสิ่งที่เจ็บที่สุดกลับไม่ใช่ศีรษะ แต่เป็นหัวใจของแม่ต่างหาก

สาเหตุที่แท้จริงคือพ่อคิดว่าแม่มีชู้ แม่ทำงานหน้าร้านตลอด มักจะมีเซลล์เข้ามาเสนอขายของประจำ บางคนมาไรท์ซีดีเพลงมาให้ หรือบางคนมาหยอก เพราะแม่เราสวย ชอบเเต่งตัว ไปไหนกับเรากับพี่คนก็จะชอบชมบ้านเราว่าคุณแม่ก็ยังสาว ลูกสาวก็ยังสวย
ตอนช่วงที่เราเด็กๆ แม่สวยจริงๆ ไปไหนใครก็ชม (จังหวัดเราเป็นจังหวัดไม่ใหญ่ เเล้วบ้านเราเป็นตระกูลที่คนรู้จักเยอะ)
มันเลยยิ่งทำให้พ่อหึง ระแวงตลอดเวลา พ่อห้ามไม่ให้แม่ไปไหน ทำงานหน้าร้านทั้ง7วัน จะออกไปได้ก็แค่เสริมสวย และไม่ให้กลับดึก ทำให้ตอนนั้นแม่เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ชีวิตอุทิศแต่งานกับลูก
เราถามแม่ว่าแม่มีชู้หรอ แม่บอกเราตลอดว่า แม่ไม่เคยนอกใจพ่อเลย สาบานได้
เราเชื่อแม่ ..แม่เราเป็นคนดีมากๆๆดีมากๆๆที่สุดเท่าที่เราจะหาคนมาเทียบได้ ไม่เคยมีใครในชีวิตนี้ที่เราเห็นว่าดีเท่าแม่ที่เราเห็นจริงๆ
(เดี๋ยวเราจะบอกว่าความดีของแม่เป็นยังไงอีกในตอนหลังค่ะ...มันเยอะมากจริงๆ)



ทำไมแม่เราถึงทน..ณ ตอนนั้เราตอบไม่ได้ แต่แม่บอกตลอดว่าแม่ทำเพื่อลูก เพราะบ้านที่อยู่ในครอบครัวเป็นบ้านที่มาจากมรดกพ่อ แม่เราเป็นคนบ้านนอกเลย ไม่ได้อยู่ในเมือง
ถ้าแม่หย่ากับพ่อ แม่ก็ต้องออกจากบ้าน แล้วจะให้ลูกมาลำบากย้ายไปอยู่บ้านนอกกับแม่หรือ? หรือว่าถ้าให้ลูกอยุ่กับพ่อ แม่ก็คงไม่ไว้ใจพ่อ และเห็นว่าที่บ้านคงไม่เหลืออะไรถ้าไม่มีเเม่ เพราะพ่อเราหลังๆมาไม่ได้ช่วยแม่ขายของหน้าร้านแล้ว ออกไปทำธุรกิจมากกว่า ธุรกิจก็เป็นไปได้ด้วยดี ..ถ้าไม่ติดว่าพ่อหันมาเล่น"การพนัน"
จะให้เอาชีวิตลูกฝากไว้กับกับพ่อหรอ หึ! ไม่มีทางหรอก แม่บอก

เดี๋ยวมาต่อนะคะ เราพิมพ์ยาวมากๆเลย ย้อนอดีตไม่รู้เบื่อรึเปล่า แต่เราแคอยากจะแชร์ขีวิตในวัยนึงของเราค่ะ
ยังไม่จบนะคะ นี่เป็นแค่ช่วงครึ่งทางแรกเท่านั้นเอง เรื่องราวปัจจุบันจะมาต่อค่ะ ขอไปอาบน้ำก่อนะคะ