ญี่ปุ่นครั้งแรกกับ12วันแห่งการผจญภัยและอยากกล่าวคำว่าขอบคุณมากครับกับทุกๆข้อมูลในพันทิป(Japan Day 10.3)

จากกระทู้แรกตอนเริ่มเดินทางนะครับ http://pantip.com/topic/31332119
กระทู้ต่อมาตอนนอนสนามบินกะรับรถเช่า http://pantip.com/topic/31333395
ขับรถจากฮาเนดะไปคาวา http://pantip.com/topic/31334858
ภารกิจ Fuji Five Lakes วันแรก http://pantip.com/topic/31336700
พาชมรอบโรงแรมยามเช้า http://pantip.com/topic/31338472
อุโมงค์ใบไม้แดงริมคาวา http://pantip.com/topic/31341276
3ทะเลสาปที่เหลือ http://pantip.com/topic/31342802
กระทู้พักยก http://pantip.com/topic/31347641
จบทริปขับรถ http://pantip.com/topic/31350653
Tokyo Skytree http://pantip.com/topic/31355760
Imperial Palace&Ameyoko Market http://pantip.com/topic/31366853
Gundam@Diver City Odaiba http://pantip.com/topic/31371790
Tokyo girl@Harajuku&Shibuya http://pantip.com/topic/31377933/
ริมแม่น้ำซูมิดะยามค่ำคืน http://pantip.com/topic/31381816
Hakodate http://pantip.com/topic/31385598
กระทู้แสดงค่าใช้จ่ายของทริปนี้ http://pantip.com/topic/31387611
ทะเลสาปโทยะ http://pantip.com/topic/31390040
Let it snow@Otaru http://pantip.com/topic/31394924/
Lunch French course&Pachinko@Sapporo http://pantip.com/topic/31399061
TokyoMotorShow http://pantip.com/topic/31403898
ByeByeTokyo&HelloOsaka http://pantip.com/topic/31412319
Miyajima Island http://pantip.com/topic/31415902

สวัสดีทุกๆท่านครับผม
พอดีเดินทางมาเคลียร์งานที่ ตจว เลยไม่ได้ทำกระทู้จากนี้ขอเร่งละครับจะได้จบภารกิจที่ตั้งใจไว้
ไม่ได้อัพกระทู้หลายวันเลยเพิ่งนึกออว่าตอนขับรถไปคาวาถ่ายวีดีโอไว้นิดหน่อย
จริงๆมีตอนขับในเมืองด้วยแต่รู้สึกว่าเสียงประกอบในวีดีโอจะสุภาพไปหน่อย555
เลยขอผ่านครับ ยังไงถ้าเสียงประกอบมีคำพูดไม่ค่อยเหมาะสมขออภัยด้วยนะครับ

ฟูจีตอนอยู่บนทางด่วน Chuo Expy

อันนี้อยู่ที่คาวาผมเป็นคนขับ

ไปกันต่อครับ
กลับจากเกาะมิยาจิมะรอขึ้นรถไฟกลับฮิโรชิม่าเจอกลุ่มนักเรียนมาทัศนศึกษา
จริงๆเจอตั้งแต่บนเรือแล้วซนกันเป็นลิงเลย พออยู่ที่สถานีเจอครูจับนั่งเรียบร้อย


นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมสงสัยคือตอนเป็นเด็กไม่ว่าเด็กชาติไหนก็มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเหมือนๆกัน
แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะแบบนี้หายไปตอนไหน สำหรับคนไทยน่าจะยังเหลืออยู่เยอะ
แต่กับคนญี่ปุ่นแล้วเท่าที่เห็นรอยยิ้มพวกนี้แทบหาไม่เจอเลย นอกจากพวกงานบริการ
นั่งมาจนถึงฮิโรชิม่านี่ถ่ายหน้าสถานี


