คงไม่ถามล่ะนะครับ ว่าขายได้หรือไม่ได้ มันคงขายได้อยู่แล้ว เพราะไม่มีกฎหมายห้ามไว้สำหรับแพทย์ แต่จะขาดทุนหรือกำไรก็อีกเรื่องนึง
แต่ที่อยากถามความคิดเห็น ทั้งคนทั่วไป สาขาอาชีพอื่นๆ รวมถึงตัวคนที่เป็นแพทย์เอง คือ มันเหมาะสมไหมที่จะไปขายอาหารที่ตลาดนัด ซึ่งตลาดนัดนี้เขาจะเปิดเฉพาะวันอาทิตย์ อยู่แถวบ้านล่ะครับ แน่นอนคงมีคนรู้จัก คนไข้ที่รู้จัก พอสมควร
ส่วนตัวเป็นแพทย์ที่อายุก็ไม่น้อยแล้ว เพื่อนรุ่นเดียวกันก็เป็นอาจารย์แพทย์ ใน โรงเรียนแพทย์ ไปแล้ว 2-3 คน และตนเองก็ทำงาน จันทร์ – เสาร์ เปิดคลินิกด้วย มีลงทุนในกองทุน หุ้น ทองคำ พันธบัตร ประกันชีวิต เงินฝาก สลากออมสิน เล็กๆน้อยๆ มีเงินพอกินพอใช้ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่จะมีวันว่างคือวันอาทิตย์ 1 วัน สำหรับพักผ่อนกับครอบครัว อยู่บ้าน
เป็นคนชอบทำอาหารมาก พวกผัดผักต่างๆ ผัดเผ็ด ทอด แกงจืด แกงเผ็ด อาหารปักษ์ใต้ก็ทำได้ ใบเหมียงผัดไข่ แกงคั่ว ไตปลา อาหารแปลกๆก็ทำเป็นหลายอย่าง ที่ทำไม่อร่อยคือพวกยำและต้มยำ นอกนั้นก็น่าจะได้หมด
ปกติทำให้ครอบครัวให้ญาติทาน ก็ได้รับคำชมว่าอร่อยดี บอกว่าทำขายได้ (ไม่รู้ยอกันเองรึเปล่านะ) ตระกูลฝ่ายพ่อจะทำอาหารเก่งๆกันทั้งนั้น เปิดร้านอาหารกัน ฝ่ายแม่ก็ทำอร่อยไม่แพ้กัน สืบทอดมายังผม ผมเข้าครัวทำอาหารเองมาตั้งแต่เด็ก , 10 กว่าขวบก็ทำทานเองมาตลอด, จดจำสูตรจากร้านอร่อยๆมามาก เอามาประยุกต์ทำกินเอง อันไหนอร่อยก็จำไว้ อันไหนไม่ไหวก็ปรับปรุงกันไป
คิดอยากทำให้คนอื่นได้มีโอกาสทานบ้าง ความสุขแบบนึงในชีวิต ได้ประสบการณ์ด้วย
แต่มันติดตรงที่ตัวเองเป็นหมอ คำถามเรื่องความเหมาะสมจึงเกิดตามมา ในประเด็นดังต่อไปนี้
1. คนทั่วไปมองยังไง ถ้าเห็นหมอคนที่รักษาตัวเอง มายืนมานั่งขายอาหารในถาด ตามตลาดนัด
เนื่องจากแถวบ้านมีตลาดนัด ทุกวันอาทิตย์ ก็คงทำขายที่นี่ล่ะ ใส่ถาด ตักใส่ถุงขาย ถุงละ 30 40 ก็ว่าไป แต่คนไข้คนรู้จักจะคิดยังไง อยู่รพ.เคยเจอหมอคนนี้ แต่งตัวดี ใส่เชิ้ตใส่สูตรผูกไทด์ วันนี้เจอ ใส่ชุดลำลองอยู่บ้าน มานั่งขายอาหารถุง (เผลอๆบางที อาจมีป่าวประกาศร้องเรียกลูกค้าด้วย) มันจะยังน่าเชื่อถืออยู่ไหม เคยถามเพื่อนด้วยกัน มันบอก บ้ารึเปล่า ทำก็ทำดีๆไปเลย เปิดเป็นร้านดีๆ บรรยากาศดีๆจ้างพนักงาน ทำแบบนี้มัน “กระจอก” เกิ๊น ... แหม่ คือทำเป็นร้านมันก็ทำได้แหละ แต่มันไม่ใช่แนวที่ต้องกันน่ะสิ คือแนวของเราคือ อยากทำเอง ขายเอง ในวันว่างๆของเราไง ถ้าเปิดเป็นร้านมันก็ต้องวุ่นวาย จ้างกุ๊ก จ้างคนงาน คงไม่มีเวลาดูแลด้วย แต่ส่วนใหญ่เพื่อนแพทย์และพยาบาลจะบอก ไม่เห็นด้วย!
