วันนี้มีเรื่องอยากจะเล่าให้เพื่อนฟังคะ เหตุการณ์นี้เพิ่งเจอมาสดๆร้อนๆเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านนี้เอง เรื่องมีอยู่ว่า....
เรากำลังคบหาดูใจกับผู้ชายคนหนึ่งเค้าเป็นคนกรุงเทพส่วนเราอยู่เชียงใหม่ เราสองศึกษากันมาได้ประมาณ5-6เดือน
เราจะไปๆมาๆหากันเดือนละครั้ง เมื่อเดือนที่แล้วเราก็ไปหาเค้ามาในการไปครั้งนั้นเรามีความรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม
มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นทุกครั้งที่ไปไม่เคยได้เจอแม่เค้าเลยแต่ครั้งนั้นที่ไปเค้าพาเราไปทานข้าวกับแม่และพี่ชายเค้า(ซึ่งเคยเจอหลายครั้งแล้ว) เราเองก็เฉยๆไม่ได้มีความรู้สึกประทับใจปราบปลื้มไรมาก
และวันต่อมาเค้าก็ไปงานเลี้ยงกับที่ทำงานทิ้งให้เราอยู่คนเดียว จนถึงกำหนดกลับเชียงใหม่เราก็เดินทางกลับพร้อมความรู้สึกแปลกๆรู้สึกว่าการมาหาเค้าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนกลับเค้าบอกว่า"พี่ต้องไปสัมนาที่พัทยาสามอาทิตย์เลย ซึ่งอาทิตย์สุดท้ายมันตรงกับที่เราจะมาพอดี จะทำไงดี" (เค้าจองตั๋วให้เรามาหาอีกครั้งคือเดือนนี้วันที่5-9 กันยา) เราเลยบอกไปว่าก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเรามาหาพี่เราก็ได้
พอกลับไปถึงเชียงใหม่ เราแทบไม่คุยกันเลย จนวันที่เราจะไปกรุงเทพอีกครั้ง เค้าไลน์มาหาเราพูดกับเราว่าอยากเจอเรามาก คิดถึงอยากเจออยากอยู่ด้วยแต่ติดสัมนาที่พัทยา บอกเราว่าจะอยากขับรถมาหาเราที่กรุงเทพตอนเย็นวันเสาร์ที่สัมนาเสร็จ แล้วตอนเช้าค่อยกลับไปสัมนาต่อวันอาทิตย์ แต่สรุปเราเลยนัดไปกินข้าวกับเค้าวันศุกร์เย็นก่อนที่เค้าจะไปพัทยา แต่...สุดท้ายก็ไม่ได้เจอเพราะเราออกจากห้องช้า เค้าต้องรีบไปพัทยาเลยไม่ได้เจอกัน
ผ่านไปวันเสาร์เราก็ไปเที่ยวท่องราตรีตามประสาไปที่แรกที่Demo พอDemoปิด พี่เลยพาไปต่อflix RCAนั่งแท๊กซี่ไป พอถึงแท๊กซี่ให้ลงก่อนถึงทางเข้าRCA เลยต้องลงเดิน พอเดินผ่านร้านก๋วยเตี๋ยว(ข้างทางก่อนทางเข้าRCA) เราเดินผ่านร้านและสิ่งที่เราเจอคือ...ผู้ชายคนนั้นนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อน(แต่งตัวแบบไปเที่ยวมา) จังหวะที่เจอกันคือต่างคนต่างหันหน้ามาเจอกันพอดี เค้าอึ้งไปเลยที่เห็นเราเพื่อนๆเค้าที่โต๊ะก็อึ้งเหมือนกัน เราเองก็อึ้งหน้านี่ชาตัวชาเลย แต่เราก็เดินต่อไปแบบไม่หยุดและไม่ได้เข้าไปทัก พอเข้าไปในผับไม่นานก็เห็นเพื่อนเค้าเดินตามมา แต่เราก็ไม่ได้ทักไม่ได้คุยกัน เราดูที่โทรศัพท์ไม่มีแม้ข้อความหรือโทรมาหา เราเลยรู้แล้วว่าทั้งหมดเค้าแหลใส่เรา
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนก่อนมันก็ชัดเจนแล้วว่าเค้าต้องการห่าง แต่ครั้งนี้ชัดเจนยิ่งกว่า ด้วยเห็นต่อหน้าต่อตา โกหกกันซึ่งๆหน้า
เราไม่โทรไปถามหาคำตอบจากเค้าเลยว่าทำไมถึงทำแบบนี้ และไม่คิดจะติดต่อไปหาผู้ชายคนนี้อีกเลย
เสียใจไหมก็เสียใจแต่รู้สึกเจ็บใจมากกว่า ใครที่เคยทำแบบผู้ชายคนนี้อยากให้คุณคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นบ้างนะ
อาจจะยาวไปหน่อยนะแต่แค่อยากแชร์ประสบการณ์ที่เชื่อใจไว้ใจคนผิด คนที่คิดว่าดีจริงใจ จริงๆแล้วเค้าไม่เคยจริงใจกับเราเลย
