ช่วงนี้ผมเห็นทั้งคนใกล้ตัวและในนี้มีเรื่องเมียน้อยอยู่บ่อยครั้ง ผมเองก็ทั้งคุย ทั้งขู่ เพื่อนที่เมียน้อย มันก็ไม่ฟัง ยังดึงดันจะมี ผมก็เล่าประสบการณ์
ส่วนตัวให้ฟัง มันจึงฉุกคิดได้คนนึง ส่วนอีกคนยังหลงงมงายต่อไป เลยคิดว่าจะเอามาเล่าให้ทุกท่านฟัง เผื่อท่านที่กำลังจะมี หรือมีไปแล้ว ฉุกคิด
ซักนิด ก่อนจะทำอะไรลงไปนะครับ
ในชีวิตผมตั้งแต่เกิดมา ผมเป็นครอบครัวคนจีน ปู่ ย่า ตา ยาย มาจากแผ่นดินใหญ่ เลยมีธรรมเนียมแปลกๆติดตัวมาบ้าง เช่น การมีเมียน้อยเพื่อ
เพิ่มผลผลิต พูดง่ายๆ เอาเมียน้อยมาใช้งานนี่แหละ ตัวผมเองเป็นทั้งทายาทของเมียน้อย(ถูกลูกหลานเมียหลวงกระทำ) และเป็นทายาทของเมีย
หลวง(ถูกเมียน้อยกระทำ) ดังนั้น ผมอยากเเชร์เผื่อว่าท่านชายและหญิงที่กำลังคิดจะมีเมียน้อย หรือเป็นเมียน้อย กรุณาฉุกคิดซักนิด ก่อนทำอะไร
ไร้สติด้วยความหลงรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสและสมบัตินะครับ
เอาประสบการณ์ "ทายาทเมียน้อย" ก่อน อันนี้เป็นฝั่งบ้านพ่อผม ปู่ผมน่ะเป็นลูกเมียน้อยครับ ใช่ ลูก เมีย น้อย ทวดผมซึ่งเป็นผู้หญิงท่านก็สาวชาว
บ้านทั่วไปนี่แหละ อยู่ในสังคมคนจึน ทำไร่ทำนา ทีนี้ ทางบ้านปู่ทวดผมท่านอยากเพิ่มผลผลิต(ละมั้ง) เลิกทาบทามย่าทวดให้เป็นเมียน้อยปู่ทวด
อย่างว่าครับ คนจึนเมื่อก่อน มันเป็นเรื่องปกติ อันนั้นผมก็ไม่ได้โทษอะไรปู่ทวดย่าทวดหรอก แต่กรรมมันตกมาอยู่กับรุ่นพ่อผมและรุ่นผม เพราะ
อะไรน่ะเหรอครับ? เพราะผมถูกฝั่งเมียหลวงเล่นงานไง เค้าด่าว่าเป็นลูกหลานเมียน้อยบ้าง ดูถูกบ้านผมบ้าน ดูถูกว่าจนบ้าง นู่น นี่ นั่น สารพัด
เชื่อไม๊? พ่อผมเล่าว่าเคยมีเรื่องกับลูกบ้านใหญ่ จนไปชกต่อยกับเค้า(ด้วยความที่ไม่ยอม) แต่พ่อกลับโดนบ้านใหญ่ตี เพราะบ้านพ่อเป็นบ้าน
เมียน้อย!!! ลูกหลานเมียน้อยทำอะไรผิดหมด!!! เหตุการณ์มันดีขึ้นมากเมื่อปู่ผมแยกบ้านออกมา หากินเองอะไรเอง แต่คนจีนน่ะครับ มันก็ต้องมี
รวมญาติกันบ้าง ก็อีหรอบเดิม โดนดูถูก โดนเหยียบหยาม บลาๆๆ ผมไม่อยากบอกว่าตอนปู่กับย่าผมออกมาไม่เคยเอาอะไรเค้ามาซักบาท แต่
มาหาว่าพวกท่านโกงสมบัติเค้า (ให้มันได้งี้ซิ) นั่นมันรุ่นพ่อผมนะ ตอนเด็กๆผมก็ไม่รู้เรื่องหรอก แต่รู้แค่ว่าไม่อยากไปรวมญาติ นับญาติ กับบ้าน
นั้น เพราะพอเราไป เค้าก็ไม่ให้ลูกหลานมาเล่นกับเรา ด่าเราเป็นภาษาจีน(ซึ่งฟังไม่เข้าใจหรอก แต่รู้ว่าชี้หน้ามาทางนี้แล้วด่า) เหมือนเราเป็นตัว
เสนียดอะไรซักอย่าง เลยทำให้คนรุ่นผมทั้งลูกพี่และลูกน้องไม่ชอบไปรวมญาติ รุ่นพ่อผมก็ไม่อยากไปหรอก แต่ปู่ท่านอยากไปนิ (ก็พ่อเค้านี่)
