สืบเนื่องมาจากหมาที่บ้านออกลูกขาพิการ ช่วงแรกพยายามจะทำกายภาพให้
แต่อาจจะทำบ่อยไม่พอก็เลยไม่ดีขึ้น เริ่มหาข้อมูลเรื่อง wheelchair
ลองทำเองอยู่ 2 อัน แต่ไม่ work สัตวแพทย์ก็แนะนำว่าควรให้รอใกล้ๆ ขวบนึงถึงพาไปทำ
เพราะราคาประมาณหมื่น ระหว่างที่รอก็หมดเงินกับเจ้าตัวนี้เยอะ ทั้งยาบำรุง ค่าเจาะเลือด แพมเพิส
ประหนึ่งมีลูกน้อย แต่ก็มีช่วงหนึ่งที่เราเครียดกับงานมาก ไม่สนใจอะไร ไม่ใส่ใจมัน
จนมาดูอีกทีเป็นแผลกดทับที่ก้น ลึกมาก แล้วคิดว่าน่าจะติดเชื้อเพราะมันซึมลง
เรารู้สึกผิดมาก ร้องไห้กลัวมันจะตาย พามันไปหาหมอ
ใจหนึ่งก็คิดว่า ต้องโดนหมอด่าแน่ ที่ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้
แต่หมอก็ไม่ได้ว่าเรา หลังจากที่ดูแลให้กินยา และทำแผลให้เช้าเย็น
ช่วงนี้เราก็พยายามจำกัดที่ไม่ให้มันคลานเยอะ เอาไว้บนโต๊ะแล้วปูแผ่นซับ
ไม่อยากใส่แพมเพิสให้กลัวแผลไม่แห้งเพราะอย่างมากก็มีเวลาทำให้แค่เช้าเย็น
แล้วแผลก็หาย กลับมาขี้ดื้อเหมือนเดิม
หลังแผลหาย เราก็ใส่แพมเพิสให้ คอยปล่อยเช้าเย็น
คิดว่าน่าจะดีกว่าปล่อยให้ลากจน"จิ๊"แดง เพราะเริ่มโตขึ้นมากซนมาก
ชอบสำรวจ ก็เริ่มกลับมาหาข้อมูลใหม่ว่าจะดูแลมันยังไงต่อดี
หลังจากใส่แพมเพิสไม่มีปัญหา จิ๊แดง แต่เข่าถลอก เราก็ทำแผลให้เป็นระยะๆ
จนตัดสินใจสั่งกับเว็บของคุณเกวลิน โทรไปสอบถามก่อนคุณหมอก็ให้รายละเอียดดี
ซึ่งราคาถือว่าถูกกว่าที่คาดไว้ครึ่งหนึ่ง ก็พอจะรับได้ แต่ช่วงที่ถ่ายรูปวัดตัวใช้เวลามาก
เราอยู่ต่างจังหวัด ถ้าจะพาหมาไป ก.ท.ม. คงไม่สะดวก ก็เลยต้องถ่ายรูปปพร้อมกับสายวัด
ทีละท่าๆ เพราะหมอเขาไม่ไว้ใจการวัดทั้งๆ ให้สัตวแพทย์วัดให้ แต่เราก็เข้าใจ
ถ้าทำมาแล้วใส่ไม่ได้ เราเองหละที่เสียประโยชน์
ใช้เวลาประมาณสองเดือน ราคารวมค่าจัดส่งประมาณห้าพัน
พอของส่งมาถึงเราดีใจมาก อย่างกะได้มาฟรี
คือรอมานาน แต่ที่ผิดหวังคือ คิดว่าจะสามารถใส่ได้ทั้งวัน
แต่หมอบอกให้ใส่ไม่เกิน 1 ชั่วโมง ไม่งั้นจะกดทับที่อวัยเพศมากไป
ก็จะมีเวลาใส่ให้แค่ตอนเช้าแป่บหนึ่งก่อนไปทำงาน ตอนเย็นหลังเราเลิกงาน
แล้วก็ให้มันนอน ช่วงวันหยุดอยู่บ้านก็ใส่ให้ได้บ่อยๆ ผลที่ได้คือ
ถึงแม้จะใส่ไม่นาน แต่ก็สังเกตได้ว่าขาหลังที่ติดจากที่น้ำหนักตัวมันทับ
ก็ดีขึ้น สีสวยดี ซักทำความสะอาดก็นุ่มเหมือนเดิม
แต่มีคนบอกว่าสีชมพูไม่เข้ากับหมาเราเพราะหมาเราหล่อ
จะบอกว่า ตอนแรกจะเอาสีแดง หรือไม่ก็ลายทหาร
แต่หมอเชียร์ชมพูบอก ตัวเมีย สีชมพูดีกว่านะคะ
