งง ทำไมต้องเรียกร้องให้มาประกันราคาข้าวราคายาง? ทำอาชีพอื่นกันดีไหม?

ผมเล่าให้ฟังนะครับ ผมเคยไปทำโครงการสำรวจการเงินของชาวนา ไปกับเพื่อนๆเยอะมาก นั่งคุยบ้านนึงเกือบ ชม. สำรวจรวมแล้วน่าจะถึง 300 ครัวเรือน ข้อมูลที่น่าตกใจคือทุกบ้านมีรายจ่ายมากกว่ารายได้ มีอาชีพทำนาเป็นหลัก มีหนี้ประกอบไปด้วยหนี้ ธกส หนี้กองทุนหมู่บ้าน และหนี้นอกระบบ เท่าที่คำนวณแล้วคงไม่มีบ้านไหนใช้หนี้ได้แน่นอน เค้าก็ยอมรับว่าต้องใช้หนี้นอกระบบ ส่วนหนี้ของรัฐนั้นก็เป็นที่ทราบกันดีว่าชักดาบ

การทำนาของชาวบ้านนั้นเป็นนาที่เค้าเรียกว่านามือถือ คือทุกอย่างจ้างหมด จ้างหว่าน จ้างไถ จ้างดำ จ้างเกี่ยว โทรจ้างแล้วผู้รับจ้างก็มาทำให้ ดังนั้นชาวนาก็จะว่างๆกัน ก็นั่งรอขายผลผลิต ซึ่งก็แทบไม่มีกำไร และถ้าเจอรายจ่ายแล้วก็คือติดลบทุกบ้าน

ผมไม่อยากพูดเรื่องนามือถือเดี๋ยวจะยาว แต่ด้วยความสงสัยว่าถ้าทำนาแล้วติดลบทุกปีไม่พอกินแล้วทำไปทำไม คำตอบที่ได้คือไม่รู้จะทำอะไร และปลูกข้าวอย่างน้อยก็กันส่วนนึงไว้กินเอง (แต่ละครอบครัวกันไว้ประมาณ 4-5 ตัน แอบตกใจเหมือนกันว่ากินเก่งนะเนี่ย)

คือบางเรื่องเราไปคิดแทนไม่ได้ครับ มันมีความสบายใจ ข้อจำกัดบางอย่างที่ทำให้เค้ายังทำมันต่อไป คนที่เลิกทำก็เข้าเมืองไปสู้ในแบบอื่น คนที่อย่ตรงนั้นคือคนที่เลือกจะทน ด้วยเหตุผลข้างต้น และเหตุผลส่วนตัวอย่างอื่น

ที่จริงถ้าจะให้เลิกรัฐต้องเป็นคนกำหนดนโยบาย ชาวนาเลิกแน่ แต่ว่าจะมีผู้เสียประโยชน์คือนักการเมือง นักธุรกิจที่เกี่ยวกับธุรกิจเกษตรมูลค่าแสนล้าน และในเรื่องความมั่นคงของชาติก็จะทำให้เราสูญเสียความมั่นคงด้านอาหาร คนออกนโยบายคือคนรวยและไม่ได้ลงไปดำนาเองครับ เค้าไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้ตัวเองเดือดร้อนหรอก