อยากแชร์ประสบการณ์หมาเราค่ะ อยากรู้ว่าบ้านอื่นเป็นไงกันบ้าง
เกริ่นก่อนเลย ลูกชายบ้านเรามี 7ตัวค่ะ ครอกเดียวกัน
อยู่กันแบบรักกันดี และด้วยความที่มีหลายตัวเป็นธรรมดาที่จะต้องลูกรักบ้าง
ปัญหาอยู่ที่ลูกรักตัวนี้แหละค่ะ
ปกติแล้วที่บ้านเรามีพ่อแม่น้องสาวเรา ยายแล้วก็คนดูแล ว่างๆก็มีเพื่อนสนิทมาเที่ยวบ้านเป็นประจำ
สรุปคือมีคนอยู่บ้านไม่ขาด บ้านเราอยู่ตจว.ค่ะ ลูกชายก็ถูกห้อมล้อมด้วยคนอยู่ตลอด
2ปีก่อนเราสอบติด ก็เลยย้ายมาเรียนกทม.ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ปีก่อนน้องสาวก็สอบติดแล้วย้ายมากทม.เหมือนกัน
แล้วก็กลับบ้านแค่ทุกปิดเทอม คนดูแลบ้านก็แก่แล้วเลยไม่ค่อยได้มา
เราว่าหมาเราคงเหงา จากเมื่อก่อนมีคนอยุ่บ้านเยอะมากแล้วค่อยหายไปๆ(นี่ขนาดมีเพื่อนอยู่ด้วยกัน7ตัวนะ ถ้าอยู่ตัวเดียวจะขนาดไหน)
ปัญหาคือเมื่อเดือนก่อน พ่อกับแม่ต้องไปต่างประเทศกันทั้งคู่เป็นเวลา1เดือน เลยจ้างคนมาให้อาหาร มาคอยดูแลชั่วคราว
พอน้องสาวสอบเสร็จก็รีบกลับบ้านทันทีเพราะเป็นห่วงลูกชายที่บ้าน
น้องสาวเล่าว่าพอกลับมา ดีใจกันใหญ่ แต่เรื่องไม่ปกติด็คือ
วันนึงน้องสาวเราล้างจานอยู่หลังบ้านก็ล้างจานไปมองลูกๆวิ่งเล่นกันไป
สักพักลูกชายตัวดี ตอนแรกปกติมากวิ่งเล่นปกติ พอเค้าเข้ามาใกล้ๆเห็นว่าถูกมองเท่านั้นแหละ
เดินขาหลังลากแบบเดินไม่ได้เลยแล้วร้องเอ๋งๆเหมือนขาหักแบบเจ็บสาหัสมาก เหมือนไปโดนรถเฉี่ยว (แต่ตอนแรกนางวิ่งปร๋อมากกก ปกติสุดๆ)น้องเราตกใจนึกว่าเป็นอะไร รีบไปดู ทีนี้ลูบตรงไหนจับตรงไหนก็เจ็บไปหมดเอ๋งตลอด ลูบหัวร้องเอ๋งลูบหางร้องเอ๋งน่าสงสารมาก นอ้งเราก็ว่าไม่ใช่แล้วไง เลยเลิกสนใจ พอแกล่งทำเป็นไม่สนใจนางสักพัก แปบเดียสนางก็ทำหน้าเหลอหลาแล้วลุกเดินไปที่อื่นอย่างไม่เคยมีไรเกิดขึ้น เดินปกติมากกกก
ยังไม่จบ
พอเราสอบเสร็จกลับมาบ้าง
ทีนี้ก็ไปหาลูกๆในกรง(ปกติตอนเช่าหลังให้อาหารจะขังกรงค่ะแล้วปล่อยตอนเย็น)
ลูกชายทั้งหลายก็ยืนเกาะขอบกรงกันหน้าสลอน บอกเราว่ารีบๆเปิดกรงๆๆๆๆๆๆ
ทีนี้นางค่ะ นางไม่มีที่แทรกเกาะขอบกรง นางเลยไปดันเพื่อนๆตัวอื่นที่ยืนเกาะอยู่ให้ตกขอบไปในขณะที่ตัวเองก็ร้องโหยหวนเอ๋งๆๆๆ เหมือนถูกรุมทำร้าย เราว่าลูกตัวอื่นก็เหวอเหมือนกัน