เสียดายความรู้สึกดีๆที่มีให้ เสียดายเวลา
จบเรื่องเพ้อแต่เพียงเท่านี้คะ ^^
เพราะโลกกลมเลยจับผิดคน:)ได้
เรากำลังคบหาดูใจกับผู้ชายคนหนึ่งเค้าเป็นคนกรุงเทพส่วนเราอยู่เชียงใหม่ เราสองศึกษากันมาได้ประมาณ5-6เดือน
เราจะไปๆมาๆหากันเดือนละครั้ง เมื่อเดือนที่แล้วเราก็ไปหาเค้ามาในการไปครั้งนั้นเรามีความรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม
มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นทุกครั้งที่ไปไม่เคยได้เจอแม่เค้าเลยแต่ครั้งนั้นที่ไปเค้าพาเราไปทานข้าวกับแม่และพี่ชายเค้า(ซึ่งเคยเจอหลายครั้งแล้ว) เราเองก็เฉยๆไม่ได้มีความรู้สึกประทับใจปราบปลื้มไรมาก
และวันต่อมาเค้าก็ไปงานเลี้ยงกับที่ทำงานทิ้งให้เราอยู่คนเดียว จนถึงกำหนดกลับเชียงใหม่เราก็เดินทางกลับพร้อมความรู้สึกแปลกๆรู้สึกว่าการมาหาเค้าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนกลับเค้าบอกว่า"พี่ต้องไปสัมนาที่พัทยาสามอาทิตย์เลย ซึ่งอาทิตย์สุดท้ายมันตรงกับที่เราจะมาพอดี จะทำไงดี" (เค้าจองตั๋วให้เรามาหาอีกครั้งคือเดือนนี้วันที่5-9 กันยา) เราเลยบอกไปว่าก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเรามาหาพี่เราก็ได้
พอกลับไปถึงเชียงใหม่ เราแทบไม่คุยกันเลย จนวันที่เราจะไปกรุงเทพอีกครั้ง เค้าไลน์มาหาเราพูดกับเราว่าอยากเจอเรามาก คิดถึงอยากเจออยากอยู่ด้วยแต่ติดสัมนาที่พัทยา บอกเราว่าจะอยากขับรถมาหาเราที่กรุงเทพตอนเย็นวันเสาร์ที่สัมนาเสร็จ แล้วตอนเช้าค่อยกลับไปสัมนาต่อวันอาทิตย์ แต่สรุปเราเลยนัดไปกินข้าวกับเค้าวันศุกร์เย็นก่อนที่เค้าจะไปพัทยา แต่...สุดท้ายก็ไม่ได้เจอเพราะเราออกจากห้องช้า เค้าต้องรีบไปพัทยาเลยไม่ได้เจอกัน
ผ่านไปวันเสาร์เราก็ไปเที่ยวท่องราตรีตามประสาไปที่แรกที่Demo พอDemoปิด พี่เลยพาไปต่อflix RCAนั่งแท๊กซี่ไป พอถึงแท๊กซี่ให้ลงก่อนถึงทางเข้าRCA เลยต้องลงเดิน พอเดินผ่านร้านก๋วยเตี๋ยว(ข้างทางก่อนทางเข้าRCA) เราเดินผ่านร้านและสิ่งที่เราเจอคือ...ผู้ชายคนนั้นนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อน(แต่งตัวแบบไปเที่ยวมา) จังหวะที่เจอกันคือต่างคนต่างหันหน้ามาเจอกันพอดี เค้าอึ้งไปเลยที่เห็นเราเพื่อนๆเค้าที่โต๊ะก็อึ้งเหมือนกัน เราเองก็อึ้งหน้านี่ชาตัวชาเลย แต่เราก็เดินต่อไปแบบไม่หยุดและไม่ได้เข้าไปทัก พอเข้าไปในผับไม่นานก็เห็นเพื่อนเค้าเดินตามมา แต่เราก็ไม่ได้ทักไม่ได้คุยกัน เราดูที่โทรศัพท์ไม่มีแม้ข้อความหรือโทรมาหา เราเลยรู้แล้วว่าทั้งหมดเค้าแหลใส่เรา
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนก่อนมันก็ชัดเจนแล้วว่าเค้าต้องการห่าง แต่ครั้งนี้ชัดเจนยิ่งกว่า ด้วยเห็นต่อหน้าต่อตา โกหกกันซึ่งๆหน้า
เราไม่โทรไปถามหาคำตอบจากเค้าเลยว่าทำไมถึงทำแบบนี้ และไม่คิดจะติดต่อไปหาผู้ชายคนนี้อีกเลย
เสียใจไหมก็เสียใจแต่รู้สึกเจ็บใจมากกว่า ใครที่เคยทำแบบผู้ชายคนนี้อยากให้คุณคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นบ้างนะ
อาจจะยาวไปหน่อยนะแต่แค่อยากแชร์ประสบการณ์ที่เชื่อใจไว้ใจคนผิด คนที่คิดว่าดีจริงใจ จริงๆแล้วเค้าไม่เคยจริงใจกับเราเลย
เสียดายความรู้สึกดีๆที่มีให้ เสียดายเวลา
จบเรื่องเพ้อแต่เพียงเท่านี้คะ ^^