เชื่อว่าหลายๆคนอาจจะเคยตกอยู่ในอารมณ์แบบเดียวกันกับ จขกท. ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ
จขกท ชอบผู้ชายคนนึงค่ะ ซึ่งอยู่รร.เดียวกันตั้งแต่อนุบาล พอมัธยมย้ายรร.ก็มาเรียนที่เดียวกันอีก
แต่ได้มาอยู่ห้องเดียวกันตอนม.ปลาย(3 ปีเลย) ก็มาเริ่มสนิทกันตอนม.5
แรกๆที่เริ่มคุยกันก็ไม่ได้คิดอะไร (คุยกันในเอ็ม) พอคุยไปนานๆก็เริ่มสนิทมากขึ้น กลายเป็นคุยกันทุกวัน
แต่ส่วนใหญ่เราจะเป็นฝ่ายทักไปหาเค้าก่อน
พออยู่ม.6 ก็เริ่มรู้ตัวว่าเราชอบเค้าแล้ว พยายามสังเกตท่าทีของเค้า
ก็ดูเหมือนว่าเค้าจะสนใจเราอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง
พอเวลาผ่านไป ใกล้จะจบม.ปลาย ความรู้สึกที่มีมันเริ่มมากขึ้น เพื่อนก็เริ่มดูออกว่าเราชอบเค้า
เลยตัดสินใจว่าจะบอกชอบเค้าซะเลย เพราะดูเหมือนเค้าก็จะดูออกบ้างแล้ว
พอบอกชอบไป เค้าก็บอกว่า"ขอเวลาคิดก่อน"
หลังจากนั้นก็คุยกันปกติ แต่เวลาเจอหน้ากันทั้งเค้าทั้งเราก็ยิ้มๆ เขินๆ ไม่ค่อยกล้าคุยกัน
พอจบม.6 ก็ดันสอบติดมหาลัยเดียวกันอีก
เราเลยถามเค้าไปว่า "คิดออกรึยัง เรื่องของเรา"
เค้าก็ตอบว่า "คิดออกตั้งนานแล้ว เราก็ชอบๆเธออยู่แหละ"
เรานี่ทั้งดีใจ ทั้งเขิน >////<
แต่เค้าก็บอกว่า "แต่ก็ยังไม่ถึงขึ้นเป็นแฟนนะ เอาเป็นว่าก็รู้สึกดี"
ความรู้สึกตอนนั้นมันรู้สึกว่าดีมากๆ
แต่พอมาถึงตอนนี้ มันรู้สึกหน่วงๆ
ระหว่างเรากับเค้า จะเพื่อนก็ไม่ใช่ จะแฟนก็ไม่ใช่
เวลาเจอกันก็ได้แต่ทัก โบกมือ ยิ้มๆ คุยกันน้อยลง เราไม่ทักไปเค้าก็ไม่ทักมา
มันเหมือนว่าคำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว แต่มันติดตรงที่ เค้าเคยบอกว่าชอบเรา เวลาเจอกันเค้าก็ยังยิ้มๆเขินๆอยู่(เค้าเป็นคนขี้อายมาก)
เลยไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี เวลาเจอเค้าตอนนี้ทำตัวไม่ถูกเลย
ตอนนี้อยากรู้ว่าเค้ายังคิดกับเราเหมือนเดิมมั้ย ไม่รู้ว่าควรถามเพื่อจะได้ตัดใจ หรือว่าอยู่เฉยๆ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปดี????
ตัดใจ หรือรอต่อไป????
จขกท ชอบผู้ชายคนนึงค่ะ ซึ่งอยู่รร.เดียวกันตั้งแต่อนุบาล พอมัธยมย้ายรร.ก็มาเรียนที่เดียวกันอีก
แต่ได้มาอยู่ห้องเดียวกันตอนม.ปลาย(3 ปีเลย) ก็มาเริ่มสนิทกันตอนม.5
แรกๆที่เริ่มคุยกันก็ไม่ได้คิดอะไร (คุยกันในเอ็ม) พอคุยไปนานๆก็เริ่มสนิทมากขึ้น กลายเป็นคุยกันทุกวัน
แต่ส่วนใหญ่เราจะเป็นฝ่ายทักไปหาเค้าก่อน
พออยู่ม.6 ก็เริ่มรู้ตัวว่าเราชอบเค้าแล้ว พยายามสังเกตท่าทีของเค้า
ก็ดูเหมือนว่าเค้าจะสนใจเราอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง
พอเวลาผ่านไป ใกล้จะจบม.ปลาย ความรู้สึกที่มีมันเริ่มมากขึ้น เพื่อนก็เริ่มดูออกว่าเราชอบเค้า
เลยตัดสินใจว่าจะบอกชอบเค้าซะเลย เพราะดูเหมือนเค้าก็จะดูออกบ้างแล้ว
พอบอกชอบไป เค้าก็บอกว่า"ขอเวลาคิดก่อน"
หลังจากนั้นก็คุยกันปกติ แต่เวลาเจอหน้ากันทั้งเค้าทั้งเราก็ยิ้มๆ เขินๆ ไม่ค่อยกล้าคุยกัน
พอจบม.6 ก็ดันสอบติดมหาลัยเดียวกันอีก
เราเลยถามเค้าไปว่า "คิดออกรึยัง เรื่องของเรา"
เค้าก็ตอบว่า "คิดออกตั้งนานแล้ว เราก็ชอบๆเธออยู่แหละ"
เรานี่ทั้งดีใจ ทั้งเขิน >////<
แต่เค้าก็บอกว่า "แต่ก็ยังไม่ถึงขึ้นเป็นแฟนนะ เอาเป็นว่าก็รู้สึกดี"
ความรู้สึกตอนนั้นมันรู้สึกว่าดีมากๆ
แต่พอมาถึงตอนนี้ มันรู้สึกหน่วงๆ
ระหว่างเรากับเค้า จะเพื่อนก็ไม่ใช่ จะแฟนก็ไม่ใช่
เวลาเจอกันก็ได้แต่ทัก โบกมือ ยิ้มๆ คุยกันน้อยลง เราไม่ทักไปเค้าก็ไม่ทักมา
มันเหมือนว่าคำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว แต่มันติดตรงที่ เค้าเคยบอกว่าชอบเรา เวลาเจอกันเค้าก็ยังยิ้มๆเขินๆอยู่(เค้าเป็นคนขี้อายมาก)
เลยไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี เวลาเจอเค้าตอนนี้ทำตัวไม่ถูกเลย
ตอนนี้อยากรู้ว่าเค้ายังคิดกับเราเหมือนเดิมมั้ย ไม่รู้ว่าควรถามเพื่อจะได้ตัดใจ หรือว่าอยู่เฉยๆ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปดี????