สนทนาธรรมประจำวันศุกร์ ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖

รายงานตัวการภาวนาครับ

สัปดาห์นี้หลุดจากภาวะ อิน ในเหตุบ้านการเมืองได้บ้าง
เจริญภาวนาได้ทั้งสมถะและวิปัสสนา

สรุปว่า ถ้ามันมีสติเป็นที่ตั้ง โลกมันก็อยู่ห่างๆ แบนๆ จืดๆ
แต่ถ้าขาดสติ มันก็กระโจนพรวด อินในอารมณ์
มีเรามีเขามีดีมีชั่ว มีตัวตนเรื่องราวสีสันไปตามบท

เมื่อคืนไปดูโขนที่ศูนย์วัฒนธรรม เรื่องรามเกียรติ์ตอนหอกโมกขศักดิ์
โขนเขาเล่นได้ดี ฉากอลังการงานสร้างมากๆ
พอเขาแสดงจนหมดเวลา นักแสดงก็ออกมายืนเรียงแถว
แล้วถอดหัวโขน สิ้นสภาพลิง สิ้นสภาพยักษ์
พระราม ยืนชิดกับ ทศกรรณ์เฉยเลย
ทั้งๆที่เมื่อกี้รบกันเอาเป็นเอาตาย

จิตมันบอกว่า คนเราพอหมดหน้าที่ ก็ต้องหัดถอดหัวโขนเสียบ้าง จะใส่ไปทำไมนาน

สุขสันต์วันศุกร์ ที่ยังมีหัวโขนให้ใส่และให้ถอดครับ