ขอกำลังใจในการขับรถหน่อยค่ะ

พอดีเราทำใบขับขี่มาได้ 3เดือนแล้วแต่ยังไม่ค่อยได้ขับเท่าไรเลยค่ะ

ช่วงแรกๆเราขับแบบเต่ามาก พอหลังก็ดีขึ้นแต่ก็ยังแซงไม่ได้ มองกระจกข้างไม่เห็น กะระยะกันชนไม่พ้น ลืมเปิดไฟเลี้ยว

กะจังหวะไม่เป็น แต่ที่หนักที่สุดของเราคือ ทำกันชนหน้ารถมีรอยขูดกับกำแพงค่ะ จนพ่อเราโมโหบอกว่าให้หักใบขับขี่ทิ้งไม่ต้องขับ

แต่เราก็ยังสู้ เพราะมันแค่เวลาแปปเดียว ต่อมาเราก็สามารถทำทุกอย่างที่เราทำไม่ได้ ตอนนี้ทำได้แล้วแต่ยังไม่คล่อง

เท่าไรยังติดป้ายหัดขับเหมือนเดิม แต่เหตุนี้เกิดเมื่อเช้า เราขับเลนต์เราดีๆ จู่ๆมีรถที่สวนกันมาเป็นรถกระบะค่ะ ได้ทำการสวนกับเรา

แล้วรูดกระจกข้างเราไปดักปั๊กเลยค่ะ (ปล.เราจะฝึกหัดขับรถเฉพาะวันที่พ่อว่างค่ะ นอกนั้นไม่ได้ฝึก)

หลังจากนั้นเราก็ช๊อคค่ะ เราก็คิดว่าเราก็อยู่เลนต์เรานะแต่ทำไมมันถึงเบียดได้

จนพ่อเราโมโหค่ะ ไล่เราให้กลับไปนั่งเหมือนเดิม ไม่ต้องขับแล้ว แล้วพอเขาอารมณ์เย็นปั๊ป เขาก็บอกว่าเราไม่ผิดแต่รถกระบะผิด

แต่ความรู้สึกเราอ่ะ มันไปแล้วมันไม่อยากขับแล้วค่ะ อยากหักใบขับขี่ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

อีกอย่างเราเริ่มรู้สึกตัวเหมือนกับว่า พ่อกับแม่เราไม่อยากให้ขับรถค่ะ ทั้งๆที่บ้านมีรถ2คัน

แม่เราก็พูดกดดันอีกว่า กว่าจะขับได้รถก็เป็นรอยหมดแล้วมั้ง แล้วแบบท่านพูดกดดันเรามาก

เราเป็นคนรักรถ หมั่นขัด หมั่นล้างหมั่นถู แต่พอมาพูดกับเราแบบนี้เราเสียความรู้สึกมากค่ะ

เราก็เลยแกล้งท้วงต่อไปว่า "พ่อถ้าว่างเมื่อไรพาไปขับหน่อยนะ"เขาก็เงียบใส่ค่ะ แล้วก็บอกว่า

"ล้มเลิกเหอะ"

เราก็แค่อยากระบาย ไม่รู้จะเก็บไว้ไงดี เครียดมากๆ พูดกับใครก็ไม่ได้ เพราะทุกคนมั่นใจกันหมดว่าเราไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย