ภายในห้องมืดสลัว จอคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งเดียวที่ส่องแสงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เบื้องหน้านั้น ชายหนุ่มเพ่งมองมันอย่างไม่ละสายตาขณะที่นิ้วมือกดลงที่แป้นอย่างเหนื่อยล้า
ในที่สุดเขาก็หยุดมือพลางถอนหายใจ ก่อนจะปิดหน้าต่างโปรแกรมที่ทำงานอยู่
เผยให้เห็นเดสก์ท็อปที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังซึ่งเต็มไปด้วยไฟล์งานมากมาย
"เท่านี้ส่วนของวันนี้ก็หมดแล้ว" เขาเลื่อนเม้าส์ไปที่ขอบมุมจอ หมายจะให้เครื่องจักรที่ทำงานมาหลายชั่วโมงได้พักเสียที
แต่แล้วกรอบหน้าต่างเล็กๆ ก็เด้งขึ้นมาห้ามมิให้เขาได้ทำ พร้อมเสียงเตือนว่าจำเป็นต้องเปิดอ่าน
เขาไม่มีทางเลือก จำต้องเปิด และ พบกับข้อความหัวจั่วว่าด่วนที่สุดลงวันที่ซึ่งก็คือก่อนเช้า
สมาร์ทโฟนหรูที่วางข้างคีย์บอร์ดส่งเสียงร้อง เขาหยิบมันขึ้นมาอ่าน ข้อความบนหน้าจอขึ้นว่า 'ยังไม่กลับอีกเหรอ?'
เขาถอนหายใจแล้ววางมันลงที่เดิม ก่อนจะหันกลับไปยังหน้าจอคอม
ภายในห้องมืดสลัว จอคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งเดียวที่ส่องแสงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เบื้องหน้านั้น ชายหนุ่มเพ่งมองมันอย่างไม่ละสายตาขณะที่นิ้วมือกดลงที่แป้นอย่างเหนื่อยล้า
____________________________________________
เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรก ขอคำแนะนำติชมด้วยนะครับ
เวลาแห่งการพักผ่อน
เบื้องหน้านั้น ชายหนุ่มเพ่งมองมันอย่างไม่ละสายตาขณะที่นิ้วมือกดลงที่แป้นอย่างเหนื่อยล้า
ในที่สุดเขาก็หยุดมือพลางถอนหายใจ ก่อนจะปิดหน้าต่างโปรแกรมที่ทำงานอยู่
เผยให้เห็นเดสก์ท็อปที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังซึ่งเต็มไปด้วยไฟล์งานมากมาย
"เท่านี้ส่วนของวันนี้ก็หมดแล้ว" เขาเลื่อนเม้าส์ไปที่ขอบมุมจอ หมายจะให้เครื่องจักรที่ทำงานมาหลายชั่วโมงได้พักเสียที
แต่แล้วกรอบหน้าต่างเล็กๆ ก็เด้งขึ้นมาห้ามมิให้เขาได้ทำ พร้อมเสียงเตือนว่าจำเป็นต้องเปิดอ่าน
เขาไม่มีทางเลือก จำต้องเปิด และ พบกับข้อความหัวจั่วว่าด่วนที่สุดลงวันที่ซึ่งก็คือก่อนเช้า
สมาร์ทโฟนหรูที่วางข้างคีย์บอร์ดส่งเสียงร้อง เขาหยิบมันขึ้นมาอ่าน ข้อความบนหน้าจอขึ้นว่า 'ยังไม่กลับอีกเหรอ?'
เขาถอนหายใจแล้ววางมันลงที่เดิม ก่อนจะหันกลับไปยังหน้าจอคอม
ภายในห้องมืดสลัว จอคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งเดียวที่ส่องแสงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เบื้องหน้านั้น ชายหนุ่มเพ่งมองมันอย่างไม่ละสายตาขณะที่นิ้วมือกดลงที่แป้นอย่างเหนื่อยล้า
____________________________________________
เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรก ขอคำแนะนำติชมด้วยนะครับ