เมื่อปู่ผมเสีย เหลือแต่ย่า พวกพ่อและผมไม่เคยเหยียบไปงานรวมญาติอีกเลย แต่มันไม่จบครับ!!! ด้วยความที่ปู่ รุ่นพ่อๆ(ลุงๆๆอาๆๆ) โดนดูถูกไว้
เยอะสมัยเด็ก "พวกลื้อมันไม่เอาไหน ดีแต่เกาะอั๊วกิน!!" "จะเรียนไปทำไม? เรียนไปก็ไม่ได้ใช้ มาทำงานซะ ให้บ้านใหญ่เรียนก็พอ!!!" นี่คือคำ
ของบ้านใหญ่ และนี่เป็นเหตุให้ปุ่กับย่าผมออกจากบ้าน ผมพูดกับปู่และย่าไม่รู้เรื่องหรอก เพราะท่านพูดจีน แต่ทุกอย่างผมฟังจากรุ่นพ่อๆเอา
ตอนปู่ออกมาไม่มีเงินติดตัวซักบาท ไม่มีบ้าน ไม่มีอะไรทั้งนั้น มีแต่เมียกับลูกชาย 6 คน ที่คนเล็กเพิ่งหย่านม แต่ก็สู้ครับ สู้จนมีวันนี้ แต่บ้าน
ใหญ่บอกว่า
"ปู่กับย่าผมโกงสมบัติเค้ามาถึงมีเงินมีทองได้จนวันนี้ บ้านผมมันขี้โกง!!!!"
เยี่ยม!!!! ทำไมรู้น่ะเหรอครับ เพราะลุงผมได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมของตระกูล แล้วเค้าไม่พอใจไง อิจฉาไง เพราะตอนนี้บ้านใหญ่ตกอับ
แล้วไง เมื่อก่อนพวกเค้ามีเงิน มีที่ แต่ตอนนี้ไม่เหลืออะไรเพราะเอาแต่ใช้ เลี้ยงลูกเป็นคุณชาย คุณหญิง แต่คุณคิดว่าคนที่ไม่รู้เค้าจะคิดยังไงล่ะ
ครับ? คำว่า "เมียน้อย" สำหรับคนไทยมันก็เหมือนคำว่า "ชั่ว" เค้าไม่สนหรอกว่าทายาทของ"เมียน้อย" จะดีไม่ดี ทั้งๆที่ปู่ย่าผม ลุงพ่ออาผม ลำ
บากแทบตายกว่าจะมีวันนี้ วันที่ลูกหลานบ้านใหญ่ไปเรียนเมืองนอก พวกรุ่นพ่อผมต้องอยู่วัด ลุงผมสองคนไม่ได้เรียนเพราะต้องส่งน้องๆ วันที่
พวกเค้ามีรถนั่ง พวกพ่อผมต้องเดินไปเรียนเป็นระยะเกือบ 10 กิโล วันที่พวกเค้ากินข้าวที่ภัตตาคาร พวกพ่อผมต้องอาศัยข้าวก้นบาตร วันที่
พวกเค้าจัดงานใหญ่ มีคนมามากมายทั้งอำเภอ พวกรุ่นพ่อกับรุ่นแม่ผมมีคนมาไม่ถึง 50 แต่สุดท้ายเมื่อทุกอย่างหมด บ้านใหญ่ก็หาว่าผมโกง
เพื่อนของบ้านใหญ่ ญาติของบ้านใหญ่ก็หาว่าบ้านผมโกง!!! ทั้งที่มันไม่ใช่เลย
ปัจจุบัน สถานการณ์มันเปลี่ยนไปครับ บ้านใหญ่ยากจนลง บ้านผมรุ่งเรืองขึ้น แต่พวกพ่อผมทุกคนก็สอนพวกผมว่า
"พวกเอ็งน่ะเป็นลูกหลานเมียน้อย มันเป็นความจริง ยอมรับเถอะ แต่จงภูมิใจไว้ว่า ปู่ย่าเอ็งไม่เคยโกงใครซักบาท ตระกูลเรามีวันนี้ด้วยลำแข้ง
ของตัวเอง ใครจะว่าไงช่างเค้า อย่าไปโกรธเค้า อย่าไปหาเรื่องเค้า เค้าอิจฉา เค้าตาร้อน เราเย็นใจ ใครอยู่แล้วมีความสุขกว่า ห้ามไปหาเรื่อง
เค้าเด็ดขาด"
แต่ที่ผมอยากบอกคือ มันเป็น "ตราบาป" ให้คนรุ่นหลังครับ ผมไม่ได้เจตนามาว่าย่าทวดผม เพราะท่านเลือกไม่ได้ ผมแค่ประนามความคิดเรื่อง
การมีเมียน้อย และข้ออ้างบ้าบอเรื่องมีเพื่อ ช่วยทำงาน ให้มีลูกชาย จะได้ช่วยเมียหลวงดูแลบ้าน บลาๆๆๆ ยอมรับเถอะครับ ว่าข้ออ้างพวกนี้มัน
ห่วยแตก!!! ทุเรศ!!! และบัดซบที่สุด!!!
ฝั่งบ้านพ่อจบไปแล้ว เดี๋ยวผมจะเขียนเล่าฝั่งบ้านแม่บ้าง อันนี้เมียน้อยกระทำบ้านใหญ่ครับ ตาทวดผมแกมาเมืองจีนทิ้งยายทวดไว้ แล้วมามี
เมียที่เมืองไทย สมัยก่อนท่านบอกว่ามีเมียเพื่อช่วยทำงาน(ข้ออ้างคลาสสิค!!!) สุดท้ายพอตาทวดผมเสีย เมียน้อยเอาทรัพย์สมบัติไปเกลี้ยง
เน้นนะครับ เ ก ลี้ ย ง!!! ไม่เหลือแม้แต่บาทเดียว เหลือที่อยู่สองสามผืนซึ่งตาทวดให้แม่ผมที่เป็นหลานสาวคนโตไว้ จากแค่ตรงนั้นแหละก็
ลำบากเลือดตาแทบกระเด็น(อีกแล้ว เหมือนฝั่งพ่อไม๊?) กว่าจะสร้างฐานะมาจนมีวันนี้ได้ แต่ครับแต่ มันยังไม่จบ!!!
มันก็เข้าเหตุการณ์คลาสสิคครับ เมียน้อยบอกว่า ตาทวดยกที่ที่ให้แม่ผมไว้แล้วด้วยวาจา จะเอาคืน นั่น เป็นไงครับ ด้านไม๊?!!! ผมมารู้ทีหลังว่า
เค้าไปเสียไพ่มา หมดตูด!!! เน้นครับ ห ม ด ตู ด!!! ก็มีการฟ้องร้อง ขึ้นโรงขึ้นศาล สุดท้ายแม่ผมชนะ ก็เอาที่มาทำกินต่อ สร้างโรงสี สร้างนู่น
สร้างนี่ แต่เมียน้อยไม่หยุดครับ ยังแวะเวียนมาหาตาผม ซึ่งเป็นลูกเลี้ยง พยายามยัดเยียดลูกติดของตัวเอง(ตอนแต่งกับตาทวดเค้ามีลูกสาวคน
นึงอยู่แล้ว) กะให้ลูกเป็นเมียน้อยเค้าอีกคน ลูกก็ดี๊ดี เชื่อฟังแม่สุดใจขาดดิ้น อยากเป็นเมียน้อยตัวสั่นงันงก นั่น!!! แต่อดครับ แม่ผมไม่ยอมแต่
ตาผมอยากได้นะ พูดเป็นเล่นไป เอ้อ
เค้าก็หายไปจากชีวิตแม่ครับ แต่ยังเจอเป็นพักๆ ตอนเชงเม้งตาทวดผม ผมก็เคยเจอบ้างตอนเด็กๆ แล้วความซวยก็มาเยือนผมเมื่อผมอายุ 22
เรียนจบ ตาผมด้วยความอยากดองกับคุณเมียน้อยใจจะขาด เค้าก็จัดทริปดูตัวให้ผมแบบ ชวนผมกับน้าไปเมืองจีน โดยไม่บอกนะว่าเอาหลาน
สาวคุณเมียน้อยคนนี้ไปด้วย(นั่น เข้าเเก๊บไม๊ เหมือนละครหลังข่าวจริงๆ) ผมก็ไปดิ ไปเที่ยวฟรีแถมมีเงินให้ด้วย ใครไม่ไปก็โง่ล่ะ
เรื่องไปแดงเอาตอนถึงสนามบิน น้าผมจะกลับท่าเดียวเลยครับ (ด้วยความเกลียดไง) สุดท้ายก็ไป แต่ผมไปแบบไม่มีความสุขเลยอ่ะ โดนยัด
เยียดตลอด คุยกับน้องซิ พาน้องไปดูนั่น พาน้องไปดูนี่ซิ บอกตามตรงนะ หน้าตาเค้าก็สวยอยู่หรอก ถ้าไปเจอกันข้างนอกผมคงชอบ แต่นี่ เจอ
กันแบบนี้ ผมคงไม่เอาอ่ะ ล่าสุดได้ข่าวมีสามีฝรั่งพาคุณแม่และคุณยายไปอยู่เมืองนอกแล้ว ก็ขอให้ไปแล้วไปลับอย่ากลับมาก็แล้วกัน
เห็นไม๊ครับ ไม่ว่าคุณจะเป็นทายาทเมียน้อย หรือทายาทเมียหลวง มันก็มีปัญหาทั้งนั้น ทางที่ดีคือ ให้เป็นทายาทเมียคนเดียวดีกว่า ผมจึงไม่
ชอบการมีเมียน้อย (เข้าขั้นเกลียดเลยก็ได้) เพราะรับรู้ประสบการณ์จากพ่อและแม่ และที่เคยเจอเรื่องราวมาในสมัยเด็ก ผมจะคบทีละคน ไปกัน
ไม่ได้ก็เลิก หาคนใหม่ และผมตั้งใจว่าจะไม่แต่งงาน เพราะผมรู้ว่าผมไม่ศรัทธาชีวิตครอบครัว ใครเป็นแฟนผม ผมบอกแต่ต้นว่าไม่แต่ง ก็มีคน
