เดือนที่ 8 ของการมีหนูเป็นสมาชิกในครอบครัว ตลอดระยะเวลา 8 เดือนนี้ ลูกสาวตัวน้อยของแม่
ทำให้ครอบครัวที่เคยต่างคนต่างอยู่ ทุกคนมีกิจกรรมเป็นของตัวเองตลอดเวลา กลับมาเป็นครอบครัว
ที่มีหนูเป็นจุดศูนย์กลาง ทุกคนจะรีบกลับบ้าน เพื่อมาหา"ไอ้ตัวแสบ" ของบ้าน
ไม่ว่าใครเมื่อเปืดประตูบ้านจะถามหาหนูก่อนทั้งนั้น แม่กระทั่งคุณตาก็จะกลับบ้านตรงเวลา เพื่อมาป้อนอาการ
มื้อเย็นให้หนู และถ้ามีงานเลี้ยงถึงจะออกจากบ้านในตอนค่ำ ทุกกิจกรรมของบ้านจะมีหนูเป็นส่วนหนึ่ง และจะเป็น
ส่วนที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด
เรื่องนึงที่ทุกคนถือเป็นหน้าที่ ที่เต็มใจทำที่สุด คือการอุ้มหนู เพราะหนูไม่ยอมเดิน หนูชอบที่จะอยู่ในอีอมแขนบ้าง หรือบนบ่าของคนในบ้านเป็นที่สุด รถเข็นได้มาก็ไม่นั่ง เป้อุ้มไม่ต้องพูดถึง แต่ทุกคนยินยอมอุ้มหนูที่ตอนนี้หนัก 3.5 กิโล ด้วยความเต็มใจ เพราะถ้าใครอุ้มหนู หนูจะให้รางวัลด้วยการจุ้บแก้ม หนูรู้มั้ยลูกว่าทุกคนอยากได้จุ้บ
จากหนูทั้งนั้น
มาถึงวันนี้ความสุขของหนู เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านสุขไปด้วย ถึงจะต้องพาหนูขับรถไปดูวัว เพื่อป้อนอาหารเย็นไปด้วย. ลูกสาวแม่ไม่ยอมทานอาหารจากชามอาหารอีกแล้ว ถ้าวางชามอาหารให้หนูทานเอง หนูไม่มีวันจะทาน
แต่ถ้าคนในบ้านหยิบช้อนเตรียมอุ้มหนูไปเดินเล่นและป่อนข้าว หนูถึงจะทาน ถึงจะทานไม่เคยหมด แต่ทุกคนก็ยินดีทำเพื่อให้หนูทานอาหารได้ หนูคงรู้สึกได้ใช่มั้ยลูก หนูถึงทานยากเหลือเกิน หนูจะไม่ทานอะไรที่ซ้ำกัน เราต้องเปลี่ยน
เมนูให้หนูไปเรื่อยๆ มีแค่ 2 อย่างเท่านั้นที่หนูโปรดเป็นพิเศษ และเราจะเตรียมไว้ให้หนูตลอด คือมะพร้าวอ่อน กับน้อยหน่าใช่มั้ยลูก
เรื่องเที่ยวเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ขาดไม่ได้ พอเช้าวันเสาร์ ทุกคนอยู่บ้านกัน หนูจะวิ่งวนไปมาหน้าประตู ทำจนรู้ว่า
อยากไปแล้วน้า ก็เหมือนเดิม เราพร้อมจะตามใจหนู ถ้าเวลาไม่มากก็ไปตลาดน้ำ ไปสวนสาธารณะที่หนูเข้าได้
แต่ถ้ามีเวลามากๆ หนูจะได้ไปทะเล ไปล่องแพ แค่เห็นหนูร่าเริง สนใจทุกอย่างที่พบ และเห็นหนูมีความสุขกับการ
เล่นกระโดดไปมาอยูในรถ เราก็พร้อมที่จะพาหนูไปแบบนี้ทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ตอนนี้หนูเป็นคนเลือกโอกาสใช่มั้ยลูก
