มีใครเคยเห็นเด็กที่ใจแตก เพราะดูการ์ตูนฟรีทีวีบ้างไหมครับ?

ถ้าดูการ์ตูนผิดเรต ก็มีโอกาสมากที่เด็กจะใจแตกแหละครับ (ว่ากันตามนิยามมาตรฐาน ก็ประมาณก้าวร้าวรุนแรง หมกมุ่นเรื่องเพศ ขี้เกียจเรียน ทำตัวเป็นภาระคนรอบข้าง)

ผมคิดงี้นะ การ์ตูนเรตไม่เกินวัยรุ่นตอนต้น จนถึงวัยรุ่นตอนปลายบางเรื่อง จะปลอดภัยต่อความคิดของเด็ก เพราะถึงต่อยกันตัวทะลุยังไงก็ตาม แต่มันยังมีความแฟนตาซีอยู่ในระดับที่เด็กแยกแยะออกว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง และไม่สามารถเอาไปทำในโลกแห่งความเป็นจริงได้ ตัวอย่างเช่นเด็กที่ไหนก็ต้องรู้ว่าคนเรามันเหาะไม่ได้ ปล่อยพลังกันไม่ได้ จิ้มคนให้ตัวระเบิดไม่ได้ ปล่อยแสตนด์ไม่ได้ หรือถ้าแง่เรื่องเพศ เด็กจะรู้ว่าประตูไปไหนก็ได้มันไม่มีจริง ฉากแปลงร่างของเซเลอร์มูนเป็นเวทมนตร์ซึ่งไม่มีจริง ในโลกแห่งความเป็นจริงแล้วเรา(เด็ก)จึงไม่สามารถไปหาดูผู้หญิงโป๊กันได้ง่าย ๆ

ส่วนฉากเปลือยในหมัดดาวเหนือ เด็กมันดูไม่เข้าใจหรอกครับว่าตัวโกงทำอะไรกับผู้หญิง เด็กจะรู้แค่การบังคับถอดผ้าคือการรังแกผู้หญิง แล้วคนที่รังแกคนอื่นก็จะโดนพระเอกเล่นงานในตอนจบ แถมเล่นงานถึงขั้นตัวระเบิดเลยทีเดียว เด็กคนไหนอยากเป็นศัตรูกับเฮียเคนบ้าง? เด็กคนไหนอยากตัวระเบิดมั่ง? น่าจะไม่มีนะครับ

แต่ในเคสของการ์ตูนเรตวัยรุ่นตอนปลายส่วนมากจนถึงเรตผู้ใหญ่ พล็อตจะมีความสมจริงมากขึ้นจนเด็กบางคนอาจจะแยกไม่ออก เช่นไม่ใช่เด็กทุกคนจะรู้ว่าโยเกิร์ตทำจากนม แก๊งซิ่งหรือแยงกี้มักจะก่อปัญหามากกว่าทำเรื่องดี ๆ โอตาคุไม่ได้เท่เหมือนพระเอกหลายคนในอนิเมะ ฯลฯ พฤติกรรมเลียนแบบจะเกิดจากตรงนี้ครับ ถ้าดูผิดเรตก็เป็นปัญหาแน่นอน

เกี่ยวกับเรื่องเพศในการ์ตูนเรตวัยรุ่น พล็อตสมัยก่อนหรือพล็อตจากนักเขียนรุ่นเก่า มักจะทำออกมาได้รับผิดชอบต่อสังคมมากกว่าสมัยนี้จริง ๆ ครับ อย่างที่สังเกตได้ว่าพระเอกที่บังเอิญไปเห็นสาวอาบน้ำจะต้องโดนลงโทษในระดับที่คนธรรมดาควรจะตายไปแล้ว เช่นต่อยทะลุบ้าน มัดกับต้นไม้แล้วซ้อม โดนบ้อมหัวด้วยฆ้อนหนักร้อยตัน ผู้หญิงก็จะแค้นมากจนอยากจะฆ่าให้ตาย โดนประจานจนคนรอบข้างมองอย่างเหยียดหยาม พระเอก (ตัวแทนคนอ่าน) ก็จะรู้สึกผิดไปตามปกติ แต่สมัยนี้ดูจะหยวนๆ กันมากขึ้น บางคนดูจะสมยอมด้วยซ้ำ คนที่โกรธพระเอกก็ดันถูกตีความเป็นซึนเดเระ กลายเป็นจุดแสดงความน่ารักไปซะงั้น

แต่ละครไทย จะเรตไหนก็ตาม ด้วยความที่มันเป็นคนแสดง เด็กน่าจะซึมซับเอาพฤติกรรมของตัวละครมาใช้มากกว่า เพราะเด็กเชื่อจริงๆ ว่านี่คือสิ่งที่ผู้ใหญ่กระทำกันในโลกแห่งความจริงครับ (อาจจะยกเว้นละครที่จัดเต็มว่าเป็นแฟนตาซีจริง ๆ เช่นละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ) ถ้าเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ๆ อย่างคำพูดยุแยง ส่อเสียด ดูถูก หรือโกหก ก็ยังไม่เยอะเท่าไหร่ แต่พวกเรื่องที่เห็นชัดเจนเช่นตะโกนกรี๊ดๆๆ หรือขึ้นคร่อมตบหน้ากันนี่ได้รู้มาหลายเคสมาก