ที่คิดว่าเปลี่ยนผมได้ สุดท้ายก็ไป
ที่ผมเล่า ผมอยากให้คุณผู้ชายและผู้หญิง ที่คิดจะมีเมียน้อย และอยากเป็นเมียน้อยเค้า ฉุกคิดซักนิด ถึงอนาคตหากเกิดผิดพลาดมีทายาทขึ้น
มา พวกคุณอาจบอก โอ้ยไม่มีหรอก แค่สนุกกัน แต่ของแบบนี้มันไม่ร้อยเปอร์เซนต์นะครับ ยิ่งผู้ชายน่ะ ชอบนักแล ไม่ป้องกัน (ก็ไม่เข้าใจว่า
ทำไม มันก็เหมือนๆกัน จะใส่ไม่ใส่มันก็ออกทั้งนั้น แล้วทำไมไม่ใส่นะ) หากคุณพลาด ให้เค้าเกิดขึ้นมา เค้าต้องมาเจอเรื่องไม่ดี ไม่ดี เรื่องผิด
ศีลธรรม โดนคนอื่นตราหน้า คุณรับผิดชอบเค้าไหวเหรอครับ? คุณสงสารเค้าไม๊ครับ?
ผู้ชาย ถ้าไม่มั่นใจ อย่าแต่งครับ คุณมีเวลาเพียบ จะแต่ง 60 ก็ยังได้ ไม่มั่นใจว่าจะอยู่กับเค้าได้ตลอดก็ซื้อกินเหอะ (เหมือนผม) คุณจะเปลี่ยน
ได้เรื่อยๆ จนคุณเบื่อเลยล่ะ ทำอะไรคิดก่อนครับ ยิ่งไอ้มุกควายๆอย่าง พี่มีปัญหากับเมียพี่อยากหย่าแต่ติดลูก บลาๆๆๆ เลิกเหอะครับ ผมฟังแล้ว
มันทุเรศว่ะ ไปเที่ยวซะ มันมีที่เที่ยวให้คุณไป คุณโชคดีแล้วที่เป็นผู้ชายเพราะผู้หญิงหาที่เที่ยวยากจะตาย
คุณผู้หญิง ที่อยากเป็นน้อยเค้า ที่เดินไปบอกเค้าว่า หนูรู้แล้วว่าพี่มีเมียมีลูก แต่หนูแค่ชอบพี่เลยอยากบอก บลาๆๆๆ พอเหอะครับ ฟังเเล้วมันก็
ทุเรศว่ะ พูดมาได้ไม่อายปาก ถ้าขาดผู้ชายก็ไปหาเอาตามที่เที่ยวดิครับ มีคนอยากจิ้มคุณเยอะแยะ (ถ้าหน้าไม่เหียกไปนะ) ไปเถอะ เผลอๆได้
กินเหล้าฟรีด้วย คุณโชคดีแล้วที่เกิดเป็นผู้หญิง แค่หาผู้ชายดีๆซักคนผมว่ามันไม่ยากหรอก อย่ามาตรฐานสูง
สุดท้ายนี้ผมหวังว่า ข้อเขียนของผมคงทำให้คนที่กำลังอยากมีและตัดสินใจจะเป็นได้ฉุกคิด และเปลี่ยนใจ เพื่อตัวเอง คนที่บ้าน และลูกตาดำๆ
ซึ่งผมก็หวังว่าเพื่อนผมอีกคนที่มีเมียน้อยอยู่ตอนนี้ ซักวันมันคงคิดได้และกลับมาหาเมียที่รอมันอยู่ที่บ้าน
ผมขอเอาใจช่วยทุกท่านให้ผ่านบ่วงนี้ไปอย่างปลอดภัย และทำเรื่องที่ ผมไม่อยากบอกว่าทำความดีหรอกนะ เอาเป็นว่าผมอยากให้ทุกคนทำ
เรื่องที่ไม่มีใครมาด่าคุณ ลูกคุณ หลานคุณ ญาติคุณ ก็พอ
คนเราตายแล้วไม่เหลืออะไรหรอกครับ เหลือแต่ "ชื่อ" ที่จะทำให้คนรุ่นหลังเรา "ภูมิใจ" เท่านั้น ว่าบรรพบุรุษเราเป็นคนยังไง
จากใจทายาทเมียน้อยคนหนึ่ง
ส่วนตัวให้ฟัง มันจึงฉุกคิดได้คนนึง ส่วนอีกคนยังหลงงมงายต่อไป เลยคิดว่าจะเอามาเล่าให้ทุกท่านฟัง เผื่อท่านที่กำลังจะมี หรือมีไปแล้ว ฉุกคิด
ซักนิด ก่อนจะทำอะไรลงไปนะครับ
ในชีวิตผมตั้งแต่เกิดมา ผมเป็นครอบครัวคนจีน ปู่ ย่า ตา ยาย มาจากแผ่นดินใหญ่ เลยมีธรรมเนียมแปลกๆติดตัวมาบ้าง เช่น การมีเมียน้อยเพื่อ
เพิ่มผลผลิต พูดง่ายๆ เอาเมียน้อยมาใช้งานนี่แหละ ตัวผมเองเป็นทั้งทายาทของเมียน้อย(ถูกลูกหลานเมียหลวงกระทำ) และเป็นทายาทของเมีย