ฮิโรชิม่าสำหรับผมแทบไม่ได้อ่านรีวิวเลย มาหลายเมืองข้อมูลเมืองอื่นเต็มหัว
มาที่นี่มาตายเอาดาบหน้ารู้แต่ว่าจะไปอะตอมมิคโดม มาดูแผนที่เอาหน้าสถานี
รู้แต่ว่าต้องขึ้นรถรางสายไหนก็ไม่รู้มาหาเอาสดๆเลยครับผม
พอได้ชึ้นรถรางมาโชว์ความเปิ่นเต็มเปาเลยรู้แค่ว่า150เยน พอขึ้นไปไม่เห็นมีที่หยอดเหรียญ
ดันเห็นบางคนเอาบัตรแปะ ไอ้เราก็ว่าเรามีซุยกะคงแปะได้เอาแปะมั่งคราวนี้ไฟกระพริบแดงโร่
คำว่าerrorกระพริบโชว์อีก เหวอเต็มเปาชูเหรียญขึ้นหันไปรอบรถถามเป็นภาษอังกฤษ Whereๆๆๆ
คนญี่ปุ่นสงสารชี้ไปหน้ารถให้ไปหาคนขับ เลยไปถามแกบอกว่าจะลงแล้วค่อยหยอดตรงที่แกนี่แหละ
กะเหรี่ยงตกดอยเต็มๆเลยครับ555
นั่งมาดันลืมอีกว่าต้องลงสถานีไหน ทีแรกนึกว่าใกล้ๆวิ่งมาเกือบสิบป้ายน่าจะได้ไม่รู้หรอกครับว่าถึงแล้ว
เสียงประกาศบอกอะตอมมิคโดมเท่านั้นแหละโดดลงผลุงเลย
จริงๆที่ฮิโรชิม่าเท่าที่ดูรีวิวผมไม่ได้สนใจที่เที่ยวเลยนะ ดูๆไม่เห็นจะมีอะไร
แต่ที่อยากมาคืออยากจะมายืนบนแผ่นดินที่ครั้งนึงเคยถูกระเบิดปรมาณูอันโหดร้าย
คร่าชีวิตผู้คนไปหลายหมื่นคนในพริบตา ผมคงไม่ออกความเห็นว่าใครถูกใครผิด เหมาะสมหรือไม่
เพราะแต่ละฝ่ายก็ว่าตัวเองมีเหตุผลที่เหมาะสม แต่สำหรับล๊อคอิน"ไม่มีเหตุผล"อย่างผม
นี่คือตราบาปหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ต้องจารึกไว้ชั่วลูกชั่วหลาน
ภาพอะตอมมิคโดมภาพแรกที่เห็น








