โดยส่วนตัวนะคะ เหมือนเกิดมาเพื่อคำนี้จริงๆ ผ่านมาตลอดชีวิต (ยี่สิบสี่ปี) ให้ได้เกือบทุกคำขอ ช่วยได้เกือบทุกเรื่อง แต่พอถึงทีตัวเอง เงียบค่ะ เงียบมาก ถามว่าเคยขอความช่วยเหลือกกลับไหม เคยค่ะ แต่ส่วนใหญ่ พูดได้ว่าเกือบทั้งหมดของคำตอบคือ "ไม่"
หลายคนที่ผ่านมาในชีวิตก็เพียงพบค่ะ มากสุดก็คบเป็นเพื่อน แต่คำว่าพึ่งพิง ให้กับตัวเองเท่านั้นค่ะ เพราะพึ่งใครไม่ได้ได้จริงๆ(เลยไม่ค่อยหาปัญญาใส่ตัว หาเหาใส่หัวเท่าไหร่) ลำบากไปก้หาคนช่วยยากค่ะ
...สงสัยนะ ทำไม เราให้คนอื่นได้ แต่คนอื่นไม่เคยให้เราได้ เป็นคนแรกที่ถูกปฏิเสธเสมอ เป็นคนแรกที่เพื่อนนึกถึงเวลาทุกข์ แต่นึกถึงหลังสุดเวลาเขาสุขสนุกสนาน บางทีนึกว่าเป็นศาลาริมทางเสียด้วยซ้ำ นึกไปนึกมา อ้าว เราเป็นคนนี่หว่า!!! ^__^
...แต่ถ้าถามว่าโกรธไหม คนที่เราช่วยเขาไป แต่เขาไม่เคยช่วยเราได้ แรกๆก็มีนะ แต่หลังๆมานี้ ปลง ชิน ทำใจแล้วค่ะ ถือซะว่าเป็นหนี้ที่ต้องใช้ (แต่ในใจยังมีนิดๆนั่นแหละ อิอิ)
ทำบุญกับคนไม่ขึ้น : คิดยังไงกับคำนี้ : ขอพื้นที่ระบายนะคะ
หลายคนที่ผ่านมาในชีวิตก็เพียงพบค่ะ มากสุดก็คบเป็นเพื่อน แต่คำว่าพึ่งพิง ให้กับตัวเองเท่านั้นค่ะ เพราะพึ่งใครไม่ได้ได้จริงๆ(เลยไม่ค่อยหาปัญญาใส่ตัว หาเหาใส่หัวเท่าไหร่) ลำบากไปก้หาคนช่วยยากค่ะ
...สงสัยนะ ทำไม เราให้คนอื่นได้ แต่คนอื่นไม่เคยให้เราได้ เป็นคนแรกที่ถูกปฏิเสธเสมอ เป็นคนแรกที่เพื่อนนึกถึงเวลาทุกข์ แต่นึกถึงหลังสุดเวลาเขาสุขสนุกสนาน บางทีนึกว่าเป็นศาลาริมทางเสียด้วยซ้ำ นึกไปนึกมา อ้าว เราเป็นคนนี่หว่า!!! ^__^
...แต่ถ้าถามว่าโกรธไหม คนที่เราช่วยเขาไป แต่เขาไม่เคยช่วยเราได้ แรกๆก็มีนะ แต่หลังๆมานี้ ปลง ชิน ทำใจแล้วค่ะ ถือซะว่าเป็นหนี้ที่ต้องใช้ (แต่ในใจยังมีนิดๆนั่นแหละ อิอิ)