[CR] [CR] ~ จาก เมืองลิกอร์ สู่ ล้านนา | ฮาย หรอยอย่างแรง

สวัสดีครับทุกๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมรีวิวการเดินทางที่แสนจะสนุกสนาน ของกระผมเอง

ทริปนี้บอกได้อีกอย่างนึงเลยว่า เป็นทริปในฝันของผมเลยก็ว่าได้ เพราะคิดอยากจะ backpack ไปเที่ยวสักครั้ง

และทริปนี้ บอกเลยว่าเป็นทริปแรกที่เดินทางคนเดียว และเดินทางไกลที่สุด นั้นก็คือออกเดินทางจาก จังหวัดนครศรีธรรมราช

สู่ จังหวัดเชียงใหม่ การเดินทางของผม ก็เริ่มง่ายๆ โดยการเดินทางโดยรถไฟ ข.86 ต้นทาง นครศรีธรรมราช ปลายทาง กรุงเทพมหานคร

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาตอบกระทู้

http://pantip.com/topic/30830324
http://pantip.com/topic/30671012
http://pantip.com/topic/30813468

แต่บ่างที่ บางอย่างตัดออกไปตามความเหมาะสม และอารมณ์ครับ หัวเราะ



วันเดินทางผมออกเดินทางจากบ้านไปยังสถานีรถไฟ นครศรีธรรมราช เวลาประมาณ บ่ายโมง กว่าๆเกือบๆบ่ายสองโมงกว่าแล้ว
ไปเร็วๆ คิดว่าจะได้ถ่ายรูปรถไฟไปด้วย


เราเข้ามาภายในสถานีรถไฟ ก็มีจุดขายตั๋วอยู่ครับ สำหรับของผมนั้น ผมจองไว้ล่วงหน้าแล้วครับเรามารอขึ้นรถอย่างเดียว
อันนี้เป็นเรื่องเล่าฟังกันขำๆ ตอนมาจองตั๋วรถไฟ ผมไปจองประมาณ บ่าย 3 กว่าๆ เห็นเจ้าหน้าที่ หน้าเซ็งๆ ดูหน้าตาอายุรุ่นป้าได้ครับ
ตอนผมไปซื้อผมเลยเรียกป้าว่าพี่  จากหน้าตาที่เบื่อๆ ก็มาต้อนรับผมซะอย่างดิบดีเลยทีเดียว แถมให้ดูหน้าจอเลยว่าจะนั่งฝั่งไหน
พูดจาไพเราะขึ้นมาทั้นที หัวเราะ


เดินเข้ามาเรื่อยๆ ยังที่รอรถไฟ ก็มีป้ายชื่อสถานี นครศรีธรรมราช


เดินมาดูที่ ชานชาลา เห็น ข.86 จอดอยู่ แล้วก็มีรุ่นเล็กๆจอดอยู่ด้วย สงสัยเป็นรถที่เดินทางลงใต้แน่ๆ แต่โดนปิดรางรถไฟอยู่แน่ๆ
วันนี้ ข.86 ทำขบวนกับ 4216





เส้นทางออกเดินทาง



ขอชัดๆ อีกรูปกับ คุณ 4216


ส่วนอันนี้เป็น ตู้นอนชั้น 1 แบบแยกสัดส่วนเป็นห้องๆครับ



ขึ้นรถไฟกันดีครับ ของผมเป็นตู้นอนแอร์ชั้น 2 ครับ คันที่ 5 อยู่ตรงนี้นี่เอง



ขึ้นมาบนรถไฟ ยังไม่ทันได้เข้าไปยังตู้ ก็แอบแวะมาถ่ายรูปกับรถข้างก่อนดีกว่า





ที่แท้ก็เป็นรถท้องถิ่น นครศรีธรรมราช - สุไหโกลก - ยะลานี้เอง เดินทางไม่ได้เพราะติดขบวนประท้วงที่แยกบ้านตูนนี้เอง