ด้านครอบครัว สำหรับภรรยาไม่มีปัญหา ไม่ห้าม แต่ด้านฝั่งแม่ บอกว่าไม่ควร
แต่โดยส่วนตัว เห็นว่าไม่เสียหายอะไร ถ้าคนเขาเห็นว่าเรารักษาดี มีมาตรฐาน เขาก็น่าจะยังไปรักษากับเราอยู่ หมอคนนี้อยู่รพ.สะอาด อาหารก็น่าจะสะอาดด้วย เป็นข้อดีด้วยซ้ำ น่าจะขายดีกว่าคนที่ไม่ใช่หมอมาทำขาย อีกอย่างมันเหมือนเป็นความภูมิใจเล็กๆ ความรู้สึกเดียวกันกับเวลาได้ยินคนไข้บอกว่า “คุณหมอเก่งจังหนูหายแล้วนะคะ ขอบคุณนะคะ” แต่ครั้งนี้เป็นคำชมว่า “หมอทำอาหารอร่อยจังค่ะ” ได้ยินแล้วใจมันพองทุกครั้งเลยนะครับ
(แต่ถ้าอาทิตย์ถัดไป กลับมาด่าว่าห่วย กินไม่ได้ อันนี้คงแทบจะแทรกแผ่นดินหนี)
2. เรื่องความสะอาด , เป็นที่ทราบดีว่า เป็นหมอ เรื่องความสะอาดต้องมาก่อน ทีนี้พอเรามาขายอาหารในตลาดนัด ทั้งฝุ่น ทั้งเฉอะแฉะ คนพลุกพล่าน มันจะยิ่งทำให้แลดูว่าไม่สะอาดเมื่อเทียบกับตามร้าน แล้วพอหมอมาขายเอง มันจะทำให้อนุมานไปถึงตัวหมอไม่สะอาดด้วยรึเปล่า? ความมั่นใจในการไปรับบริการกับหมอคนนี้จะยังเหมือนเดิมไหม
3. ในสายตาของคนทั่วไป ส่วนตัวคิดว่าคนอื่นๆนอกวงการแพทย์ มักจะมองว่าหมอต้องมีการวางตัวที่เหมาะสม คือเหมือนผู้พิพากษา อัยการ ที่ต้องทำงานในด้านเฉพาะของตนเอง มีสังคมของตน ไม่ควรมาคลุกคลีกับคนไข้หรือลูกความมากไป ควรมีจรรยาแพทย์นุ่นนี่นั่น และมันไม่เหมาะสม อาจเพราะกังวลเรื่องความลับผู้ป่วย (เช่นเวลาขายอาหารก็คุยกันว่าเป็นไงบ้าง หายรึยัง ดีขึ้นไม๊ คนไข้บางคนมาปรึกษาโรคต่างๆขณะหมอขายอาหารอยู่นอกรพ. ) กังวลการแพร่กระจายเชื้อ (คือตัวคนอื่นกังวลว่าหมอจะมาแพร่เชื้อรึเปล่า เห็นตรวจแต่คนไข้ติดเชื้อนู่นนี่ หมอบางคนตรวจคลินิกวัณโรค คลินิกโรคเอดส์ เป็นต้น ) จะเห็นได้ว่าเริ่มมีข้อจำกัดขึ้นมาละ
ดังนั้นเลยขอถามว่า คนเป็นหมอ มาขายอาหารตลาดนัด(หรือบางทีอาจจะข้างถนนเพราะตลาดมันติดถนน) มันเหมาะสมหรือไม่?
