อำนาจบริหาร นิติบัญญัติ ตุลาการ เป็นอำนาจสูงสุดมีการถ่วงดุลซึ่งกันและกัน ถ้าศาลรัฐธรรมนูญอยู่สูงกว่าโด่เด่แล้ว...

เคยเรียนมาตั้งแต่เด็กว่าในระบอบประชาธิปไตย อำนาจอธิปไตยทั้ง 3 อำนาจคือ อำนาจบริหาร อำนาจนิติบัญญัติและอำนาจตุลาการ เป็นอำนาจสูงสุดมีการถ่วงดุลซึ่งกันและกัน แต่วันนี้ฟังถาวร เสนเนียม พูดว่ายังมีศาลรัฐธ

มีข่าวหนาหูว่า มีทนายไปศาลปกครองรับคดีเรื่องบัตรเลือกตั้งกรณีติดบาร์โค้ดและให้ระงับการรับรองผลสส เพราะผู้ฟ้องดันเป็นทนายความ ข่าวแบบนี้ทำให้ต่อมเผือกผมพุ่งพร่านทันที ก่อนจะวิจารณ์ทนายผู้ฟ้อง ขอทำควา

ปัญหาเชิงโครงสร้างของการปกครองไทยในปัจจุบัน มิได้เกิดจากการขาดทรัพยากรหรือบุคลากร หากแต่เกิดจากการรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลางมากเกินไป ทั้งในด้านงบประมาณ การตัดสินใจเชิงนโยบาย และการใช้อำนาจทางการเมือ

ทุกวันนี้ เราเห็น คนยื่นสำนวนคดีให้ศาลรัฐธรรมนูญ จนกลายเป็นเรื่อง ปกติ ปกติแบบที่ คนลืมไปแล้วว่า รัฐธรรมนูญ 2550 ได้ให้อำนาจ อัยการสูงสุดไว้ เพื่อกลั่นกรองมูลคดีทั้งหลายก่อนมีความเห็น สั่งฟ้องต่อ ตลก

อำนาจในระบอบประชาธิปไตยประกอบด้วย อำนาจบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ ซึ่งถือว่าอำนาจเท่ากัน คานอำนาจกัน แต่หลายครั้งศาลรัฐธรรมนูญสามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของอำนาจบริหารได้ สามารถชี้ผิดชี้ถูกต่ออำนา

เมื่อศาลรัฐธรรมนูญ ไม่ยอมรับการทำหน้าที่ของฝ่าย นิติบัญญัติคือรัฐสภา ฝ่ายนิติบัญญัติ คือรัฐสภา ก็จึงไม่ยอมรับการทำหน้าที่ของฝ่าย ตุลาการคือศาลรัฐธรรมนูญ แล้วไงต่อดี ทางออกที่ดีๆ อยู่ตรงไหน ??