งานก็เหมือนกับความรัก...

กระทู้สนทนา

เป็นบทความที่รุ่นพี่เขียนไว้ตอนลาออกจากงาน [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
โดยที่ผู้เขียนเปรียบเปรยการทำงานเป็นเหมือนความรัก

ลองอ่านกันดูนะคะ....

ความรักไม่ใช่แค่เรื่องของคนสองคน แต่มักจะดึงคนรอบข้างใกล้ตัวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ทั้งเพื่อน และครอบครัว การที่ความรักจะราบรื่นหรือไม่นั้นมันจึงเป็นเรื่องของความลงตัวของหลากหลายอย่าง บางครั้งเราเห็นความรักของคนสองคนไปกันด้วยดี แต่ก็มีสะดุดเมื่อผู้ใหญ่ในครอบครัวหรือเพื่อนไม่เห็นด้วย แต่บางครั้งความรักมีปัญหาใช่เพราะว่าคนรอบข้าง แท้ที่จริงแล้วนั้นมันอาจจะเกิดจากตัวเราหรือคนรักของเราก็ได้

หลาย ๆ คนข้างตัวบอกเสมอว่า คนรักที่กำลังคบหากันอยู่นั้นดี คบหากันไปก็มีแต่จะทำให้เราเจริญก้าวหน้า ได้เรียนรู้อะไรหลากหลายอย่างจากคนนี้ และถ้าคิดจะลงหลักปักฐานก็ถือเป็นคนที่ดีคนหนึ่งที่จะทำให้เราสบายในภายภาคหน้า แต่หารู้ไม่ว่าความรักของสองคนจะมั่นคงได้นั้นมันต้องเกิดจากการยอมรับข้อด้อยของอีกคนหนึ่งให้ได้ด้วย แต่เมื่อการตัดสินใจคบกับคนที่ดี ๆ แต่ไม่มีความรักให้เค้า เราก็เหมือนคนเห็นแก่ตัว การที่จะให้ความรักดำเนินต่อไปจึงเริ่มใช้คำว่า อดทน เข้ามาร่วม แต่ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร ความอดทน ที่ใส่ไว้ก็ยังไม่เพียงพอ ความรู้สึกรักเพราะสิ่งดี ๆ ที่เค้าเป็นจึงเริ่มลดลงและเปลี่ยนคนหนึ่งคนให้เฉยชาแทน เมื่อไรที่ใจเราไปแล้ว กายที่อยู่ข้าง ๆ กันนั้นมันก็ไร้ความหมาย การคบหากันจึงเป็นเรื่องที่ทุกข์ทรมานของคนที่ต้องใช้คำว่าอดทน กลับกลายเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจของคนภายนอกที่มองว่า จะไม่รักกันด้วยเหตุผลใดในเมื่ออีกคนดีทุกอย่าง คำตอบได้แต่ก้องอยู่ในใจว่าการที่เรารักใครไม่ใช่เพราะเค้าดีที่สุด แต่ขอให้เค้าและเราเข้ากันได้ดีที่สุด การตัดสินใจบอกลาคนที่ไม่ใช่จึงไม่แปลกใหม่อะไร เพราะเป็นการเปิดโอกาสให้ทั้งฝ่ายได้เจอคนที่ใช่อีกครั้งหนึ่ง และอีกฝ่ายคงเศร้าใจกว่าเมื่อรู้ภายหลังว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาอีกคนไม่มีความสุขเลย...