zzz เชิญป๋าสุธามาดื่มน้ำใบบัวบก zzz

เป็นห่วงท่าน ประธาน มานานนัก เห็นแอบรัก แอบหลง พวงหา สาวเขาไม่ เหลียวมอง แม้หางตา เหงาอุรา อยู่เดียว คงเปลี่ยวใจ ได้ข่าวสาว หายหน้า ไม่มาแล้ว มากินแห้ว ดีกว่า น่าสดใส เขาไม่รัก เราแล้ว ก็แล้วไป กินแห

ศุภมาสผลัดเปลี่ยนเวียนบรรจบ สิ้นพิภพกาลเก่าที่เฝ้าสมัย สุริยาเรืองรองส่องฟ้าไกล เบิกอรุณวันใหม่ให้ร่มเย็น รอยอดีตที่พลาดพลั้งจงวางไว้ เก็บเป็นบทเรียนใจที่มองเห็น หยาดน้ำค้างพรมพรมล่มลำเค็ญ ทุกข์ลำเข็

ยามลมเย็นเร้นผ่านวสันต์ค่ำ ชีวิตช้ำก็คลายไปในยามหม่น บางความหลังยังพัวพันอยู่กับคน บางคำล้นยังค้างอยู่ในสายลม หนทางไกลใช่ไร้เงาของความหวัง ทุกก้าวยังเก็บฝันอันเหมาะสม บางวันเศร้าก็ซ่อนยิ้มไว้พอช้ม ให

ทุกข์มีมา หาเหตุ สังเกตุได้ ทุกข์มีให้ หากเห็น เป็นปัญหา ทุกข์ทั้งกาย หลายหลาก มากมีมา ทุกข์เพราะว่า ใจตน ไม่พ้นกรรม ทุกข์ห่างหาย คลายเครียด เกลียดโกรธก่อน ทุกข์ซ้ำซ้อน ซึมเซา เฝ้าถล้ำ ทุกข์ก่อเกิด ก

แม้รักเขา ข้างเดียว แสนเปลี่ยวจิต ก็อย่าคิด เคืองใจ ให้ไหวหวั่น แม้เคยรัก กันมา ช้านานวัน สิ้นสัมพันธ์ นั้นใช่สุด หยุดหายใจ ความรักไม่ ใช่หวัง ตั้งใจตอบ แค่ใจมอบ ให้กัน นั้นยีงใหญ่ แค่ได้รัก สักครั้

หากว่าชาติ ก่อนนั้น ฉันได้สร้าง สีงต่างต่าง เลวร้าย มากหลายหน ในชาตินี้ ฉันจึงมี แต่ทุกข์ทน ทุกข์ท่วมท้น ในใจ มากมายเกิน มองทางไหน อ้างว้าง หมดทางสู้ แสนอดสู เศร้าใจ ให้ขัดเขิน ทุกข์ทั้งหลาย มากมาย แ

ให้ทุกข์ใจ กับใคร ไม่ดีแน่ แก่ท่านแค่ คิดทำ นำสุขหาย ทุกข์นั้นทำ นำแต่เศร้า เหงาไม่คลาย ถึงตัวหมาย ให้ทุกข์ใคร ร้ายเข้าตัว กรรมใดก่อ ขึ้นไว้ ได้คืนให้ ใครก่อไว้ อย่างไร ได้คืนทั่ว กรรมนั้นคืน กลับไป

รู้รักษา อมยิ้มได้ ในวันนี้ รู้จักหา วิธี เอาตัวรอด รู้จักทาง ที่เดิน เพลินตลอด นั่นแหละยอด แห่งคน จะพ้นภัย รู้ว่า ตอนนี้ น้ำเชี่ยวนัก จงรู้จัก หลีกเลี่ยง เบี่ยงให้ได้ จะดีงดัน กันนัก จักอันตราย หาเร

ไม่อยากให้ ได้พบ ความผิดหวัง ทำง่ายจัง นั่งกินแห้ว คลาดแคล้วได้ แห้วนั้นแสน หวานมัน กินกันไป ชีวิตไม่ มีแห้ว แล้วจะดี อยากจะให้ ไม่พบ สบปัญหา กินกล้วยพา พบทาง อย่างสุขขี คิดอะไร ทำอย่างไร ช่างง่ายด