เมื่อขึ้นมาบนรถ ก็หาที่นั่งเลยครับที่นั้งของผมคือ 26 ถ้าเป็น เที่ยวกลับ คนที่นอนเตรียงล่างก็จะต้องนั่งหันหลังให้หัวรถจักรครับ
ภาพภายในรถที่นั่งมีเล็กน้อยนะครับ

คุณๆรู้กันไหมครับว่า ประตูทางเข้ามันเล็กมากอะครับ ผมพาหุ่นผมที่กระพายกระเป๋าเป้เข้าไม่ได้อะ พอเขาแล้วมันติด กำแท้ต้องถอดออก
อายคนจริงๆ ร้องไห้ คุณเอ้ยยย ผมนิไม่กล้าเดินไปฝั่งด้านหน้าเลย หัวเราะ



และแล้ว เวลา 15.00 น. ก็ถึงเวลารถออกแล้วครับ ออกตรงเวลาพอดีเลยครับ สำหรับผมตอนนี้ผมยังนั่งคนเดียวอยู่ครับ
เนื้อคู่ที่นั่งตรงข้ามกับผมยังไม่ขึ้นมาเลย ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจะขึ้นที่สถานีไหน เลยถือโอกาส แวะเวียนไปนั่งเล่นตรงฮันก่อน



ขับมาเรื่อยๆ มาถึงสะพานท่าเรียนแล้ว มีแผงปิดกั้นรถไฟ



นั่งมาเรื่อยๆ สถานีแรกที่รถไฟ ข.86 คนนี้จอดคือ ชุมทางเขาชุมทอง (ผมไม่แน่ใจนะ แต่คันที่ผมนั่ง จอดที่นี้อันแรก)



จอดอยู่ไม่นาน เนื่องจากเป็นขบวนรถด่วนที่จะจอดเฉพาะสถานีที่ใหญ่ๆ เท่านั้น ก็ออกเดินทางกันต่อ ผ่านภูเขาและอุโมงค์
ผมเสียดายอย่างแรง ที่ถ่ายไม่ทันตอนที่ลอดอุโมค์ ชาดดายของนิ ได้แต่รูปนี้มา เห็นหัวรถจักรด้วย หัวเราะ



ด้วยความที่อยากรู้อย่างเห็น ว่ารถไฟไทย ขบวนรถด่วนจะวิ่งที่ความเร็วเท่าไหร่ เลยเอา GPS รถยนต์มาจับด้วย
นั่งๆนอนๆ เปิดๆปิดๆ GPS ความเร็วสูงสุดที่วัดได้ ก็คือ 90 กิโลเมตร / ชั่วโมงครับ ในรูปแค่ 83 เพราะกดไม่ทันตอน 90
มีให้เห็นแค่หิดหุ่ย จุ๊บๆ



นั่งๆไปเรื่อยชิวๆ ผมไม่คิดอะไรมาก มานั่งรถไฟ คิดซะว่ามาพักผ่อนอีกย่างผมรักรถไฟด้วย ความประทับใจในอดีตที่มีโอกาสนั่งรถไฟ
เมื่อตอนเรียน ป.6 ไปกรุงเทพ ชอบบรรยากาศ และชอบอะไรหลายๆ ที่มันมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกให้หลงเหลืออยู่ในความทรงจำของผมในสมัยเด็ก

นี้ก็หวันเย็นแล้ว เนือยเหมือนกัน เลยแวะเวียนไปที่ตู้เสบียงดีกว่า ผมสั่งข้าวผัดรถไฟ กับน้ำส้มคั่นไป
บอกได้คำเดียว ซวยที่สั่งน้ำส้มคั่น ไม่หรอยสักเต็ดเดียว แต่ข้าวผัดรถไฟหรอยนะ เอือนๆหน่อยแต่กินได้ มีไข่ดาวสองหนวยกัน
ผมไม่ได้ถ่ายนะกินเพลิน ลืม หัวเราะ เลยมีแค่บรรยากาศเฉยๆ