อันนี้ผมชอบไอเดียคนออกแบบคือใช้สิ่งก่อสร้าง3อันมาเรียงต่อกันเป็นมุมมองขึ้นมา



อันแรกคือปล่องอุโมงค์


อันที่สองคือฐานแห่งคบไฟ


อันที่สามคืออะตอมมิคโดม มาเรียงต่อกันให้เกิดเรื่องราวขึ้นมา



ใบไม้แดงที่นี่ยังพอมีให้เห็นแต่ส่วนมากร่วงไปเยอะแล้วครับ






เด็กหญิงซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัวอันแสนเศร้า


อำลาอะตอมมิคโดมจากบะสะพานข้ามแม่น้ำ


มีเรื่องเก็บตกที่อยากจะเล่าให้ฟังครับ
ตอนเดินในสวนมันจะมีระฆังไว้ให้ตีประมาณเพื่อเคารพแก่ดวงวิญญาณที่สูญเสียไป
ที่ระฆังเค้าเขียนไว้ว่าให้ตีระฆังซ้ำต่อเมื่อเสียงระฆังที่ตีก่อนมันจางแล้ว ประมาณเด้วระฆังจะเสียหาย
ผมก็ตีระฆัง3ครั้งด้วยอาการสงบ(ทำเป็นกะเค้าด้วยวุ้ย555) รอจนเสียงระฆังจางหายจึงตีใหม่จนครบ3ครั้ง
ตอนตีอยู่มีเด็กประถมญี่ปุ่น4-5คนยืนรอยู่ข้างล่าง พอผมตีเสร็จเดินลงกลุ่มเด็กเค้าก้มหัวคำนับให้ก่อน
เหมือนเด็กๆทำความเคารพผู้ใหญ่โดยไม่ได้คิดว่าผมเป็นคนต่างชาติหรือไม่ ผมก็ก้มหัวตอบ
แต่ที่ดีใจคือพอพวกเด็กๆขึ้นไปตีระฆังคนที่ตีจะตีเร็วๆคือเข้าใจว่าเล่นกันแบบเด็กๆ แต่คนที่เหลือบอกอย่าตี
ไม่เห็นลุงคนตะกี้เหรอ555 คือฟังไม่ออกหรอกครับแต่เห็นเด็กพูดกับเพื่อนแล้วชี้ไม้ชี้มือมาทางผม
ผมดีใจนะที่ได้เป็นตัวอย่างที่ดีให้เด็กๆ ผมเชื่อว่าไม่ว่าหน้าตา ภาษา วัฒนธรรมเราจะต่างกัน
แต่ในหัวใจของมนุษย์ทุกชาติ ศาสนา มีเหมือนกันคือความดี ความมีน้ำใจ การให้เกียรติซึ่งกันและกัน
ถึงเปลือกนอกเราจะเจริญแค่ไหนก็ไร้ค่าถ้าในหัวใจเราปราศจากซึ่งความมีเมตตาหรือน้ำใจ
อีเรื่องที่อยากเล่สให้ฟังคือหลายคนมาที่ฮิโรชิม่าแล้วรู้สึกถึงความเศร้าของการสูญเสีย
ผมก็รู้สึกนะแต่ไม่มาก ผมกลับรู้สึกถึงความโล่งโปร่งเบาสบาย
อันนี้เป็นความเชื่อส่วนตัวนะครับอาจจะดูงมงาย แต่ผมเชื่อว่าความปราถนาดีที่ต้องการให้ผู้เสียชีวิตไปสู๋สุคติ
ของคนจำนวนเป็นสิบๆล้านที่ได้มาอุทิศให้ตลอดเวลาเกือบ60ปีที่ฮิโรชิม่า ได้ช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณจำนวนมาก
จากพันธนาการอันเจ็บปวด ขออนุโมทนากับทุกความดีงามด้วยครับผม
เสร็จแล้วเผ่นไปสถานีขึ้นรถกลับโอซาก้า สรุปมาฮิโรชิม่าได้มาอะตอมมิคโดมที่เดียวที่อื่นเป็นยังไงยังไม่รู้เลย555
ไปถึงสถานีไปจองตั๋วพนักงานถามว่าขึ้นเลยไหมตอบไปว่าขึ้นเลยกลายเป้นไม่ถึง10นาทีรถมา555


เลยไม่ได้ถ่ายรูปอะไรแล้วไปรอขึ้นรถแทบไม่ทัน
สำหรับตอนนี้ก็คงจบแค่นี่ก่อนนะครับ เนื้อหาอาาจซีเรียสไปหน่อยแต่ผมเห็นรีวิวที่มาฮิโรชิม่าก็แนวซีเรียสหลายๆรีวิวนะ555
สำหรับตอนหน้าก็เป็นวันท่องเที่ยววันสุดท้ายในญี่ปุ่นจะไปตามรอยติวเตอร์ตู่ที่ตลาดเท็มมะกับไปอ่าวโอซาก้า
แล้วก็คงจะถึงบทอวสานของการเดินทางของผม
ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้มาตลอดการรีวิวถึงจะเหลือกันไม่กี่คนแล้ว555 ขอบคุณจริงๆครับ
และขออภัยทุกๆท่านด้วยครับกับคำพูด ความเห็น หรือการแซวที่ไม่เหมะสม
ผมก็เขียนตามอารมณ์ไม่ค่อยได้คิดได้ตรองอะไร ล่วงเกินท่านใดไปอย่างไรขออภัยจริงๆ
โปรดติดตามตอนต่อไป