เพิ่มเติม ปัญหาอีกอย่างของพล็อตละครไทยคือการลงโทษตัวโกงมันไม่ชัดเจนด้วยครับ อย่างพี่เคนนี่เห็นชัดเลย มาเร็วเคลมเร็ว ตัวลูกจ๊อกที่ทำเป็นแต่รังแกคนอ่อนแอจะโดนเช็คบิลไวมาก แถมสภาพศพของระดับลูกจ๊อกก็อนาถกว่าระดับบอสเยอะ (คงเพราะบอสของหมัดดาวเหนือยังพอมีคุณธรรมนักบู๊อยู่บ้าง)

ละครไทยจะชัดเจนเฉพาะเคสของโจรที่โดนตำรวจยิงตาย แต่กับเรื่องอื่น เด็กอาจจะงงว่า

พระเอกข่มขืนนางเอกแล้วได้แต่งงานกันตอนจบ แปลว่าการข่มขืนเป็นเรื่องดี?
พระเอกข่มขืนนางเอกแล้วแม่ฟินจิกหมอน อมยิ้มได้ทั้งวัน แปลว่าการข่มขืนเป็นเรื่องดี?
ตัวโกงข่มขืนนางอิจฉาแล้วนางอิจฉาก็ไม่ไประรานใครอีก แปลว่าการข่มขืนเป็นเรื่องดี?
ตัวโกงข่มขืนนางอิจฉาแล้วแม่บอกสะใจแล้ว สาสมแล้ว อมยิ้มไปอีกวัน แปลว่าการข่มขืนเป็นเรื่องดี?

ทำไมพระเอกกับตัวโกงถึงข่มขืนผู้หญิงได้เหมือนกัน? สรุปว่าผู้ชายข่มขืนผู้หญิงเป็นเรื่องปกติเหรอ?

หนังสือการ์ตูน - หนังสือนิยาย มันก็คือหนังสือแบบเดียวกัน ต่างกันตรงมีภาพกับไม่มี
ละคร หรือ ภาพยนตร์คนแสดง - การ์ตูน มันก็คือสื่อที่เป็นภาพเคลื่อนไหวเช่นเดียวกัน ต่างกันที่ตัวแสดง

เด็กที่มีวุฒิภาวะทางความคิดที่ยังเจริญเติบโตไม่เต็มที่ ยังไม่มีการใช้หลักเหตุและผลที่เป็นความจริงนั้น ย่อมเลียนแบบสื่อที่ตัวเองได้รับ ตามธรรมชาติของความเป็นมนุษย์
ฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นสื่อไหนก็ตาม หากขาดการแนะนำดูแลจากผู้ปกครองก็ทำให้เด็กเกิดความผิดปกติทางความคิดได้ทั้งสิ้น

คำว่า "ใจแตก" แบบที่ว่านั้น เป็นความหมายที่เป็น "นามธรรม" มาก ไม่สามารถระบุได้ว่าแบบไหนเรียกว่าใจแตกหรือไม่
ส่วนตัวแล้วเวลาหลานผมจะดูการ์ตูนหรือละคร ผมก็จะอยู่ดูกับหลานด้วย และใช้ความคิดของผมว่าเรื่องไหนสมควรให้ดูหรือไม่
หากเป็นเรื่องที่มีความรุนแรงแบบไร้เหตุไร้ผลจนเกินไป หรือเป็นเรื่องที่ผมรู้หรือคาดว่าจะมีฉากที่ไม่เหมาะกับเด็ก ผมก็จะไม่ให้หลานดู

สุดท้ายแล้ว ผมขอทิ้งท้ายไว้ว่า หลายๆคนที่คิดว่าการ์ตูนมีปัญหาแบบนั้นแบบนี้ กรุณาถามตัวเองว่าการ์ตูนมีปัญหาจริงหรือ หรือความคิดของคุณที่มีปัญหาและพยายามยัดเยียดความผิดให้การ์ตูน
เด็กๆเค้าดูการ์ตูนกันด้วยจิตใจบริสุทธิ์ เค้าแค่ดูเอาสนุก ไม่ได้สนใจถึงข้อคิดหรืออะไรที่อยู่ในการ์ตูนกันเท่าไหร่หรอก แต่เราๆที่เรียกตัวเองว่า "ผู้ใหญ่" นี่แหละที่มีหน้าที่ต้องคอยชี้แนะส่วนที่ไม่ดีให้กับเด็ก และบอกว่าห้ามทำตาม

เด็กไม่ผิดที่ดูการ์ตูนหรือดูละคร แต่มันผิดที่ผู้ใหญ่ที่ไม่ดูแลและคอยสั่งสอนเด็ก คุณให้เวลากับลูกหลานคุณน้อยไปหรือเปล่า?