ขอแท็ก แพทย์ด้วย อยากรู้ความคิดเห็นของแพทย์ว่า ควรไหม
เป็นแพทย์ แล้วมาขายอาหารตลาดนัด มันเหมาะสมหรือ?
แต่ที่อยากถามความคิดเห็น ทั้งคนทั่วไป สาขาอาชีพอื่นๆ รวมถึงตัวคนที่เป็นแพทย์เอง คือ มันเหมาะสมไหมที่จะไปขายอาหารที่ตลาดนัด ซึ่งตลาดนัดนี้เขาจะเปิดเฉพาะวันอาทิตย์ อยู่แถวบ้านล่ะครับ แน่นอนคงมีคนรู้จัก คนไข้ที่รู้จัก พอสมควร
ส่วนตัวเป็นแพทย์ที่อายุก็ไม่น้อยแล้ว เพื่อนรุ่นเดียวกันก็เป็นอาจารย์แพทย์ ใน โรงเรียนแพทย์ ไปแล้ว 2-3 คน และตนเองก็ทำงาน จันทร์ – เสาร์ เปิดคลินิกด้วย มีลงทุนในกองทุน หุ้น ทองคำ พันธบัตร ประกันชีวิต เงินฝาก สลากออมสิน เล็กๆน้อยๆ มีเงินพอกินพอใช้ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่จะมีวันว่างคือวันอาทิตย์ 1 วัน สำหรับพักผ่อนกับครอบครัว อยู่บ้าน
เป็นคนชอบทำอาหารมาก พวกผัดผักต่างๆ ผัดเผ็ด ทอด แกงจืด แกงเผ็ด อาหารปักษ์ใต้ก็ทำได้ ใบเหมียงผัดไข่ แกงคั่ว ไตปลา อาหารแปลกๆก็ทำเป็นหลายอย่าง ที่ทำไม่อร่อยคือพวกยำและต้มยำ นอกนั้นก็น่าจะได้หมด
ปกติทำให้ครอบครัวให้ญาติทาน ก็ได้รับคำชมว่าอร่อยดี บอกว่าทำขายได้ (ไม่รู้ยอกันเองรึเปล่านะ) ตระกูลฝ่ายพ่อจะทำอาหารเก่งๆกันทั้งนั้น เปิดร้านอาหารกัน ฝ่ายแม่ก็ทำอร่อยไม่แพ้กัน สืบทอดมายังผม ผมเข้าครัวทำอาหารเองมาตั้งแต่เด็ก , 10 กว่าขวบก็ทำทานเองมาตลอด, จดจำสูตรจากร้านอร่อยๆมามาก เอามาประยุกต์ทำกินเอง อันไหนอร่อยก็จำไว้ อันไหนไม่ไหวก็ปรับปรุงกันไป
คิดอยากทำให้คนอื่นได้มีโอกาสทานบ้าง ความสุขแบบนึงในชีวิต ได้ประสบการณ์ด้วย
แต่มันติดตรงที่ตัวเองเป็นหมอ คำถามเรื่องความเหมาะสมจึงเกิดตามมา ในประเด็นดังต่อไปนี้
1. คนทั่วไปมองยังไง ถ้าเห็นหมอคนที่รักษาตัวเอง มายืนมานั่งขายอาหารในถาด ตามตลาดนัด
เนื่องจากแถวบ้านมีตลาดนัด ทุกวันอาทิตย์ ก็คงทำขายที่นี่ล่ะ ใส่ถาด ตักใส่ถุงขาย ถุงละ 30 40 ก็ว่าไป แต่คนไข้คนรู้จักจะคิดยังไง อยู่รพ.เคยเจอหมอคนนี้ แต่งตัวดี ใส่เชิ้ตใส่สูตรผูกไทด์ วันนี้เจอ ใส่ชุดลำลองอยู่บ้าน มานั่งขายอาหารถุง (เผลอๆบางที อาจมีป่าวประกาศร้องเรียกลูกค้าด้วย) มันจะยังน่าเชื่อถืออยู่ไหม เคยถามเพื่อนด้วยกัน มันบอก บ้ารึเปล่า ทำก็ทำดีๆไปเลย เปิดเป็นร้านดีๆ บรรยากาศดีๆจ้างพนักงาน ทำแบบนี้มัน “กระจอก” เกิ๊น ... แหม่ คือทำเป็นร้านมันก็ทำได้แหละ แต่มันไม่ใช่แนวที่ต้องกันน่ะสิ คือแนวของเราคือ อยากทำเอง ขายเอง ในวันว่างๆของเราไง ถ้าเปิดเป็นร้านมันก็ต้องวุ่นวาย จ้างกุ๊ก จ้างคนงาน คงไม่มีเวลาดูแลด้วย แต่ส่วนใหญ่เพื่อนแพทย์และพยาบาลจะบอก ไม่เห็นด้วย!
