สาวโสดวัยสามสิบทำยังไงกับชีวิตเหงาๆกันบ้างคะ ขอเสียงหน่อย^^

ตอนนี้อายุ 31 ปี เคยมีเเฟนคบกันมาเป็นสิบปีเลิกมาสามปีเเล้ว เพราะอยากได้คนที่สามารถร่วมทั้งทุกข์เเละสุข เติบโตไปทางธรรมด้วยกัน
ตอนนี้โสด  มีคนเข้ามาบ้างเเต่ก็ยังไม่ใช่ เพื่อนๆก็ทยอยเเต่งงานมีลูก
มีครอบครัวไปหมดเเล้ว เมื่อก่อนยังมีนัดเจอนัดเที่ยวกันบ้าง เเต่พอมีครอบครัวก็เริ่มมีภาระ
เวลาไม่ค่อยตรงกัน จะเจอกันที่ก็งานเเต่งเพื่อน บางช่วงรู้สึกเหงาๆ ทำธุระกิจเเบบเจอคนไม่เยอะ เพื่อนสนิทกลุ่มใหม่ๆเลยไม่ค่อยมี วันๆก็เลยอยู่บ้านดูเเลพ่อเเม่ค่ะ
เริ่มกลัวกับอนาคตตัวเองในวันที่เริ่มดูเเลตัวเองไม่ได้ ไม่อยากไปรบกวนญาติ ส่วนเพื่อนเค้าก็คงมีชีวิตของเค้า คิดจะไปบวชตลอดชีวิต เพราะชอบศึกษาทางธรรม เเต่สังคมในวัดเดี๊ยวนี้ก็ไม่ได้สงบนัก ก็เลยยังมองอนาคตตอนบั้นปลายไม่เจอ สาววัยสามสิบมีเเผนชีวิตยังไงกัน หรือจะเเนะนำวัดดีๆก็ได้นะคะมาเเบ่งปันความคิดเห็นกัน