เวลากลางคืนเจ้าหน้าที่รถไฟ ก็จะมาทำการปรับเบาะ เป็นที่นอนให้ครับ นอนยาวเลย เพราะเตรียงล่าง ตอนขึ้นไปนอนผมยืดเท้าสุดไม่ได้
คือ ตอนเด็กตอนนอนครั้งโน้นมันใหญ่ไง ไอเราก็นึกว่าอินอนได้ ลืมไปเลย ตอนนี้ตัวใหญ่โต เค้าล้อเล่น

อ่อลืมบอก เนื้อคู่ตรงข้ามผมขึ้นที่ นาสาร นะถ้าจำไม่ผิด เป็นผู้ชาย ไอผมก็รอลุ้นให้เป็นสาวๆ ใจร้าว

หัวเช้าๆ ก็ถึง หัวลำโพงแล้ว จากกำหนดการเดินต้องเดินทางมาถึงหัวลำโพง เวลา 6.30 แต่รถช้าไป ชั่วโมงกว่า มาถึง 7 โมงกว่าๆ
ไม่รู้แล้วแหละ ไม่ถ่ายแล้วรูป เหนื่อยนิ ไปโรงแรมก่อนหว่า ผมเลือกพักที่นี้ครับ โรงแรมศรีกรุง คืนละ 750 บาท มีอาหารเช้ากันโด้



ผมเข้าไปเช็คอินตอน 7 โมงกว่าๆนั้นแหละ เขาก็ให้พักนะ บอกจะเอาเตรียงเดี่ยวนอนคนเดียวนิ แต่ไม่มีซะงั้น เตียงคู่ก็คู่วะ
เลขที่ออกคือ 309 วิวหันไปทางหัวลำโพง อันนี้ผมขอเขาเองแหละ ว่าเอาวิวนี้ ฮึๆ นี้สภาพที่นอน หยบเสียวนอนคนเดียว กับเตียงคู่



ห้องน้ำมีฟักบัวกัน 2 อันนุ มีน้ำอุ่นด้วย บิดๆเอามันมีอยู่ 2 ฝั่ง



ฝั่งปลายที่นอน มีทีวีด้วย จอใหญ่ใช่ได้ ไม่แน่ใจกว่ากี่นิ้ว แต่ ใหญ่ดี แจ่ม



อันนี้วิว ข้างหน้าต่าง



หลังจากนั้นผมก็จัดแจงดับตัวอาบน้ำ อิไปเที่ยววัดพระแก้ว ไอผมมันคนต่างจังหวัดไหนๆ ว่าก็มาแล้วกรุงเทพ เที่ยวสักทีหวา
แลถิว่ามีไหร่ มั่ง ผมโชคดีหน่อย มีญาติพี่น้องที่อยู่ กรุงเทพด้วย แต่ไม่นานก็กลับไปทำงานที่บ้านเกิดแล้ว ก็ไปด้วยกัน 3 คน
แต่ ญาติผมนั้นก็ไป วัดพระแก้วไม่ถูกกัน หัวเราะ หรอยอย่างแรง ผมรู้แล้วแหละ ได้เตรียมการมาก่อนแล้วหาสายรถเมย์มาแล้ว
แต่พอไปรอรถเมย์จริงๆ นานเกินไม่มาง่าย เลยเรียก แท็กซี่ โชคดีหน่อยเรียกคันแรกไปเลย แจ่มมาก ค่าเสียหาย 64 บาท ก็มาถึงวัดพระแก้ว



สิ่งแรกที่ทำลงรถเปิด มือถือ เช็คอิน หัวเราะ  มาแล้วเวอร์ วัดพระแก้ว หรอยหนัด 5555 (ออกเสียงภาษาใต้หน่อยนะครับ ฮาๆ)
เข้าประตูไปเลย คนเยอะมาก ชาวต่างชาติชาวจีน มั่วเหม็ด ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ มุมนี้เห็นใครๆก็ถ่ายกัน ถ่ายมั่งหว่า จัดไป



