อาการเพ้อ..ถึงท่านชารีฟ...

ขณะนี้ ตี2 ดิฉันยังคงเพ้อ และเจ้อ เวิ่น และ เว้อ ...อยู่ใน Pantip กระทู้ ของพ่อชารีฟตาหวาน ..ขณะที่บรรยากาศก้อแสนจะเป็นใจท่ามกลางเสียงฝนตก...เปรี้ยวปร้าง ลมพัดกระโชก(นึกว่าไต้ฝุ่นเข้า😒😒)..อารมเปลี่ยว เยี่ยงนี้เห็นทีต้องหาสิ่งจรรโลงใจมาปลอบประโลมท่ามกลางฟ้าฝนที่ตกหนักซะเหลือเกิน(ตกหนักอีกนิ๊ดด หลังคาบ้านฉันจะปลิวแล้วค่ะคู๊ณณณ)..เสียบหูฟัง เปิดเพลง"ดาวเหนือ"คลอเคลียเสียงฟ้าผ่า เปรี้ยงๆ แหม! ได้อารมเดี๊ยนไปเต็มติ่ง!!..อีกมือก้อเปิดกระทู้พันทิปอ่าน อ่าน อ่าน มันจน ตอนนี้นิ้วชี้...แกร่งสุดแระในบรรดานิ้วทั้งหมด. อากาศก้อเริ่มเย็นขึ้น เย็นขึ้น หนาวกายไม่เท่าไหร่ แต่หนาวววใจที่ไม่ได้เห็นพี่รีฟ นี้ซิ!! มันทนบ่ด้ายยย..เมื่อไหร่น้อออ เราสองจะเจอกันซะทีละท่าน เราห่างกันมาหลายวันแล้วนะ..มิเชลล เอ้ย!! เราคิดถึงท่านเหลือเกิ๊นนน มามะ มามะ..มาให้จุ๊บๆๆซะดีดี..อิอิ....กะลังฟิน ฟ้าจะร้องดังไปไหนเนี่ยยยย..ตื่นหมด!! ฝันของฉันนน...ไหนๆก้อไหนๆละ ฟ้าฝนมันเป็นใจอย่างนี้..นอนดีฟ่าา ..ไปเจอท่านพี่ชารีฟฟฟ ในฝัน ..เดี๊ยนจะหลักหลับท่าน !! อุ๊บบบส์ พิมอะไรไปเนี่ยย ..นอนดีกว่าาา อิอิ..ราตรีนี้อีกยาววววว