หลวง(ถูกเมียน้อยกระทำ) ดังนั้น ผมอยากเเชร์เผื่อว่าท่านชายและหญิงที่กำลังคิดจะมีเมียน้อย หรือเป็นเมียน้อย กรุณาฉุกคิดซักนิด ก่อนทำอะไร
ไร้สติด้วยความหลงรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสและสมบัตินะครับ
เอาประสบการณ์ "ทายาทเมียน้อย" ก่อน อันนี้เป็นฝั่งบ้านพ่อผม ปู่ผมน่ะเป็นลูกเมียน้อยครับ ใช่ ลูก เมีย น้อย ทวดผมซึ่งเป็นผู้หญิงท่านก็สาวชาว
บ้านทั่วไปนี่แหละ อยู่ในสังคมคนจึน ทำไร่ทำนา ทีนี้ ทางบ้านปู่ทวดผมท่านอยากเพิ่มผลผลิต(ละมั้ง) เลิกทาบทามย่าทวดให้เป็นเมียน้อยปู่ทวด
อย่างว่าครับ คนจึนเมื่อก่อน มันเป็นเรื่องปกติ อันนั้นผมก็ไม่ได้โทษอะไรปู่ทวดย่าทวดหรอก แต่กรรมมันตกมาอยู่กับรุ่นพ่อผมและรุ่นผม เพราะ
อะไรน่ะเหรอครับ? เพราะผมถูกฝั่งเมียหลวงเล่นงานไง เค้าด่าว่าเป็นลูกหลานเมียน้อยบ้าง ดูถูกบ้านผมบ้าน ดูถูกว่าจนบ้าง นู่น นี่ นั่น สารพัด
เชื่อไม๊? พ่อผมเล่าว่าเคยมีเรื่องกับลูกบ้านใหญ่ จนไปชกต่อยกับเค้า(ด้วยความที่ไม่ยอม) แต่พ่อกลับโดนบ้านใหญ่ตี เพราะบ้านพ่อเป็นบ้าน
เมียน้อย!!! ลูกหลานเมียน้อยทำอะไรผิดหมด!!! เหตุการณ์มันดีขึ้นมากเมื่อปู่ผมแยกบ้านออกมา หากินเองอะไรเอง แต่คนจีนน่ะครับ มันก็ต้องมี
รวมญาติกันบ้าง ก็อีหรอบเดิม โดนดูถูก โดนเหยียบหยาม บลาๆๆ ผมไม่อยากบอกว่าตอนปู่กับย่าผมออกมาไม่เคยเอาอะไรเค้ามาซักบาท แต่
มาหาว่าพวกท่านโกงสมบัติเค้า (ให้มันได้งี้ซิ) นั่นมันรุ่นพ่อผมนะ ตอนเด็กๆผมก็ไม่รู้เรื่องหรอก แต่รู้แค่ว่าไม่อยากไปรวมญาติ นับญาติ กับบ้าน
นั้น เพราะพอเราไป เค้าก็ไม่ให้ลูกหลานมาเล่นกับเรา ด่าเราเป็นภาษาจีน(ซึ่งฟังไม่เข้าใจหรอก แต่รู้ว่าชี้หน้ามาทางนี้แล้วด่า) เหมือนเราเป็นตัว
เสนียดอะไรซักอย่าง เลยทำให้คนรุ่นผมทั้งลูกพี่และลูกน้องไม่ชอบไปรวมญาติ รุ่นพ่อผมก็ไม่อยากไปหรอก แต่ปู่ท่านอยากไปนิ (ก็พ่อเค้านี่)
เมื่อปู่ผมเสีย เหลือแต่ย่า พวกพ่อและผมไม่เคยเหยียบไปงานรวมญาติอีกเลย แต่มันไม่จบครับ!!! ด้วยความที่ปู่ รุ่นพ่อๆ(ลุงๆๆอาๆๆ) โดนดูถูกไว้
เยอะสมัยเด็ก "พวกลื้อมันไม่เอาไหน ดีแต่เกาะอั๊วกิน!!" "จะเรียนไปทำไม? เรียนไปก็ไม่ได้ใช้ มาทำงานซะ ให้บ้านใหญ่เรียนก็พอ!!!" นี่คือคำ
ของบ้านใหญ่ และนี่เป็นเหตุให้ปุ่กับย่าผมออกจากบ้าน ผมพูดกับปู่และย่าไม่รู้เรื่องหรอก เพราะท่านพูดจีน แต่ทุกอย่างผมฟังจากรุ่นพ่อๆเอา
ตอนปู่ออกมาไม่มีเงินติดตัวซักบาท ไม่มีบ้าน ไม่มีอะไรทั้งนั้น มีแต่เมียกับลูกชาย 6 คน ที่คนเล็กเพิ่งหย่านม แต่ก็สู้ครับ สู้จนมีวันนี้ แต่บ้าน
ใหญ่บอกว่า
"ปู่กับย่าผมโกงสมบัติเค้ามาถึงมีเงินมีทองได้จนวันนี้ บ้านผมมันขี้โกง!!!!"