เดินเข้าไปเรื่อยๆ สวยคาด ถ่ายไป



เข้ามาข้างในก็ทำการไหว้พระขอพรกันก่อน



ไหว้พระเสร็จ หันไปเห็นข้างหลัง ฮุ้ยยะ ยักษ์



เดินๆไปเรื่อยๆ เห็นๆ ที่ผมคิดว่าสวยก็ถ่ายๆ เก็บๆไปเรื่อยๆ หนุกกันนึคุณ



เห็นครุฑ ถ่ายมั่ง



เดินๆวนๆอยู่ในวัดนั้นแหละ









พอเดินๆ อยู่เสร็จวนๆไปวนมานิ ไม่รู้ออกประตูไหน หลงคันแล้ว ทำพรือก็เดินๆ นั้นแหละ ขาลากแล้วครับ ออกๆมาจากกระทรวงกลาโหม
สวยจังผมชอบมาก ๆ มีปืนใหญ่ด้วย ช้าอยู่ใย ถ่ายซะ





จากหน้ากระทรวงกลาโหม ผมเดินลงมาเรื่อยๆ ยังวัดโพธิ์ ผมก็เดินๆ หาทางเข้าหลงอีกแล้วครับ สรุปวนไปวนมา
มีฝรั่ง 2 คนเดินตามมาด้วยแต่ไม่ได้แหลงไหร่ น่าว่าเขาคงคิดว่าผมไปถูก ที่ไหนได้หลงกันทั้งเหม็ด เค้าล้อเล่น
แต่ก็เข้ามาได้นะ เข้าไปสักการะพระกันก่อน



จากนั้นผมก็ถามเจ้าหน้าที่ ว่าพระนอนอยู่ตรงไหน เขาก็บอกเดินตรงๆไป หาอุโบสถใหญ่ๆ ผมก็เดินหาไปเรื่อยๆ ก็เจอครับ
อันนี้ ถ่ายมุมมหาชนหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่เลนส์ผม กว้างสุดแค่ 18 mm เก็บได้เท่านี้









หลังจากนั้นผมก็ ไปกินข้าวที่ร้าน ต้นมะพร้าว แถวๆท่าเตียน ตอนนั้นบอกตรงๆ ผมเดินไม่ไหวแล้วเหนื่อยมากๆๆๆๆๆ
ในแผนคิดๆ ว่าจะไปเที่ยววัดอรุณเอย ท่าวังหลังเอย ท่าพระจันทร์เลย คิดไปคิดมา ไม่ไหวแล้วววววว กลับดีกว่า ร้องไห้
สรุป ญาติผมพานั่งรถ ปอ.สายอะไรไม่แน่ใจสีเหลืองๆ ขึ้นที่ถนนหลังวังกระมั่งไม่แน่ใจ ว่าจะไปเดินตากแอร์ที่ แพลตตินั่ม แทน
แต่รถไปไม่ถูก บอกว่าให้ไปลงตรงนั้นๆ ตรงนี้ แล้วต่อสาย 8 ไป นั่งไปเรื่อยๆ ญาติผมบอกลงตรงนี้ดีกว่า แล้วเดินข้ามถนนไปต่อ แท็กซี่
ลงเสร็จก็ต่อแท็กซี่ไปลง ตรงข้ามกับ แพลตตินั่ม แต่ดัน เดินไปประตูน้ำอีก หัวเราะ ไปซื้อกางเกง เดินไกลมาก ซื้อเสร็จๆ
ไม่ปงไม่ไปมันละ แพลตตินั่ม ไป เซ็นทรัลเวิลด์ ดีกว่าของกินเยอะ เท่
ตอนนั้นไม่มี อารมณ์ถ่ายรูปละ เหนื่อยมาก ๆ
ชื่อสินค้า:   [CR] ~ จาก เมืองลิกอร์ สู่ ล้านนา | ฮาย หรอยอย่างแรง
คะแนน:     
**CR - Consumer Review : ผู้เขียนรีวิวนี้เป็นผู้ซื้อสินค้าหรือเสียค่าบริการเอง ไม่มีผู้สนับสนุนให้สินค้าหรือบริการฟรี และผู้เขียนรีวิวไม่ได้รับสิ่งตอบแทนในการเขียนรีวิว

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่