เป็นการขยายปมของเรื่องให้มากขึ้นรึเปล่าครับ ผมว่ามันน่าสนใจมาก
เหมือนกับว่ายังมีความลับเพิ่มขึ้นที่แม้แต่ทาคาโต้ก็เพิ่งจะรู้ และที่สำคัญคือน้องสาวต่างแม่(คนร้ายในคดีนี้)น่าจะไม่จบบทบาทเพียงแค่นี้แหงๆ เพราะผมว่าดูๆไปทาคาโต้น่าจะรักน้องสาวคนนี้พอสมควร เลยคิดว่าอาจจะถูกเอามาใช้จี้จุดอ่อนของทาคาโต้ก็ได้ต่อจากนี้ อีกอย่างคือรู้สึกแต่แรกแล้วว่าสึคุโยมิเป็นตัวละครที่ออกแบบมาได้ดีเกินกว่าจะออกมาแค่ตอนเดียวแล้วก็ไป
พูดถึงคดีนี้ ผมรู้สึกไปคนเดียวรึเปล่าว่าคินดะอิจิช่วงท๊อปฟอร์มกลับมาแล้ว คือน่าจะเป็นคดีแรกตั้งแต่หลังจบเมื่อปี 2001 เลยก็ว่าได้ที่อ่านแล้วรู้สึกว่ามันสนุก เร้าใจ และลงตัวถึงขนาดนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบมันดูไม่ด้อยไปกว่าหลายๆคดีใน 27 เล่มแรกเลย โดยเฉพาะบทสรุปที่บอกประมาณว่า "ฉันคิดว่านี่อาจจะเป็นโชคชะตาของฉันก็ได้ที่มีพี่ชายเป็นฆาตกรนั้นได้มอบความกล้าที่จะแก้แค้นให้ฉัน"มันได้อารมณ์ที่ไม่ได้รู้สึกมานานแล้วจริงๆเลย
ปล.โดนหลอกเข้าเต็มเปาเลยเรื่องน้องสาวต่างแม่ที่พยายามเขียนชักนำคนอ่านให้คิดว่าเป็นอาจารย์ชิรากิ ผมก็คล้อยตามไปด้วยซะงั้น
(สำหรับคนอ่าน KC)คินดะอิจิคดีคฤหาสน์กุหลาบที่เพิ่งจบไปนี่มัน
เหมือนกับว่ายังมีความลับเพิ่มขึ้นที่แม้แต่ทาคาโต้ก็เพิ่งจะรู้ และที่สำคัญคือน้องสาวต่างแม่(คนร้ายในคดีนี้)น่าจะไม่จบบทบาทเพียงแค่นี้แหงๆ เพราะผมว่าดูๆไปทาคาโต้น่าจะรักน้องสาวคนนี้พอสมควร เลยคิดว่าอาจจะถูกเอามาใช้จี้จุดอ่อนของทาคาโต้ก็ได้ต่อจากนี้ อีกอย่างคือรู้สึกแต่แรกแล้วว่าสึคุโยมิเป็นตัวละครที่ออกแบบมาได้ดีเกินกว่าจะออกมาแค่ตอนเดียวแล้วก็ไป
พูดถึงคดีนี้ ผมรู้สึกไปคนเดียวรึเปล่าว่าคินดะอิจิช่วงท๊อปฟอร์มกลับมาแล้ว คือน่าจะเป็นคดีแรกตั้งแต่หลังจบเมื่อปี 2001 เลยก็ว่าได้ที่อ่านแล้วรู้สึกว่ามันสนุก เร้าใจ และลงตัวถึงขนาดนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบมันดูไม่ด้อยไปกว่าหลายๆคดีใน 27 เล่มแรกเลย โดยเฉพาะบทสรุปที่บอกประมาณว่า "ฉันคิดว่านี่อาจจะเป็นโชคชะตาของฉันก็ได้ที่มีพี่ชายเป็นฆาตกรนั้นได้มอบความกล้าที่จะแก้แค้นให้ฉัน"มันได้อารมณ์ที่ไม่ได้รู้สึกมานานแล้วจริงๆเลย
ปล.โดนหลอกเข้าเต็มเปาเลยเรื่องน้องสาวต่างแม่ที่พยายามเขียนชักนำคนอ่านให้คิดว่าเป็นอาจารย์ชิรากิ ผมก็คล้อยตามไปด้วยซะงั้น