เยี่ยม!!!! ทำไมรู้น่ะเหรอครับ เพราะลุงผมได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมของตระกูล แล้วเค้าไม่พอใจไง อิจฉาไง เพราะตอนนี้บ้านใหญ่ตกอับ
แล้วไง เมื่อก่อนพวกเค้ามีเงิน มีที่ แต่ตอนนี้ไม่เหลืออะไรเพราะเอาแต่ใช้ เลี้ยงลูกเป็นคุณชาย คุณหญิง แต่คุณคิดว่าคนที่ไม่รู้เค้าจะคิดยังไงล่ะ
ครับ? คำว่า "เมียน้อย" สำหรับคนไทยมันก็เหมือนคำว่า "ชั่ว" เค้าไม่สนหรอกว่าทายาทของ"เมียน้อย" จะดีไม่ดี ทั้งๆที่ปู่ย่าผม ลุงพ่ออาผม ลำ
บากแทบตายกว่าจะมีวันนี้ วันที่ลูกหลานบ้านใหญ่ไปเรียนเมืองนอก พวกรุ่นพ่อผมต้องอยู่วัด ลุงผมสองคนไม่ได้เรียนเพราะต้องส่งน้องๆ วันที่
พวกเค้ามีรถนั่ง พวกพ่อผมต้องเดินไปเรียนเป็นระยะเกือบ 10 กิโล วันที่พวกเค้ากินข้าวที่ภัตตาคาร พวกพ่อผมต้องอาศัยข้าวก้นบาตร วันที่
พวกเค้าจัดงานใหญ่ มีคนมามากมายทั้งอำเภอ พวกรุ่นพ่อกับรุ่นแม่ผมมีคนมาไม่ถึง 50 แต่สุดท้ายเมื่อทุกอย่างหมด บ้านใหญ่ก็หาว่าผมโกง
เพื่อนของบ้านใหญ่ ญาติของบ้านใหญ่ก็หาว่าบ้านผมโกง!!! ทั้งที่มันไม่ใช่เลย
ปัจจุบัน สถานการณ์มันเปลี่ยนไปครับ บ้านใหญ่ยากจนลง บ้านผมรุ่งเรืองขึ้น แต่พวกพ่อผมทุกคนก็สอนพวกผมว่า
"พวกเอ็งน่ะเป็นลูกหลานเมียน้อย มันเป็นความจริง ยอมรับเถอะ แต่จงภูมิใจไว้ว่า ปู่ย่าเอ็งไม่เคยโกงใครซักบาท ตระกูลเรามีวันนี้ด้วยลำแข้ง
ของตัวเอง ใครจะว่าไงช่างเค้า อย่าไปโกรธเค้า อย่าไปหาเรื่องเค้า เค้าอิจฉา เค้าตาร้อน เราเย็นใจ ใครอยู่แล้วมีความสุขกว่า ห้ามไปหาเรื่อง
เค้าเด็ดขาด"
แต่ที่ผมอยากบอกคือ มันเป็น "ตราบาป" ให้คนรุ่นหลังครับ ผมไม่ได้เจตนามาว่าย่าทวดผม เพราะท่านเลือกไม่ได้ ผมแค่ประนามความคิดเรื่อง
การมีเมียน้อย และข้ออ้างบ้าบอเรื่องมีเพื่อ ช่วยทำงาน ให้มีลูกชาย จะได้ช่วยเมียหลวงดูแลบ้าน บลาๆๆๆ ยอมรับเถอะครับ ว่าข้ออ้างพวกนี้มัน
ห่วยแตก!!! ทุเรศ!!! และบัดซบที่สุด!!!