(เสียงนางนี่เต็มร้อยเลย คนฟังคงนึกว่าถูกตัวอื่นรุมกัด แต่พฤติกรรมคือนางผลักคนอื่นเบียดคนอื่นแล้วร้อง)
ตอนแรกตกใจเหมือนกันคิดว่าเป็นอะไร เล่าให้น้องฟัง
น้องเราหัวเราะเลยว่าเป็นอีกแล้วหรอ(
เก่งจัง ลูกชายช้าน)
ไม่จบนะไม่จบ
พอพ่อแม่เรากลับมาอีกก็ทำอีก สงสัยอ้อนเรากะน้องไม่ได้ผล ต้องทำกะคนต่อไป
วิ่งไปหาแม่เราขาเป๋ค่ะ ตามด้วยร้องเอ๋งๆ เก่งมากๆๆๆ แม่บอกทำลิ้นพันกัน ม้วนไปม้วนมาในปากอีก ครบเลย แม่ตกใจวิ่งโอ๋
ถ้าป่านนี้นางเป็นคน รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมขอยกให้เลยๆ
ทุกวันนี้ลำบากใจมากถ้าติดธุระต้องไปไหน เพราะไอ้7ตัวที่บ้าน เอาไปไหนไม่ได้ เพราดูแลนอกบ้านไม่ไหวจริงๆเหมือนลูกลิง
จะไปไหนนี่กังวล ไม่รู้ว่าถ้าไปอีก คราวหน้าจะพัฒนาสกิลการแสดงเพื่อเรียกร้องความสนใจยังไงอีก
ปล.ลูกเราไม่เคยไปเรียนหรือไปฝึกอะไรมาจากไหนนะคะ เป็นเองทำเองฝึกเอง T.T
ได้แต่แซวๆกะน้องสาวว่าที่หมาเป็นงี้ เพราแหลเหมือนเจ้าของมันแหละ 555
ปล.รูปยังไม่ครบองค์ประชุม ขาด2ตัว ตัวที่ว่าคือบนขวาค่ะ หน้าตานางเป็นนักแสดงออสการ์เลยชิมิ
น้องหมาใครเป็นดาราเจ้าบทบาท(สำออย+:)จริงเชียว)แบบบ้านเราบ้างคะ เรียกร้องความสนใจได้พิศดารมาก
เกริ่นก่อนเลย ลูกชายบ้านเรามี 7ตัวค่ะ ครอกเดียวกัน
อยู่กันแบบรักกันดี และด้วยความที่มีหลายตัวเป็นธรรมดาที่จะต้องลูกรักบ้าง
ปัญหาอยู่ที่ลูกรักตัวนี้แหละค่ะ
ปกติแล้วที่บ้านเรามีพ่อแม่น้องสาวเรา ยายแล้วก็คนดูแล ว่างๆก็มีเพื่อนสนิทมาเที่ยวบ้านเป็นประจำ
สรุปคือมีคนอยู่บ้านไม่ขาด บ้านเราอยู่ตจว.ค่ะ ลูกชายก็ถูกห้อมล้อมด้วยคนอยู่ตลอด
2ปีก่อนเราสอบติด ก็เลยย้ายมาเรียนกทม.ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ปีก่อนน้องสาวก็สอบติดแล้วย้ายมากทม.เหมือนกัน
แล้วก็กลับบ้านแค่ทุกปิดเทอม คนดูแลบ้านก็แก่แล้วเลยไม่ค่อยได้มา
เราว่าหมาเราคงเหงา จากเมื่อก่อนมีคนอยุ่บ้านเยอะมากแล้วค่อยหายไปๆ(นี่ขนาดมีเพื่อนอยู่ด้วยกัน7ตัวนะ ถ้าอยู่ตัวเดียวจะขนาดไหน)
ปัญหาคือเมื่อเดือนก่อน พ่อกับแม่ต้องไปต่างประเทศกันทั้งคู่เป็นเวลา1เดือน เลยจ้างคนมาให้อาหาร มาคอยดูแลชั่วคราว
พอน้องสาวสอบเสร็จก็รีบกลับบ้านทันทีเพราะเป็นห่วงลูกชายที่บ้าน
