วาจา...พาทุกข์สุข

กระทู้สนทนา

แต่งกลอน

ถอนหายใจกี่ครั้ง ยังเหมือนเก่า

ปากที่เป่าลมออก บอกว่าหาย

เพียงผ่อนหนักออกจากใจ เบาสบาย

ใช่ทุกข์คลายกายใจยื้อ ถืออวดดี

สุขกับทุกข์เท่ากัน วันหนึ่งเว้น

หนึ่งวันเห็นหนึ่งวันหาย กลายเช่นนี้

ธรรมดาประสาคน ปนเลวดี

ย่อมต้องเจอ เธอต้องมีเช่นนี้เอย...."

เรื่องที่ผ่านมาทิ้งไว้กับวันที่ผ่านมา.....พรุ่งนี้เริ่มต้นใหม่ครับ

ราตรีสวัสดิ์เพื่อนๆถนนนักเขียนทุกๆคนครับ

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ แต่งกลอน

{room_name}