ด้านครอบครัว สำหรับภรรยาไม่มีปัญหา ไม่ห้าม แต่ด้านฝั่งแม่ บอกว่าไม่ควร
แต่โดยส่วนตัว เห็นว่าไม่เสียหายอะไร ถ้าคนเขาเห็นว่าเรารักษาดี มีมาตรฐาน เขาก็น่าจะยังไปรักษากับเราอยู่ หมอคนนี้อยู่รพ.สะอาด อาหารก็น่าจะสะอาดด้วย เป็นข้อดีด้วยซ้ำ น่าจะขายดีกว่าคนที่ไม่ใช่หมอมาทำขาย อีกอย่างมันเหมือนเป็นความภูมิใจเล็กๆ ความรู้สึกเดียวกันกับเวลาได้ยินคนไข้บอกว่า “คุณหมอเก่งจังหนูหายแล้วนะคะ ขอบคุณนะคะ” แต่ครั้งนี้เป็นคำชมว่า “หมอทำอาหารอร่อยจังค่ะ” ได้ยินแล้วใจมันพองทุกครั้งเลยนะครับ
(แต่ถ้าอาทิตย์ถัดไป กลับมาด่าว่าห่วย กินไม่ได้ อันนี้คงแทบจะแทรกแผ่นดินหนี)
2. เรื่องความสะอาด , เป็นที่ทราบดีว่า เป็นหมอ เรื่องความสะอาดต้องมาก่อน ทีนี้พอเรามาขายอาหารในตลาดนัด ทั้งฝุ่น ทั้งเฉอะแฉะ คนพลุกพล่าน มันจะยิ่งทำให้แลดูว่าไม่สะอาดเมื่อเทียบกับตามร้าน แล้วพอหมอมาขายเอง มันจะทำให้อนุมานไปถึงตัวหมอไม่สะอาดด้วยรึเปล่า? ความมั่นใจในการไปรับบริการกับหมอคนนี้จะยังเหมือนเดิมไหม
3. ในสายตาของคนทั่วไป ส่วนตัวคิดว่าคนอื่นๆนอกวงการแพทย์ มักจะมองว่าหมอต้องมีการวางตัวที่เหมาะสม คือเหมือนผู้พิพากษา อัยการ ที่ต้องทำงานในด้านเฉพาะของตนเอง มีสังคมของตน ไม่ควรมาคลุกคลีกับคนไข้หรือลูกความมากไป ควรมีจรรยาแพทย์นุ่นนี่นั่น และมันไม่เหมาะสม อาจเพราะกังวลเรื่องความลับผู้ป่วย (เช่นเวลาขายอาหารก็คุยกันว่าเป็นไงบ้าง หายรึยัง ดีขึ้นไม๊ คนไข้บางคนมาปรึกษาโรคต่างๆขณะหมอขายอาหารอยู่นอกรพ. ) กังวลการแพร่กระจายเชื้อ (คือตัวคนอื่นกังวลว่าหมอจะมาแพร่เชื้อรึเปล่า เห็นตรวจแต่คนไข้ติดเชื้อนู่นนี่ หมอบางคนตรวจคลินิกวัณโรค คลินิกโรคเอดส์ เป็นต้น ) จะเห็นได้ว่าเริ่มมีข้อจำกัดขึ้นมาละ
ดังนั้นเลยขอถามว่า คนเป็นหมอ มาขายอาหารตลาดนัด(หรือบางทีอาจจะข้างถนนเพราะตลาดมันติดถนน) มันเหมาะสมหรือไม่?
ขอแท็ก แพทย์ด้วย อยากรู้ความคิดเห็นของแพทย์ว่า ควรไหม