ฝุ่นคลุ้งตลบฟุ้งบดบัง . . . ความเกลียดชังเกาะกินเหตุผล

เมื่อยุทธศาสตร์แบ่งแยกแล้วปกครองถูกนำมาใช้อีกครั้ง . . .
.
.
.
14 ตุลาคม 2516

ขบวนการนักศึกษาและประชาชน ในบรรยากาศของการตระหนักถึงคุณค่าแห่งเสรีภาพทางความคิดและความเป็นมนุษย์

บ้านเมืองอบอวลไปด้วยบรรยากาศของกลิ่นอายประชาธิปไตย

หลายสิ่งอย่างกำลังดำเนินตามครรลองประชาธิปไตย

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ขัดแย้งกับบรรยากาศบ้านเมืองขณะนั้น นั่นคือ . . . อุดมการณ์อำนาจนิยม

กลุ่มผลประโยชน์อำนาจนิยม ไม่พร้อมที่จะปรับตัวตามสภาพบ้านเมืองที่กำลังดำเนินไปตามกระแสธารแห่งเสรีภาพ

สิ่งหนึ่งที่คิดหวังทำได้เพื่อหยุดยั้งการเจริญเติบโตของขบวนการเสรีประชาธิปไตย คือการ "แบ่งแยกแล้วปกครอง"
.
.
.
การตระหนักถึงเสรีภาพของพลเมือง เป็นเรื่องอันตรายในสายตาผู้ปกครองอำนาจนิยม

หากปล่อยไว้ ตะกอนความคิดของปัญญาชนจะเป็นสิ่งทำลายที่มั่นศูนย์กลางอำนาจการปกครองของรัฐ

การทำให้เยาวชนมัวเมาในสิ่งอันหาสาระมิได้ ทำให้ภูมิปัญญาบางเบา ขลาดเขลาต่อคุณธรรม จริยธรรม

ความสามารถในการใช้เหตุผลอ่อนเปลี้ย จนไม่สามารถใช้เพื่อตระหนักในข้อเท็จจริง หรือใช้เสาะแสวงหาปัญญาได้

จากนั้นเข้าสู่กระบวนการผลิตซ้ำ เพื่อป้อนข้อมูลที่จะเป็นประโยชน์ให้ง่ายต่อการปกครองของรัฐอำนาจนิยม

"การกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์" คือปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นมา . . .

เพื่อประทับตราความชั่วร้ายให้แก่ผู้ที่เห็นต่างทางความคิดกับอำนาจรัฐ

ในแก่นของข้อเท็จจริง เขาเหล่านั้นเป็นคนชาติเดียวกัน เพียงแต่ . . . เห็นต่างในอุดมการณ์ทางการเมือง

แต่การผลิตซ้ำให้เกิดความเกลียดชัง ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ในพื้นที่ความคิดทางการเมืองอันคับแคบ

ล้างสมองให้คนในพื้นที่ทางความคิดที่คับแคบนั้น . . . เหลือแต่เพียงพื้นที่ของความเกลียดชัง

ไม่เหลือพื้นที่ให้หิริโอตัปปะ . . .

ความละอายและเกรงกลัวต่อบาปไม่สามารถทำงานได้ ในห้วงสำนึกที่ความเกลียดชังถูกผลิตขึ้นในจิตใจ

เพื่อ "แบ่งแยกแล้วปกครอง" ขบวนการนักศึกษาและประชาชน

จนพัฒนาไปสู่เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519