แม่ไม่รู้ว่าเราเลี้ยงหนูมาแบบผิดธรรมชาติของหนูหรือไม่ แม่ไม่รู้ว่าหนูมีความสุขอย่างที่แม่เข้าใจหรือเปล่า
แม่รู้แต่ว่าสำหรับแม่และทุกๆคนในบ้าน ไม่เคยเห็นหนูเป็นสัตว์เลี้ยง แม่แน่ใจว่าทุกคนในบ้านเห็นหนูเป็นสุดที่รัก
เป็นตัวขี้ประจบ เป็นตัวแสบ เป็นคนที่ทำให่พวกเราอยากวิ่งเล่นกับหนู อยากพาหนูไปเที่ยว อยากทำทุกอย่างตามที่หนูสื่อสารให้พวกเราทำ ถึงหนูจะไม่เคยเห่าหมาตัวอื่นหรือคนแปลกหน้าที่มาบ้าน หนูจะเห่า ต่อเมื่อหนูจะบอกอะไรคนที่บ้าน หนูจะเห่าเมื่อหนูปวดฉี่ ปวดอึ ในรถ แต่เมื่อหนูเจออะไรที่ไม่ชอบ หนูจะทำตัวแข็งอยู่บนแขนของคนที่อุ้มหนู. หนูจะขืนตัวเบนหน้าหนี เมื่อหนูไม่ยอมลงจากคนที่กำลังอุ้มหรือเจออะไรที่ไม่อยากมอง
เราไม่ได้เลี้ยงหนูให้เฝ้าบ้าน ไม่ได้เลี้ยงให้หนูคอยปกป้องและจงรักภักดีกับทุกคน แต่เราเลี้ยงหนู เพื่อให้เป็นสุดที่รัก
เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเรายิ้มได้กับทุกๆ ความเกเร ทุกๆ ความช่างประจบของหนู
เราทุกคนจะทำทุกอย่างให้หนูอยู่กับเราไปนานๆ หนูต้องนอนบนหัวแม่ไปอีกนานๆ นะลูก
นู๋แต้มแต้ม ตัวแสบน้อยของ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
จะเรียกว่าพัฒนาการหรือรู้มากดีหนอ ภาคต่อตัวแสบน้อยของแม่
ทำให้ครอบครัวที่เคยต่างคนต่างอยู่ ทุกคนมีกิจกรรมเป็นของตัวเองตลอดเวลา กลับมาเป็นครอบครัว
ที่มีหนูเป็นจุดศูนย์กลาง ทุกคนจะรีบกลับบ้าน เพื่อมาหา"ไอ้ตัวแสบ" ของบ้าน
ไม่ว่าใครเมื่อเปืดประตูบ้านจะถามหาหนูก่อนทั้งนั้น แม่กระทั่งคุณตาก็จะกลับบ้านตรงเวลา เพื่อมาป้อนอาการ
มื้อเย็นให้หนู และถ้ามีงานเลี้ยงถึงจะออกจากบ้านในตอนค่ำ ทุกกิจกรรมของบ้านจะมีหนูเป็นส่วนหนึ่ง และจะเป็น
ส่วนที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด
เรื่องนึงที่ทุกคนถือเป็นหน้าที่ ที่เต็มใจทำที่สุด คือการอุ้มหนู เพราะหนูไม่ยอมเดิน หนูชอบที่จะอยู่ในอีอมแขนบ้าง หรือบนบ่าของคนในบ้านเป็นที่สุด รถเข็นได้มาก็ไม่นั่ง เป้อุ้มไม่ต้องพูดถึง แต่ทุกคนยินยอมอุ้มหนูที่ตอนนี้หนัก 3.5 กิโล ด้วยความเต็มใจ เพราะถ้าใครอุ้มหนู หนูจะให้รางวัลด้วยการจุ้บแก้ม หนูรู้มั้ยลูกว่าทุกคนอยากได้จุ้บ
จากหนูทั้งนั้น
มาถึงวันนี้ความสุขของหนู เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านสุขไปด้วย ถึงจะต้องพาหนูขับรถไปดูวัว เพื่อป้อนอาหารเย็นไปด้วย. ลูกสาวแม่ไม่ยอมทานอาหารจากชามอาหารอีกแล้ว ถ้าวางชามอาหารให้หนูทานเอง หนูไม่มีวันจะทาน