ฝั่งบ้านพ่อจบไปแล้ว เดี๋ยวผมจะเขียนเล่าฝั่งบ้านแม่บ้าง อันนี้เมียน้อยกระทำบ้านใหญ่ครับ ตาทวดผมแกมาเมืองจีนทิ้งยายทวดไว้ แล้วมามี
เมียที่เมืองไทย สมัยก่อนท่านบอกว่ามีเมียเพื่อช่วยทำงาน(ข้ออ้างคลาสสิค!!!) สุดท้ายพอตาทวดผมเสีย เมียน้อยเอาทรัพย์สมบัติไปเกลี้ยง
เน้นนะครับ เ ก ลี้ ย ง!!! ไม่เหลือแม้แต่บาทเดียว เหลือที่อยู่สองสามผืนซึ่งตาทวดให้แม่ผมที่เป็นหลานสาวคนโตไว้ จากแค่ตรงนั้นแหละก็
ลำบากเลือดตาแทบกระเด็น(อีกแล้ว เหมือนฝั่งพ่อไม๊?) กว่าจะสร้างฐานะมาจนมีวันนี้ได้ แต่ครับแต่ มันยังไม่จบ!!!
มันก็เข้าเหตุการณ์คลาสสิคครับ เมียน้อยบอกว่า ตาทวดยกที่ที่ให้แม่ผมไว้แล้วด้วยวาจา จะเอาคืน นั่น เป็นไงครับ ด้านไม๊?!!! ผมมารู้ทีหลังว่า
เค้าไปเสียไพ่มา หมดตูด!!! เน้นครับ ห ม ด ตู ด!!! ก็มีการฟ้องร้อง ขึ้นโรงขึ้นศาล สุดท้ายแม่ผมชนะ ก็เอาที่มาทำกินต่อ สร้างโรงสี สร้างนู่น
สร้างนี่ แต่เมียน้อยไม่หยุดครับ ยังแวะเวียนมาหาตาผม ซึ่งเป็นลูกเลี้ยง พยายามยัดเยียดลูกติดของตัวเอง(ตอนแต่งกับตาทวดเค้ามีลูกสาวคน
นึงอยู่แล้ว) กะให้ลูกเป็นเมียน้อยเค้าอีกคน ลูกก็ดี๊ดี เชื่อฟังแม่สุดใจขาดดิ้น อยากเป็นเมียน้อยตัวสั่นงันงก นั่น!!! แต่อดครับ แม่ผมไม่ยอมแต่
ตาผมอยากได้นะ พูดเป็นเล่นไป เอ้อ
เค้าก็หายไปจากชีวิตแม่ครับ แต่ยังเจอเป็นพักๆ ตอนเชงเม้งตาทวดผม ผมก็เคยเจอบ้างตอนเด็กๆ แล้วความซวยก็มาเยือนผมเมื่อผมอายุ 22
เรียนจบ ตาผมด้วยความอยากดองกับคุณเมียน้อยใจจะขาด เค้าก็จัดทริปดูตัวให้ผมแบบ ชวนผมกับน้าไปเมืองจีน โดยไม่บอกนะว่าเอาหลาน
สาวคุณเมียน้อยคนนี้ไปด้วย(นั่น เข้าเเก๊บไม๊ เหมือนละครหลังข่าวจริงๆ) ผมก็ไปดิ ไปเที่ยวฟรีแถมมีเงินให้ด้วย ใครไม่ไปก็โง่ล่ะ
เรื่องไปแดงเอาตอนถึงสนามบิน น้าผมจะกลับท่าเดียวเลยครับ (ด้วยความเกลียดไง) สุดท้ายก็ไป แต่ผมไปแบบไม่มีความสุขเลยอ่ะ โดนยัด
เยียดตลอด คุยกับน้องซิ พาน้องไปดูนั่น พาน้องไปดูนี่ซิ บอกตามตรงนะ หน้าตาเค้าก็สวยอยู่หรอก ถ้าไปเจอกันข้างนอกผมคงชอบ แต่นี่ เจอ
กันแบบนี้ ผมคงไม่เอาอ่ะ ล่าสุดได้ข่าวมีสามีฝรั่งพาคุณแม่และคุณยายไปอยู่เมืองนอกแล้ว ก็ขอให้ไปแล้วไปลับอย่ากลับมาก็แล้วกัน
เห็นไม๊ครับ ไม่ว่าคุณจะเป็นทายาทเมียน้อย หรือทายาทเมียหลวง มันก็มีปัญหาทั้งนั้น ทางที่ดีคือ ให้เป็นทายาทเมียคนเดียวดีกว่า ผมจึงไม่
