ถ้าเรานอนหลับไป 1 ปี พอตืนขึ้นมาจะยังจำเรื่องราวก่อนหลับได้ไหม?

กระทู้คำถาม
ปกติแล้วถ้าเรา หลับๆตืนๆ ทุกๆวัน เราจะจำเรื่องราวก่อนหลับในช่วงเวลา 1 ปีที่แล้วไม่ได้

แต่ถ้าให้เราหลับที่เดียวยาวๆเลย 1 ปี เราจะสามารถยังจำเรื่องราวก่อนหลับได้ เหมือนกับพึงเกิดก่อนนอนไหมครับ?

แล้วถ้านอนยาวๆเลยซัก 50-100 ปี

ตืนมาจะยังจำได้อยู่ไหม

ระบบความทรงจำในสมองของเรา ใช้ Ram รูปแบบไหนในการเก็บรักษาข้อมูลครับ

ปล. สมมุติให้เป็นเจ้าชายนิทรา มีสายน้ำเกลือให้อาหารตลอด ไม่ให้ขาดสารอาหารเวลาหลับครับ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 7
ตอบคำถาม...
"ถ้าเรานอนหลับไป 1 ปี พอตื่นขึ้นมาจะยังจำเรื่องราวก่อนหลับได้ไหม?"

ขึ้นอยู่กับว่าเราหลับลึกขนาดไหน? ..ถ้าอยู่ในระดับจิตใต้สำนึก ก็จะยังคงจำเรื่องราวที่ฝันได้(แม้ไม่ทั้งหมด) แต่ถ้าความฝันนั้นอยู่ในระดับจิตใร้สำนึก เราก็จะจำความฝันนั้นไม่ได้ เนื่องจากข้อมูลของความฝันนี้อยู่ในสัญญาในตำแหน่งของหน่วยความจำที่ลึกเกินไปจนไม่สามารถเข้าถึงได้ ..แต่เราก็ยังฝันอยู่ถึงแม้จะจำอะไรไม่ได้

"แต่ถ้าให้เราหลับที่เดียวยาวๆเลย 1 ปี เราจะสามารถยังจำเรื่องราวก่อนหลับได้ เหมือนกับพึงเกิดก่อนนอนไหมครับ?"

เวลาท่ีเราหลับอายตนะทั้ง5(ตา หู จมูก ลิ้น กาย) จะถูกปิดหมดแล้วเข้าสู่ Sleep mode เหมือนการประหยัดพลังงานในระบบคอมพิวเตอร์ ถ้าเราขยับเม๊าส์ หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็จะคืนกลับมาใหม่ เช่นเดียวกับที่เราถูกปลุกให้ตื่น

ในระบบการทำงานของขันธ์๕ ถึงแม้ว่าอายตนะทั้ง5จะถูกปิดหมด แต่ยังคงเหลืออายตนะที่6 คือ "ใจ" ท่ีไม่สามารถจะปิดลงได้ เพราะใจนี้เป็น"นาม"เกิดจากการทำงานของจิต จึงถือเป็นส่วนหนึ่งของนามขันธ์ การท่ีเราหลับแล้วฝันก็เพราะข้อมูลในอดีตที่ถูกเก็บไว้ในสัญญาขันธ์จะถูกนำออกมาใช้ในขณะที่เรากำลังหลับแล้วถูกเอามาปรุงแต่งบนสังขารขันธ์ หลังจากนั้นก็จะส่งให้"ใจ" ไปรับรู้ แล้วจึงแปลงออกมาเป็นมโนภาพ ..กลายมาเป็นเรื่องราวของความฝันอันวิจิตรพิศดาร เหมือนการฉายหนังเป็นเรื่องราวติดต่อกัน