น้องสาวเล่าว่าพอกลับมา ดีใจกันใหญ่ แต่เรื่องไม่ปกติด็คือ
วันนึงน้องสาวเราล้างจานอยู่หลังบ้านก็ล้างจานไปมองลูกๆวิ่งเล่นกันไป
สักพักลูกชายตัวดี ตอนแรกปกติมากวิ่งเล่นปกติ พอเค้าเข้ามาใกล้ๆเห็นว่าถูกมองเท่านั้นแหละ
เดินขาหลังลากแบบเดินไม่ได้เลยแล้วร้องเอ๋งๆเหมือนขาหักแบบเจ็บสาหัสมาก เหมือนไปโดนรถเฉี่ยว (แต่ตอนแรกนางวิ่งปร๋อมากกก ปกติสุดๆ)น้องเราตกใจนึกว่าเป็นอะไร รีบไปดู ทีนี้ลูบตรงไหนจับตรงไหนก็เจ็บไปหมดเอ๋งตลอด ลูบหัวร้องเอ๋งลูบหางร้องเอ๋งน่าสงสารมาก นอ้งเราก็ว่าไม่ใช่แล้วไง เลยเลิกสนใจ พอแกล่งทำเป็นไม่สนใจนางสักพัก แปบเดียสนางก็ทำหน้าเหลอหลาแล้วลุกเดินไปที่อื่นอย่างไม่เคยมีไรเกิดขึ้น เดินปกติมากกกก
ยังไม่จบ
พอเราสอบเสร็จกลับมาบ้าง
ทีนี้ก็ไปหาลูกๆในกรง(ปกติตอนเช่าหลังให้อาหารจะขังกรงค่ะแล้วปล่อยตอนเย็น)
ลูกชายทั้งหลายก็ยืนเกาะขอบกรงกันหน้าสลอน บอกเราว่ารีบๆเปิดกรงๆๆๆๆๆๆ
ทีนี้นางค่ะ นางไม่มีที่แทรกเกาะขอบกรง นางเลยไปดันเพื่อนๆตัวอื่นที่ยืนเกาะอยู่ให้ตกขอบไปในขณะที่ตัวเองก็ร้องโหยหวนเอ๋งๆๆๆ เหมือนถูกรุมทำร้าย เราว่าลูกตัวอื่นก็เหวอเหมือนกัน
(เสียงนางนี่เต็มร้อยเลย คนฟังคงนึกว่าถูกตัวอื่นรุมกัด แต่พฤติกรรมคือนางผลักคนอื่นเบียดคนอื่นแล้วร้อง)
ตอนแรกตกใจเหมือนกันคิดว่าเป็นอะไร เล่าให้น้องฟัง
น้องเราหัวเราะเลยว่าเป็นอีกแล้วหรอ(
ไม่จบนะไม่จบ
พอพ่อแม่เรากลับมาอีกก็ทำอีก สงสัยอ้อนเรากะน้องไม่ได้ผล ต้องทำกะคนต่อไป
วิ่งไปหาแม่เราขาเป๋ค่ะ ตามด้วยร้องเอ๋งๆ เก่งมากๆๆๆ แม่บอกทำลิ้นพันกัน ม้วนไปม้วนมาในปากอีก ครบเลย แม่ตกใจวิ่งโอ๋
ถ้าป่านนี้นางเป็นคน รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมขอยกให้เลยๆ
ทุกวันนี้ลำบากใจมากถ้าติดธุระต้องไปไหน เพราะไอ้7ตัวที่บ้าน เอาไปไหนไม่ได้ เพราดูแลนอกบ้านไม่ไหวจริงๆเหมือนลูกลิง
จะไปไหนนี่กังวล ไม่รู้ว่าถ้าไปอีก คราวหน้าจะพัฒนาสกิลการแสดงเพื่อเรียกร้องความสนใจยังไงอีก
ปล.ลูกเราไม่เคยไปเรียนหรือไปฝึกอะไรมาจากไหนนะคะ เป็นเองทำเองฝึกเอง T.T
ได้แต่แซวๆกะน้องสาวว่าที่หมาเป็นงี้ เพราแหลเหมือนเจ้าของมันแหละ 555
ปล.รูปยังไม่ครบองค์ประชุม ขาด2ตัว ตัวที่ว่าคือบนขวาค่ะ หน้าตานางเป็นนักแสดงออสการ์เลยชิมิ