[CR] รีวิว Dog wheelchair
แต่อาจจะทำบ่อยไม่พอก็เลยไม่ดีขึ้น เริ่มหาข้อมูลเรื่อง wheelchair
ลองทำเองอยู่ 2 อัน แต่ไม่ work สัตวแพทย์ก็แนะนำว่าควรให้รอใกล้ๆ ขวบนึงถึงพาไปทำ
เพราะราคาประมาณหมื่น ระหว่างที่รอก็หมดเงินกับเจ้าตัวนี้เยอะ ทั้งยาบำรุง ค่าเจาะเลือด แพมเพิส
ประหนึ่งมีลูกน้อย แต่ก็มีช่วงหนึ่งที่เราเครียดกับงานมาก ไม่สนใจอะไร ไม่ใส่ใจมัน
จนมาดูอีกทีเป็นแผลกดทับที่ก้น ลึกมาก แล้วคิดว่าน่าจะติดเชื้อเพราะมันซึมลง
เรารู้สึกผิดมาก ร้องไห้กลัวมันจะตาย พามันไปหาหมอ
ใจหนึ่งก็คิดว่า ต้องโดนหมอด่าแน่ ที่ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้
แต่หมอก็ไม่ได้ว่าเรา หลังจากที่ดูแลให้กินยา และทำแผลให้เช้าเย็น
ช่วงนี้เราก็พยายามจำกัดที่ไม่ให้มันคลานเยอะ เอาไว้บนโต๊ะแล้วปูแผ่นซับ
ไม่อยากใส่แพมเพิสให้กลัวแผลไม่แห้งเพราะอย่างมากก็มีเวลาทำให้แค่เช้าเย็น
แล้วแผลก็หาย กลับมาขี้ดื้อเหมือนเดิม
หลังแผลหาย เราก็ใส่แพมเพิสให้ คอยปล่อยเช้าเย็น
คิดว่าน่าจะดีกว่าปล่อยให้ลากจน"จิ๊"แดง เพราะเริ่มโตขึ้นมากซนมาก
ชอบสำรวจ ก็เริ่มกลับมาหาข้อมูลใหม่ว่าจะดูแลมันยังไงต่อดี
หลังจากใส่แพมเพิสไม่มีปัญหา จิ๊แดง แต่เข่าถลอก เราก็ทำแผลให้เป็นระยะๆ
จนตัดสินใจสั่งกับเว็บของคุณเกวลิน โทรไปสอบถามก่อนคุณหมอก็ให้รายละเอียดดี
ซึ่งราคาถือว่าถูกกว่าที่คาดไว้ครึ่งหนึ่ง ก็พอจะรับได้ แต่ช่วงที่ถ่ายรูปวัดตัวใช้เวลามาก
เราอยู่ต่างจังหวัด ถ้าจะพาหมาไป ก.ท.ม. คงไม่สะดวก ก็เลยต้องถ่ายรูปปพร้อมกับสายวัด
ทีละท่าๆ เพราะหมอเขาไม่ไว้ใจการวัดทั้งๆ ให้สัตวแพทย์วัดให้ แต่เราก็เข้าใจ
ถ้าทำมาแล้วใส่ไม่ได้ เราเองหละที่เสียประโยชน์
ใช้เวลาประมาณสองเดือน ราคารวมค่าจัดส่งประมาณห้าพัน
พอของส่งมาถึงเราดีใจมาก อย่างกะได้มาฟรี
คือรอมานาน แต่ที่ผิดหวังคือ คิดว่าจะสามารถใส่ได้ทั้งวัน
แต่หมอบอกให้ใส่ไม่เกิน 1 ชั่วโมง ไม่งั้นจะกดทับที่อวัยเพศมากไป
ก็จะมีเวลาใส่ให้แค่ตอนเช้าแป่บหนึ่งก่อนไปทำงาน ตอนเย็นหลังเราเลิกงาน
แล้วก็ให้มันนอน ช่วงวันหยุดอยู่บ้านก็ใส่ให้ได้บ่อยๆ ผลที่ได้คือ
ถึงแม้จะใส่ไม่นาน แต่ก็สังเกตได้ว่าขาหลังที่ติดจากที่น้ำหนักตัวมันทับ
ก็ดีขึ้น สีสวยดี ซักทำความสะอาดก็นุ่มเหมือนเดิม
แต่มีคนบอกว่าสีชมพูไม่เข้ากับหมาเราเพราะหมาเราหล่อ
จะบอกว่า ตอนแรกจะเอาสีแดง หรือไม่ก็ลายทหาร
แต่หมอเชียร์ชมพูบอก ตัวเมีย สีชมพูดีกว่านะคะ