คือเรื่องราวของผมมัน ค่อนข้างสับซ้อน มันเป็นความรักที่ผิดคับ
ผมเอง ยอมรับเลยว่าเป็นเกย์ และดันไปชอบน้องที่เขาเป็นผู้ชายแท้ๆ และเรื่องราวมีดัง นี้ึคับ
ผมเองอยู่ ม.5 ผมไปชอบ น้องคนนึง สมมุติว่า ชื่อ เอ นะคับ น้องเค้าเรียนอยู่ม.2 ซึ่งแรกๆ ผมเองก็แค่มองและบอกเพื่อน ว่า ผมชอบน้อง เอ พอเพื่อนรู้เท่านั้นแหล่ะคับ พอน้อเอเดินผ่าน เพื่อนมันก็ร้องไปว่า เอ เพื่อน พี่คนนี้ ชอบอ่ะ ชอบมานานแล้ว ชอบมันไหม แล้วน้องเค้าก็หันมา แล้วยิ้มให้ ตอนนั้นเหมือนหัสวใจผมหยุดเต้นไปเลย และหลังจากนั้น พอผมเดินผ่านน้องเค้า น้องเค้าก็ชอลบยิ้มให้ผม บ้างครั้ง เพื่อนน้องเค้าก็แซวผมว่า พี้ ไอ้เอ คิดถึง ซึ้งผมก็ไม่รู้ว่าเพื่อนน้องเค้ารู้ได้ไง พอหลังจากนั้น ผมยิ่งอึดอัดและอยากรู้ว่าน้องเค้าคิดอะไรไหม พอผ่านไปสัก 2 อาทิต วันจันทร์เปิดเรียนมา พอเลิกเรียน เสดผมหาโอกาศที่น้องเค้าอยู่คนเดียว เลยเดินเค้าไปหาน้องเค้า ผมเลยพูดว่า เอ พี่รักเออ่ะ เอคิดไรกับ พี่ไหม บอกพี่ที พี่อึดอัด ตอนนัน เหมือน น้องเค้าเหมือนกับ ว่าอึ้งๆๆ เลบบอกว่า ไม่อ่ะคับ ผมก็เลยบอกว่า อืมๆไม่เป็นรัย พอน้องเค้าเดินไป น้องเค่าก็หันหลัง มามองผม พอเดินอีกสักพักก็หันมามองผม ผมก็ไม่คิดรัย พอผมอยู่บนรถรับส่งขับผ่านน้องเอ น้องเค้าก็ยิ้มหั้ย ผมอีก
แต่พอเปิดเรียน มาวันอังคาร พอผมเดินผ่านน้องเค้า น้องเค้าก็แทบไม่หันมามอง ไม่มีรอยยิ้ม ไม่อะไรเลยเหมือนไม่รู้จักผม ทั้งที่ผมพยายามมองและยิ้มให้แล้ว พอเพื่อนน้องเอ เจอผมเดินผ่าน ก็แซวว่าพี่ ไอ้เอรัก น้องเค้าหันไปด่าเพื่อนเลยว่าอย่ามั่ว ตอนนี้ผ่าน มา เกือบเดือนแล้ว น้องเค้าก็ยัง เป็นเหมือนเดิมคือ ไม่ยิ้ม ไม่ทัก พอเพื่อนแซวก็ด่าเพื่อน ผมเองตอนนี้ทั้งเสียใจและไม่รู้จะทำไง ผมคิดว่า้องเค้าต้องเกลียดผมแล้วแน่ๆ ผมต้องทำยังไงหั้ยน้องเค้าไม่เกลียดผม และกลับไปยิ้มเหมือนเดิม ถึงไม่ได้รักก็ไม่เป็นรัย ผมควรทำไงดีอ่ะคับ
ทำยังไงให้เขาไม่เกลียดเรา เมื่อบอกรักเขาแล้ว เขาไม่รัก
ผมเอง ยอมรับเลยว่าเป็นเกย์ และดันไปชอบน้องที่เขาเป็นผู้ชายแท้ๆ และเรื่องราวมีดัง นี้ึคับ
ผมเองอยู่ ม.5 ผมไปชอบ น้องคนนึง สมมุติว่า ชื่อ เอ นะคับ น้องเค้าเรียนอยู่ม.2 ซึ่งแรกๆ ผมเองก็แค่มองและบอกเพื่อน ว่า ผมชอบน้อง เอ พอเพื่อนรู้เท่านั้นแหล่ะคับ พอน้อเอเดินผ่าน เพื่อนมันก็ร้องไปว่า เอ เพื่อน พี่คนนี้ ชอบอ่ะ ชอบมานานแล้ว ชอบมันไหม แล้วน้องเค้าก็หันมา แล้วยิ้มให้ ตอนนั้นเหมือนหัสวใจผมหยุดเต้นไปเลย และหลังจากนั้น พอผมเดินผ่านน้องเค้า น้องเค้าก็ชอลบยิ้มให้ผม บ้างครั้ง เพื่อนน้องเค้าก็แซวผมว่า พี้ ไอ้เอ คิดถึง ซึ้งผมก็ไม่รู้ว่าเพื่อนน้องเค้ารู้ได้ไง พอหลังจากนั้น ผมยิ่งอึดอัดและอยากรู้ว่าน้องเค้าคิดอะไรไหม พอผ่านไปสัก 2 อาทิต วันจันทร์เปิดเรียนมา พอเลิกเรียน เสดผมหาโอกาศที่น้องเค้าอยู่คนเดียว เลยเดินเค้าไปหาน้องเค้า ผมเลยพูดว่า เอ พี่รักเออ่ะ เอคิดไรกับ พี่ไหม บอกพี่ที พี่อึดอัด ตอนนัน เหมือน น้องเค้าเหมือนกับ ว่าอึ้งๆๆ เลบบอกว่า ไม่อ่ะคับ ผมก็เลยบอกว่า อืมๆไม่เป็นรัย พอน้องเค้าเดินไป น้องเค่าก็หันหลัง มามองผม พอเดินอีกสักพักก็หันมามองผม ผมก็ไม่คิดรัย พอผมอยู่บนรถรับส่งขับผ่านน้องเอ น้องเค้าก็ยิ้มหั้ย ผมอีก
แต่พอเปิดเรียน มาวันอังคาร พอผมเดินผ่านน้องเค้า น้องเค้าก็แทบไม่หันมามอง ไม่มีรอยยิ้ม ไม่อะไรเลยเหมือนไม่รู้จักผม ทั้งที่ผมพยายามมองและยิ้มให้แล้ว พอเพื่อนน้องเอ เจอผมเดินผ่าน ก็แซวว่าพี่ ไอ้เอรัก น้องเค้าหันไปด่าเพื่อนเลยว่าอย่ามั่ว ตอนนี้ผ่าน มา เกือบเดือนแล้ว น้องเค้าก็ยัง เป็นเหมือนเดิมคือ ไม่ยิ้ม ไม่ทัก พอเพื่อนแซวก็ด่าเพื่อน ผมเองตอนนี้ทั้งเสียใจและไม่รู้จะทำไง ผมคิดว่า้องเค้าต้องเกลียดผมแล้วแน่ๆ ผมต้องทำยังไงหั้ยน้องเค้าไม่เกลียดผม และกลับไปยิ้มเหมือนเดิม ถึงไม่ได้รักก็ไม่เป็นรัย ผมควรทำไงดีอ่ะคับ