..... คืออยากถามความรู้สึกจากเพื่อน ๆ ในนี้น่ะค่ะ คือจริงๆ ตัวเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากแค่คิดว่าทำอาชีพสุจริต ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แต่ก็มีคนรู้จักบางคน....ทำให้เรารู้สึกแบบว่า นี่เทอคิดได้แค่นี้เหรอ ( จขกท.อายุประมาณสามสิบนิด ๆ จบป.ตรี หน้าตาก็ไม่จัดว่าขี้เหร่ ประสบการณ์ทำงานหลากหลาย ยกตัวอย่าง ทำงานบ้าน,เสริฟอาหาร,ขายของ น้ำปั่น, เสื้อผ้า,รองเท่า,กระเป๋า,หนังสือ ,นักร้อง(งานเลี้ยง,งานแต่ง),ตัวประกอบ (ตอนสมัยสิบกว่าๆอ่ะนะ) ,พนักงานบริษัท จัดซื้อ,ผู้ช่วยบุคคล,ต้อนรับ,โอเปอร์เรเตอร์,Sales,เลขา....)
............... มาถึงตรงนี้คนที่อ่านหลาย ๆ คนคงคิดใช่ใหมว่าคิดยังไงจะไปเป็นคนขับรถ? คือบอกตรง ๆเลยนะคะ จริง ๆ คือเราเบื่อสังคมเมืองกรุง เบื่อที่ต้องแข่งขันห่ำหั่นกันในเรื่องงาน หรือสร้างภาพ ใส่หน้ากากเข้าหากัน เราอยากไปอยู่ตจว. ทำมาค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือไปทำงานแถวต่างจังหวัด แต่ เราเองก็ยังมีภาระใหญ่ (ต้องส่งเสียครอบครัว แม่ ,พ่อ) เลยยังต้องอยู่ในเมืองกรุง กับงานที่เราแสนเบื่อ ยิ่งหลัง ๆ สมัครงานที่ไหนก็มักจะได้ทำในตำแหน่งSales อาจด้วยบุคลิคส่วนตัว(คุยเก่ง) ก็เป็นได้ แต่ปัญหาคือมันเป็นงานที่เราไม่ได้รักที่จะทำมัน....(เราลองพยายามดูหลายครั้ง / หลายที่ /หลายปี เราพบว่าจุดอ่อนของเราคือปิดการขายได้ไม่ดีนัก) มันยิ่งทำให้เรารู้สึกท้อแท้ เบื่อ
จนเราเจอคนมาชวนให้เราไปเป็นคนขับรถส่วนตัว เราไม่รู้จักนาย เลยไม่มั่นใจว่าเค้าจะดีกับเราไหมน่ะค่ะ (ถ้าไปเจอคนที่รวยแต่แบ่งแยกชนชั้น ดูถูก-ไม่ให้เกียรติคน เราคงทนไม่ได้เหมือนกันอ่ะค่ะ -_-" ) แต่เงินเดือนรวมโอทีแล้วค่อนข้างดี เมื่อรวมกับสวัสดิการอื่น ๆ (เหมือนกับพนักงานบริษัท เพราะเค้าให้เข้าระบบ ) ซึ่งในตอนแรกเราก้ไม่ได้คิดอะไร มองแค่หน้าที่การทำงาน รวมถึงรายได้ที่จะได้รับ ซึ่งมันเพียงพอที่เราจะอยู่ได้โดยไม่เดือดร้อน รวมถึงเราคิดว่าเรารับผิดชอบหน้าที่เราได้อย่างดี แล้วไม่ต้องวุ่นวายกับใคร (นอกจากเจ้านาย) เราคิดของเราเองว่าตำแหน่งนี้มันก็มีความสำคัญนะ เพราะต้องเป็นคนที่ซื่อสัตย์ไว้ใจได้ และเหมือนดูแลชีวิตของนาย นายเก่าเรา(สมัยเราเป็นเลขา) ก็มีคนขับรถส่วนตัว แต่แกใจดีมาก ให้เกียรติและประหนึ่งว่าเป็นเพื่อนกัน (คือหมายความว่า ไม่ได้ถือตัวแบ่งชนชั้นน่ะค่ะ แกจะเรียกคนขับว่าเป็นคนสนิท เวลาไปข้างนอกแกก็เลี้ยงข้าวนั่งโต๊ะเดียวกันกับแก แต่งตัวธรรมดา แต่คอยขับรถ ติดตามแกไปทุกที่ เป็นเหมือนผุ้ช่วยส่วนตัว เราเองอยากเจอเจ้านายอย่างนั้นบ้างจริงๆ (จริง ๆ อยากทำงานเป็นบอดีการ์ดสาวนะ แต่ความสามารถไม่ถึง 555 )
แต่ พอเจอเพื่อน (บางคน) ถามแล้วบางครั้งมันก้อสะอึกเวลามันตอกกลับมาว่า นี่แกคิดได้แค่นี้เหรอวะ เสียดายความรุ้ ความสามารถ ประสบณ์การเมิงว่ะ ฯลฯ พอถึงเวลาจะตัดสินใจ มันเลยเกิดอาการ......... T_T
เพื่อน ๆ พี่ ๆ มีความเห็นว่ายังไงบ้างคะ ถ้าเราเป็น พี่สาว / น้องสาว / เพื่อนสาว / แฟนสาวคุณ คุณจะคิดกับเรื่องนี้ยังไง??? ............ ขอบคุณค่ะ
??? คุณคิดยังไงกับผู้หญิงจบป.ตรี มาทำงานตำแหน่งคนขับรถ !?!