แต่ถ้าคนในบ้านหยิบช้อนเตรียมอุ้มหนูไปเดินเล่นและป่อนข้าว หนูถึงจะทาน ถึงจะทานไม่เคยหมด แต่ทุกคนก็ยินดีทำเพื่อให้หนูทานอาหารได้ หนูคงรู้สึกได้ใช่มั้ยลูก หนูถึงทานยากเหลือเกิน หนูจะไม่ทานอะไรที่ซ้ำกัน เราต้องเปลี่ยน
เมนูให้หนูไปเรื่อยๆ มีแค่ 2 อย่างเท่านั้นที่หนูโปรดเป็นพิเศษ และเราจะเตรียมไว้ให้หนูตลอด คือมะพร้าวอ่อน กับน้อยหน่าใช่มั้ยลูก
เรื่องเที่ยวเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ขาดไม่ได้ พอเช้าวันเสาร์ ทุกคนอยู่บ้านกัน หนูจะวิ่งวนไปมาหน้าประตู ทำจนรู้ว่า
อยากไปแล้วน้า ก็เหมือนเดิม เราพร้อมจะตามใจหนู ถ้าเวลาไม่มากก็ไปตลาดน้ำ ไปสวนสาธารณะที่หนูเข้าได้
แต่ถ้ามีเวลามากๆ หนูจะได้ไปทะเล ไปล่องแพ แค่เห็นหนูร่าเริง สนใจทุกอย่างที่พบ และเห็นหนูมีความสุขกับการ
เล่นกระโดดไปมาอยูในรถ เราก็พร้อมที่จะพาหนูไปแบบนี้ทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ตอนนี้หนูเป็นคนเลือกโอกาสใช่มั้ยลูก
แม่ไม่รู้ว่าเราเลี้ยงหนูมาแบบผิดธรรมชาติของหนูหรือไม่ แม่ไม่รู้ว่าหนูมีความสุขอย่างที่แม่เข้าใจหรือเปล่า
แม่รู้แต่ว่าสำหรับแม่และทุกๆคนในบ้าน ไม่เคยเห็นหนูเป็นสัตว์เลี้ยง แม่แน่ใจว่าทุกคนในบ้านเห็นหนูเป็นสุดที่รัก
เป็นตัวขี้ประจบ เป็นตัวแสบ เป็นคนที่ทำให่พวกเราอยากวิ่งเล่นกับหนู อยากพาหนูไปเที่ยว อยากทำทุกอย่างตามที่หนูสื่อสารให้พวกเราทำ ถึงหนูจะไม่เคยเห่าหมาตัวอื่นหรือคนแปลกหน้าที่มาบ้าน หนูจะเห่า ต่อเมื่อหนูจะบอกอะไรคนที่บ้าน หนูจะเห่าเมื่อหนูปวดฉี่ ปวดอึ ในรถ แต่เมื่อหนูเจออะไรที่ไม่ชอบ หนูจะทำตัวแข็งอยู่บนแขนของคนที่อุ้มหนู. หนูจะขืนตัวเบนหน้าหนี เมื่อหนูไม่ยอมลงจากคนที่กำลังอุ้มหรือเจออะไรที่ไม่อยากมอง
เราไม่ได้เลี้ยงหนูให้เฝ้าบ้าน ไม่ได้เลี้ยงให้หนูคอยปกป้องและจงรักภักดีกับทุกคน แต่เราเลี้ยงหนู เพื่อให้เป็นสุดที่รัก
เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเรายิ้มได้กับทุกๆ ความเกเร ทุกๆ ความช่างประจบของหนู
เราทุกคนจะทำทุกอย่างให้หนูอยู่กับเราไปนานๆ หนูต้องนอนบนหัวแม่ไปอีกนานๆ นะลูก
นู๋แต้มแต้ม ตัวแสบน้อยของ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