ภายในระยะเวลา1ปีที่เรายังไม่ตื่น เราก็จะใช้ข้อมูลเดิมทั้งหมดที่ถูกเก็บไว้ในสัญญาขันธ์(ไม่ได้มาจากอายตนะภายนอก) ดังนั้นความฝันจึงอาจเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นซ้ำๆกันบ้าง หรือถ้าเกิดในระดับลึก เราก็จะจำความฝันนั้นไม่ได้ เมื่อเราตื่นขึ้นที่ระยะเวลา1ปีผ่านไป ความจำในเหตุการณ์ก่อนหลับก็จะถูกคั่นด้วยความฝัน ถ้าเราฝันตลอด24ชม.เป็นเวลา1ปีในระดับจิตใต้สำนึก ช่องข้อมูลของหน่วยความจำในสมองจะถูกใช้ไปเป็นจำนวนมาก จนความจำของเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ถูกผลักลงในระดับลึก จนเราไม่สามารถดึงความจำนี้ออกมาได้ เราจึงจำเหตุการณ์นั้นได้เพียงบางส่วน แม้นไม่ทั้งหมด

..ซึ่งกรณีย์นี้แตกต่างจากการจำศีลของกบหรือหมีขั้วโลกที่เมื่อถึงฤดูจำศีล ระบบการหมุนเวียนของเลือด(Metabolism) จะเกือบเข้าใกล้ศูนย์ ทำให้อายตนะทั้ง6ปิดหมด(รวมทั้งใจ) เมื่อตื่นขึ้นมาอีกที ก็จะยังคงจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เหมือนเมื่อวาน โดยไม่มีความฝันเข้ามาคั่น

"ระบบความทรงจำในสมองของเรา ใช้ Ram รูปแบบไหนในการเก็บรักษาข้อมูลครับ"

ระบบความทรงจำในสมองของเราเปรียบเหมือน Hard disk ในระบบคอมพิวเตอร์ ถ้าเปรียบเทียบกับ Ram ก็น่าจะเป็นแบบ Dynamic Ram (ไม่ใช่ Static ram) ที่จะต้องมีการ refresh ข้อมูลทุกๆ1รอบเพื่อไม่ให้ข้อมูลต้องสูญหายไป โดยมีการ execute คำสั่ง เริ่มจาก รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน รูป(ทุกครั้งท่ีผ่านรูปจะมีการ refresh ข้อมูล1ครั้ง) ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่า รูป มีการเกิดดับอยู่ตลอดเวลา และต้องทำการ refresh ทุกๆ1รอบของนามขันธ์อย่างต่อเนื่อง ..ในทางการแพทย์ถือว่า ถ้าขาดการ refresh เกิน 4 นาที จากการหมุนเวียนของระบบ Metabolism ก็จะเกิดอาการท่ีเรียกว่า สมองตาย กลายเป็นเจ้าชาย(หญิง) นิทราไป

"สมมุติให้เป็นเจ้าชายนิทรา มีสายน้ำเกลือให้อาหารตลอด ไม่ให้ขาดสารอาหารเวลาหลับครับ"

เจ้าชายนิทราเกิดจากสภาวะสมองตาย จึงเป็นไปได้ว่า ..หน่วยความจำในระดับต้นที่ใช้เก็บข้อมูลในการติดต่อกับสมอง (ระบบ BIOS ในคอมพิวเตอร์) เสื่อมสภาพ (Bad sector) ส่งผลให้ไม่สามารถนำข้อมูลทั้งหมดออกมาจากสัญญาขันธ์ได้ "สังขารขันธ์"จึงไม่ได้รับข้อมูลท่ีใช้สำหรับการประมวลผลจากสัญญาขันธ์ ทำให้ไม่มีผลลัพท์ส่งออกมาเป็นคำตอบท่ี"วิญญานขันธ์" ดังนั้นชีวิตจึงขาดนามท่ีเรียกว่า"วิญญาน" ซึ่งเป็นปัจจัยสำหรับการดำรงค์อยู่ของชีวิต ซึ่งก็ถือได้ว่าชีวิตนั้นได้"ตาย"ไปแล้วนั่นเอง

การท่ีมีสายน้ำเกลือให้อาหารตลอด สามารถทำให้รูปกายยังคงอยู่ได้ด้วยเหตุและปัจจัย(คืออาหารในสายยาง) แต่จิตก็ยังคงเกิดดับหมุนทำงานอยู่บนขันธ์๕เพื่อสืบสันตติของรูปให้คงอยู่ คงเหลืออยู่แต่ร่างกายเป็นๆที่ไม่มีวิญญานเท่านั้นแหละครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่