ผู้หญิงเก่งๆ สมัยนี้ เขาไม่ง้อผู้ชาย และ ไม่ยอมแต่งงาน จริงเหรอครับ อยากจีบครับ..

ถามๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอดีผมไปเที่ยวงานม๊อบที่กรุงเทพ เลยไปเจอสาวเมืองกรุงคนนึง บุคลิกเปรี้ยวๆ ลึกลับ และเซ็กซี่ ปราดเปรียว กระฉับกระเฉง เจอในม๊อบ เลยมีเวลาคุยกันเพราะเขาชอบเรื่องการเมือง แต่ผมเพิ่งมาสนใจการเมือง เลยต้องตักตวงความรู้จากเขา จะได้คุยกับเพื่อนๆ ที่ไปชุมนุมกันรู้เรื่องหน่อย ที่รู้สึกว่าสนใจ เพราะเขาไม่เหมือนคนที่เราเคยเจอ คือปกติจะเจอแต่ผู้หญิงเรียบร้อย แต่คนนี้เขาแลมั่นใจ ใส่กางเกงยีนส์สั้นมาก และก็ใส่เสื้อขาวๆ บางๆ รัดรูป แต่งตัวแบบดาราเกาหลี ที่ผมเคยดูในนิตรสาร ใส่กางเกงยีนส์ได้สวยมาก ใส่ฟิตๆ ขาสวยมาก และผิวเขาขาวมาก ส่วนหุ่นก็ดีครับ สมส่วนไม่อวบเกินไป ผมก็ยาวถึงหลัง สวยดีครับ ที่สำคัญคือหมวยนิดๆ เลยชอบ ^^

แต่ที่คิดว่าไม่มีหวัง เพราะยิ่งคุย รู้สึกว่าเขาฐานะดีกว่าเรามากเลย เขาก็เอารูปพ่อรูปแม่เขามาให้ผมดู คุยไปคุยมา เอ้า! เธอดันเรียนจบเมืองนอกอีก เป็นแอร์โฮสเตสอีกแน่ะ แต่ผมจบแค่ปริญญาตรี  เขามีพี่ชายเป็นนายตำีรวจใหญ่อีก เขาบอกมีคนมาจีบเขาเยอะครับ แต่ส่วนใหญ่จะมาแบบหวังเรื่องแบบนั้น แต่เขาไม่เคยง้อผู้ชายเลย เพราะรู้สันดานผู้ชายดี ก็เลยถามว่า "ไม่มีแฟน ไม่เหงาเหรอ ไม่อยากมีคนมาเอาใจ พูดหวานๆเหรอ" เขาก็ยิ้มๆ บอกว่า การงานเขาก็มี เงินก็มี ทำไมต้องเร่ไปหาผู้ชายถึงที่ อยากมีความสุขแค่ไหน ก็ใช้เ้งินที่มีอยู่ ซื้อความสุขให้ตัวเองก็ได้ อยากไปเที่ยวต่างประเทศไป อยากกินของอร่อยแค่ไหนก็กิน อยากแต่งตัวแบบไหนก็ซื้อได้เพราะมีเงิน

ผมก็เลยบอกเขาว่า "ถ้าผู้หญิงคนนึงมีผู้ชายดีดีมาดูแล ก็ดีนะ เพราะมีคนมาปกป้องเทคแคร์ เวลาจะขับรถกลับบ้านดึกๆ ก็มีคนระวังภัยให้ ชิวิตก็จะมีสีสันมากขึ้นไงครับ"

แล้วเขาก็ถามผมว่า มีแฟนหรือยัง ผมก็บอก มีอยู่ที่เชียงใหม่ แต่รักแบบน้องสาวนะ ไม่เคยคิดเรื่องเซ็กส์ เพราะเด็กกว่าผมมากเลย และผมก็ไม่เคยคิดอะไรด้วย เพราะเวลาอยู่ด้วยแล้ว ความรู้สึกมันเฉยๆ ตั้งแต่เด็กจนโต เป็นผู้หญิงที่ออกแนวจืดชืด ไม่ค่อยรู้จักแต่งตัวอะครับ มีดิอย่างเดียวคิอเรียบร้อย และ ทำกับข้าวอร่อย บางครั้งผมก็รำคาญเหมือนกัน ชอบมาแบบงุกงิกๆ ทำเหมือนเราเป็นพี่ชาย งอนนั่นงอนนี่ แต่ว่าชีวิตคงต้องเจอกันไปอีกนาน เพราะแม่เขาเป็นเพื่อนกับแม่ผม แล้วก็ชอบมาเชียร์ให้เป็นแฟนกัน


ผมรำคาัญ ผมเลยหนีมาเที่ยวกรุงเทพ เผื่อชิวิตจะได้เจอเพื่อนผู้หญิงที่แปลกๆ บ้าง ยอมรับว่าชิวิตไม่ค่อยได้เจอผู้หญิงเท่าไหร่ครับ พอกลับไปต่างจังหวัดก็เหมือนเดิม เดี๋ยวก็เจอยัยตัวจุ้นมาคอยแง้วๆ ข้างหูตอนนอนอีก

แต่คนที่เจอที่กรุงเทพเนี่ย สนใจจริงๆ เพราะเวลาคุยแล้ว รู้สึกว่าชอบเรื่องเดียวกัน ก็เลยอยากจะลองจีบดูครับ แต่ก็มีอุปสรรค เพราะรู้สึกว่าเขาเก่งกว่าเราทุกอย่างเลย เลยคิดว่าไม่กล้าเพราะความเก่งนี่แหละ และที่สำคัญ คือ ดูเขาไม่ค่อยแคร์ผู้ชายเลย ผู้หญิงสมัยนี้ เป็นเงี้ยทุกคนเลยป่าว


ส่วนเรื่องยัยตัวจุ้น ถ้าขืนปล่อยไว้ มีหวังผมต้องโดนจับหมั้น-แต่งงาน แน่นอน เห็นแม่เคยบอกๆว่า อยากได้เป็นสะใภ้ เพราะคุ้นกันอยู่ และหลังจากเขาเรียนจบเนี่ย รู้สึกว่าแม่ชอบไปฝากฝังเรากับบ้านนั้นบ่อยมาก ประมาณว่า ลูกฉันดีอย่างนั้นอย่างนี้ อย่าทิ้งน้องนะลูก จะไปไหนก็ต้องเอาน้องไปด้วย ผมก็เลยเซ็งๆ