อยากถามครับว่าผมถือว่าแปลกไหมถ้าจะบอกว่าไม่ได้สนใจอาเซียนมากนัก
โดยส่วนตัวผมไม่ได้สนใจหรือตื่นตูมกับอาเซียนมากนัก เนื่องจากปกติก็ต้องศึกษาเรื่องเกี่ยวกับสมาคม(ที่กำลังจะเป็นประชาคม)นี้อยู่แล้ว เพราะเรียนด้านการระหว่างประเทศ ทำให้ไม่ตื่นตูมไปตามกระแสมากนัก เรื่องเตรียมภาษาก็ไม่ได้เคร่งมากเนื่องจากภาษาอังกฤษก็สื่อสารได้ดีพอสมควรแม้สำเนียงไม่เป๊ะมาก และเตรียมมานานก่อนจะมีการประชาสัมพันธ์เรื่องนี้เสียอีก จำได้ว่าตอนเด็กๆทุกวันคุณตาจะเรียกไปเรียนภาษาอังกฤษกับท่าน บางครั้งก็เรียนภาษาเวียดนามจากท่านด้วย(ท่านเคยทำงานเป็นล่ามภาษาเวียดนามในกองทัพช่วงปี 1968-69 สมัยสงครามเวียดนาม บางครั้งก็เป็นล่ามอังกฤษบ้าง) และที่สำคัญคือ ผมไม่ได้แคร์ว่าจะทำงานกับอาเซียนหรืออะไรนัก เพราะว่าไม่ว่ากฎหรือตัวแปรต่างๆในการทำงานจะมากขึ้น ก็ยังมีจุดประสงค์เดิมคือ คัดคนเก่งเข้าไปทำ ตรงนี้เราทำตัวเองให้ดีที่สุดจะดีกว่า และหากได้ดีจริงๆก็อาจไปได้ไกลกว่าอาเซียนด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้ จขกท. จึงรู้สึกรำคาญบ้างเวลามีประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับอาเซียนชนิดยัดเยียดเลย แต่ก็มองในแง่ดีว่าคนไทยจะได้ปรับตัว แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า "หากไม่มีอาเซียนมาเป็นตัวเร่ง เราจะไม่เร่งทำ หรือพัฒนาอะไรเลยหรือ"
ส่วนหนึ่งที่อยากให้มีการส่งเสริมคือ เรื่องการศึกษา โอกาสในการศึกษาที่เท่าเทียม เพราะทุกวันนี้คนที่มีทุนดีกว่าก็เลือกเรียนได้มากกว่า ขณะที่คนที่มีทุนน้อยกว่าก็อาจไม่ได้เรียน หรือถ้าจะเรียนก็ต้องเรียนที่มีงาน ซึ่งอาจจะเป็นด้านที่ไม่ชอบ รวมไปถึงภาษาอังกฤษที่หลายคนมีโอกาสได้ฝึกใช้เหมือนเจ้าของภาษา อีกหลายคนไม่ได้เรียน
ผมถือว่าแปลกไหมถ้าจะบอกว่าไม่ได้สนใจอาเซียนมากนัก
โดยส่วนตัวผมไม่ได้สนใจหรือตื่นตูมกับอาเซียนมากนัก เนื่องจากปกติก็ต้องศึกษาเรื่องเกี่ยวกับสมาคม(ที่กำลังจะเป็นประชาคม)นี้อยู่แล้ว เพราะเรียนด้านการระหว่างประเทศ ทำให้ไม่ตื่นตูมไปตามกระแสมากนัก เรื่องเตรียมภาษาก็ไม่ได้เคร่งมากเนื่องจากภาษาอังกฤษก็สื่อสารได้ดีพอสมควรแม้สำเนียงไม่เป๊ะมาก และเตรียมมานานก่อนจะมีการประชาสัมพันธ์เรื่องนี้เสียอีก จำได้ว่าตอนเด็กๆทุกวันคุณตาจะเรียกไปเรียนภาษาอังกฤษกับท่าน บางครั้งก็เรียนภาษาเวียดนามจากท่านด้วย(ท่านเคยทำงานเป็นล่ามภาษาเวียดนามในกองทัพช่วงปี 1968-69 สมัยสงครามเวียดนาม บางครั้งก็เป็นล่ามอังกฤษบ้าง) และที่สำคัญคือ ผมไม่ได้แคร์ว่าจะทำงานกับอาเซียนหรืออะไรนัก เพราะว่าไม่ว่ากฎหรือตัวแปรต่างๆในการทำงานจะมากขึ้น ก็ยังมีจุดประสงค์เดิมคือ คัดคนเก่งเข้าไปทำ ตรงนี้เราทำตัวเองให้ดีที่สุดจะดีกว่า และหากได้ดีจริงๆก็อาจไปได้ไกลกว่าอาเซียนด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้ จขกท. จึงรู้สึกรำคาญบ้างเวลามีประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับอาเซียนชนิดยัดเยียดเลย แต่ก็มองในแง่ดีว่าคนไทยจะได้ปรับตัว แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า "หากไม่มีอาเซียนมาเป็นตัวเร่ง เราจะไม่เร่งทำ หรือพัฒนาอะไรเลยหรือ"
ส่วนหนึ่งที่อยากให้มีการส่งเสริมคือ เรื่องการศึกษา โอกาสในการศึกษาที่เท่าเทียม เพราะทุกวันนี้คนที่มีทุนดีกว่าก็เลือกเรียนได้มากกว่า ขณะที่คนที่มีทุนน้อยกว่าก็อาจไม่ได้เรียน หรือถ้าจะเรียนก็ต้องเรียนที่มีงาน ซึ่งอาจจะเป็นด้านที่ไม่ชอบ รวมไปถึงภาษาอังกฤษที่หลายคนมีโอกาสได้ฝึกใช้เหมือนเจ้าของภาษา อีกหลายคนไม่ได้เรียน