เรื่องมีอยู่ว่า พ่อแม่ผมมีบ้าน 2 หลัง หลังนึงพ่อแม่ผมทำไว้เพื่อให้ลูกๆไว้อยู่กันยามฉุกเฉิน(ซึ่งตอนนี้มีพี่สาวและน้องสาวอยู่ๆแล้ว)
อีกหลังปล่อยเช่าอยู่ที่ 6,000/เดือน และชื่อเจ้าของของบ้านที่ปล่อยเช่าพ่อผมยกให้เป็นมรดกชื่อผมแต่โฉนดพ่อเก็บไว้นะ
แต่ก็ยังปล่อยเช่าอยู่จน (เงินค่าเช่าพ่อแม่เก็บ) ไม่นานมานี้คนเช่าจะย้ายออกและพ่อบอกผมว่าให้ย้ายมาอยู่บ้านหลังที่ปล่อยเช่านี้
และถ้าย้ายมาแล้วผมต้องจ่ายส่วนที่คนเช่าก่อนนั้นให้กับพวกเขาและรับผิดชอบทุกค่าใช้จ่ายของบ้านหลังนี้
ทั้งประกันและค่าซ่อมแซมบ้านซึ่งบ้านหลังนี้เมื่อคนเช่าเก่าย้ายไปแล้ว สภาพบ้านดูแย่มากครับ ต้องทำอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะ
อาจจะต้องใช้เงินไม่ต่ำกว่า 5-6 แสนในการซ่อมแซมบ้าน ซึ่งผมกับแฟนก็คุยกันว่าอาจจะทำบ้านช้าหน่อยอีก 6 เดือนน่าจะพร้อมเพราะขอเก็บเงินก่อนแต่พ่อแม่ผมก็เหมือนว่าจะให้ผมและแฟนเข้าไปซ่อมแซมบ้านเลยและในระหว่างนี้ที่ยังไม่ซ่อมและยังไม่ได้เข้าไปอยู่ก็จ่ายเงินให้พวกท่านเพิ่มด้วยเดือนละ 6,000 และค่าน้ำค่าไฟของบ้านหลังนี้ด้วย
ผมก็เสนอไปว่าอย่างนั้นให้พ่อแม่ปล่อยเช่าไปก่อน 6 เดือนก็ได้นิ พ่อแม่ผมก็บอกว่าถ้าให้เช่า 6 เดือนอย่าให้เช่าเลยดีกว่าสงสารคนเช่า (คิดในใจแล้วไม่สงสารลูกตัวเองหรอ???)
ตอนนี้เครียดมากครับ บอกปัดก็ไม่ได้เหมือนโดนบังคับแนวเผด็จการ แต่ถ้าเอาบ้านมาก็ต้องเสียเงินเยอะแยะไหนจะต้องเสียรายเดือนให้พ่อแม่อีกทั้งที่ยังไม่ได้อยู่แถมต้องซ่อมบ้านด้วยเงินตัวเองอีก และพ่อผมย้ำนักย้ำหน่าว่า 6,000 อย่าคิดว่าเป็นค่าเช่าบ้านแต่ให้คิดว่าเป็นเงินเลี้ยงดูพ่อกับแม่ (อยากจะบอกพ่อว่ามันไม่ทันแล้วเหอะ คิดไปนานและ)
ไม่ถามลูกสักคำว่าไหวไหม พร้อมหรือเปล่า ทุกวันนี่ผมอยู่คอนโดครับยังต้องผ่อนแบงค์อยู่เดือนละ 30,000 เปิดร้านค้าขายของกับแฟนค่าเช่าเดือนนึงก็หลายหมื่นอยู่ ค่าจ้างเด็กอีก ค่าใช้จ่ายส่วนตัวกับแฟนรวมๆแล้วเดือนนึงต้องหาเงินไม่ต่ำกว่า 100,000 สารภาพเลยว่าเครียดครับ