เมื่อสมาชิกในบ้านค่อยๆ จากไป ... จนเหลือตัวคนเดียว ... รู้สึกอย่างไรบ้าง? และใช้ชีวิตต่อไปข้างหน้าอย่างไร?

กระทู้คำถาม

สมาชิกหมายเลข 1088230

สมาชิกหมายเลข 1020991 ถูกใจ, Pooklook ~ all my heart ซึ้ง, Pareploythanakul ซึ้ง, มาสแตงค์ชิวชิว ซึ้ง, kittytoi ถูกใจ, หายใจทิ้งทุกวัน ซึ้ง, Kristina ซึ้ง, eikeaw ซึ้ง, Minginyo ซึ้ง

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 35

ลูกพี่ลูกน้องเรา เสียพ่อและแม่ไปตอนอยู่มหาวิทยาลัย ปีแรก เค้าไม่เคยพูดว่า เสียใจแค่ไหน ตอนงานศพก็ไม่มีร้องไห้ ปู่เป็นคนดูแลเค้ามา จนเรียนจบ แบบว่าชีวิตเค้ามีแค่ปู่ ไม่กี่ปีมานี้ คุณปู่เพิ่งเสียไปอย่างสงบ พี่คนนี้อยู่บ้านคนเดียว อยากเที่ยวก็ไป แต่ส่วนใหญ่เค้าก็อยู่บ้าน อ่านหนังสือ ดื่มคนเดียว ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ไปเรื่อยๆ เหมือนจะมีความสุข แต่เค้าชอบบ่นให้ขึ้นไปหาบ่อยๆ เค้าเหงา ที่พูดถึง ชายวัย 30 ปลายๆ โสด ไม่มีแฟน มีเงินพออยู่แบบสบายๆ ไปจนแก่ ถ้าไม่ป่วยหนัก เราเคยคุยกับเค้าว่า มันเป็นชีวิตที่ใครๆ ก็อยากมี งานมั่นคง ฐานะพอมีพอกิน แต่พี่เราบอก ถ้าให้มีเงินน้อยลงแล้วมีพ่อแม่อยู่ด้วยก็ดี ถ้าไม่ได้พ่อแม่ ขอปู่ก็ได้ เค้ายอมแลกกับทรัพย์สินที่พวกเค้าทิ้งไว้ให้

ถูกใจให้พอยต์

mystery_day

Soft Cake ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 2764944 ถูกใจ, art_ping ซึ้ง, joystick ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 1125614 ซึ้ง, ฉัตรชนก ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 891844 ซึ้ง, Marqariitaln DS ซึ้ง, Tumzabaa ซึ้ง, ถ้าไม่ติดว่าจนป่านนี้รวยไปแล้ว ซึ้งรวมถึงอีก 20 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 6

ทุกคนเกิดมาเมื่อถึงเวลาก็ต้องตายทุกคน ดังนั้น เวลาที่เหลือให้ ดำรงชีวิตอย่างมีสติ ประคองชีวิตให้อยู่จนถึงวันนั้นอย่างปลอดภัย
อยู่กับตัวเองให้ได้ ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเอง ไม่ต้องไปคาดหวังว่าจะมีคนมาสนใจ ไปวัดทำบุญ ตักบาท ทุกวัน
ใช้เวลาที่เหลือเข้าเรียนปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ ถ้ามีกำลังเงินพอ หาวัดที่เราชอบ และย้ายบ้านมาอยู่ใกล้วัด เพื่อสะดวกในการเข้ามาทำบุญ
ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