............... มาถึงตรงนี้คนที่อ่านหลาย ๆ คนคงคิดใช่ใหมว่าคิดยังไงจะไปเป็นคนขับรถ? คือบอกตรง ๆเลยนะคะ จริง ๆ คือเราเบื่อสังคมเมืองกรุง เบื่อที่ต้องแข่งขันห่ำหั่นกันในเรื่องงาน หรือสร้างภาพ ใส่หน้ากากเข้าหากัน เราอยากไปอยู่ตจว. ทำมาค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือไปทำงานแถวต่างจังหวัด แต่ เราเองก็ยังมีภาระใหญ่ (ต้องส่งเสียครอบครัว แม่ ,พ่อ) เลยยังต้องอยู่ในเมืองกรุง กับงานที่เราแสนเบื่อ ยิ่งหลัง ๆ สมัครงานที่ไหนก็มักจะได้ทำในตำแหน่งSales อาจด้วยบุคลิคส่วนตัว(คุยเก่ง) ก็เป็นได้ แต่ปัญหาคือมันเป็นงานที่เราไม่ได้รักที่จะทำมัน....(เราลองพยายามดูหลายครั้ง / หลายที่ /หลายปี เราพบว่าจุดอ่อนของเราคือปิดการขายได้ไม่ดีนัก) มันยิ่งทำให้เรารู้สึกท้อแท้ เบื่อ
จนเราเจอคนมาชวนให้เราไปเป็นคนขับรถส่วนตัว เราไม่รู้จักนาย เลยไม่มั่นใจว่าเค้าจะดีกับเราไหมน่ะค่ะ (ถ้าไปเจอคนที่รวยแต่แบ่งแยกชนชั้น ดูถูก-ไม่ให้เกียรติคน เราคงทนไม่ได้เหมือนกันอ่ะค่ะ -_-" ) แต่เงินเดือนรวมโอทีแล้วค่อนข้างดี เมื่อรวมกับสวัสดิการอื่น ๆ (เหมือนกับพนักงานบริษัท เพราะเค้าให้เข้าระบบ ) ซึ่งในตอนแรกเราก้ไม่ได้คิดอะไร มองแค่หน้าที่การทำงาน รวมถึงรายได้ที่จะได้รับ ซึ่งมันเพียงพอที่เราจะอยู่ได้โดยไม่เดือดร้อน รวมถึงเราคิดว่าเรารับผิดชอบหน้าที่เราได้อย่างดี แล้วไม่ต้องวุ่นวายกับใคร (นอกจากเจ้านาย) เราคิดของเราเองว่าตำแหน่งนี้มันก็มีความสำคัญนะ เพราะต้องเป็นคนที่ซื่อสัตย์ไว้ใจได้ และเหมือนดูแลชีวิตของนาย นายเก่าเรา(สมัยเราเป็นเลขา) ก็มีคนขับรถส่วนตัว แต่แกใจดีมาก ให้เกียรติและประหนึ่งว่าเป็นเพื่อนกัน (คือหมายความว่า ไม่ได้ถือตัวแบ่งชนชั้นน่ะค่ะ แกจะเรียกคนขับว่าเป็นคนสนิท เวลาไปข้างนอกแกก็เลี้ยงข้าวนั่งโต๊ะเดียวกันกับแก แต่งตัวธรรมดา แต่คอยขับรถ ติดตามแกไปทุกที่ เป็นเหมือนผุ้ช่วยส่วนตัว เราเองอยากเจอเจ้านายอย่างนั้นบ้างจริงๆ (จริง ๆ อยากทำงานเป็นบอดีการ์ดสาวนะ แต่ความสามารถไม่ถึง 555 )
แต่ พอเจอเพื่อน (บางคน) ถามแล้วบางครั้งมันก้อสะอึกเวลามันตอกกลับมาว่า นี่แกคิดได้แค่นี้เหรอวะ เสียดายความรุ้ ความสามารถ ประสบณ์การเมิงว่ะ ฯลฯ พอถึงเวลาจะตัดสินใจ มันเลยเกิดอาการ......... T_T
เพื่อน ๆ พี่ ๆ มีความเห็นว่ายังไงบ้างคะ ถ้าเราเป็น พี่สาว / น้องสาว / เพื่อนสาว / แฟนสาวคุณ คุณจะคิดกับเรื่องนี้ยังไง??? ............ ขอบคุณค่ะ