ชอบการมีเมียน้อย (เข้าขั้นเกลียดเลยก็ได้) เพราะรับรู้ประสบการณ์จากพ่อและแม่ และที่เคยเจอเรื่องราวมาในสมัยเด็ก ผมจะคบทีละคน ไปกัน
ไม่ได้ก็เลิก หาคนใหม่ และผมตั้งใจว่าจะไม่แต่งงาน เพราะผมรู้ว่าผมไม่ศรัทธาชีวิตครอบครัว ใครเป็นแฟนผม ผมบอกแต่ต้นว่าไม่แต่ง ก็มีคน
ที่คิดว่าเปลี่ยนผมได้ สุดท้ายก็ไป
ที่ผมเล่า ผมอยากให้คุณผู้ชายและผู้หญิง ที่คิดจะมีเมียน้อย และอยากเป็นเมียน้อยเค้า ฉุกคิดซักนิด ถึงอนาคตหากเกิดผิดพลาดมีทายาทขึ้น
มา พวกคุณอาจบอก โอ้ยไม่มีหรอก แค่สนุกกัน แต่ของแบบนี้มันไม่ร้อยเปอร์เซนต์นะครับ ยิ่งผู้ชายน่ะ ชอบนักแล ไม่ป้องกัน (ก็ไม่เข้าใจว่า
ทำไม มันก็เหมือนๆกัน จะใส่ไม่ใส่มันก็ออกทั้งนั้น แล้วทำไมไม่ใส่นะ) หากคุณพลาด ให้เค้าเกิดขึ้นมา เค้าต้องมาเจอเรื่องไม่ดี ไม่ดี เรื่องผิด
ศีลธรรม โดนคนอื่นตราหน้า คุณรับผิดชอบเค้าไหวเหรอครับ? คุณสงสารเค้าไม๊ครับ?
ผู้ชาย ถ้าไม่มั่นใจ อย่าแต่งครับ คุณมีเวลาเพียบ จะแต่ง 60 ก็ยังได้ ไม่มั่นใจว่าจะอยู่กับเค้าได้ตลอดก็ซื้อกินเหอะ (เหมือนผม) คุณจะเปลี่ยน
ได้เรื่อยๆ จนคุณเบื่อเลยล่ะ ทำอะไรคิดก่อนครับ ยิ่งไอ้มุกควายๆอย่าง พี่มีปัญหากับเมียพี่อยากหย่าแต่ติดลูก บลาๆๆๆ เลิกเหอะครับ ผมฟังแล้ว
มันทุเรศว่ะ ไปเที่ยวซะ มันมีที่เที่ยวให้คุณไป คุณโชคดีแล้วที่เป็นผู้ชายเพราะผู้หญิงหาที่เที่ยวยากจะตาย
คุณผู้หญิง ที่อยากเป็นน้อยเค้า ที่เดินไปบอกเค้าว่า หนูรู้แล้วว่าพี่มีเมียมีลูก แต่หนูแค่ชอบพี่เลยอยากบอก บลาๆๆๆ พอเหอะครับ ฟังเเล้วมันก็
ทุเรศว่ะ พูดมาได้ไม่อายปาก ถ้าขาดผู้ชายก็ไปหาเอาตามที่เที่ยวดิครับ มีคนอยากจิ้มคุณเยอะแยะ (ถ้าหน้าไม่เหียกไปนะ) ไปเถอะ เผลอๆได้
กินเหล้าฟรีด้วย คุณโชคดีแล้วที่เกิดเป็นผู้หญิง แค่หาผู้ชายดีๆซักคนผมว่ามันไม่ยากหรอก อย่ามาตรฐานสูง
สุดท้ายนี้ผมหวังว่า ข้อเขียนของผมคงทำให้คนที่กำลังอยากมีและตัดสินใจจะเป็นได้ฉุกคิด และเปลี่ยนใจ เพื่อตัวเอง คนที่บ้าน และลูกตาดำๆ
ซึ่งผมก็หวังว่าเพื่อนผมอีกคนที่มีเมียน้อยอยู่ตอนนี้ ซักวันมันคงคิดได้และกลับมาหาเมียที่รอมันอยู่ที่บ้าน
ผมขอเอาใจช่วยทุกท่านให้ผ่านบ่วงนี้ไปอย่างปลอดภัย และทำเรื่องที่ ผมไม่อยากบอกว่าทำความดีหรอกนะ เอาเป็นว่าผมอยากให้ทุกคนทำ
เรื่องที่ไม่มีใครมาด่าคุณ ลูกคุณ หลานคุณ ญาติคุณ ก็พอ
คนเราตายแล้วไม่เหลืออะไรหรอกครับ เหลือแต่ "ชื่อ" ที่จะทำให้คนรุ่นหลังเรา "ภูมิใจ" เท่านั้น ว่าบรรพบุรุษเราเป็นคนยังไง