http://www.buddhadasa.in.th/html/articles/in_mem/karuna1.html
ท่านพุทธทาสในความทรงจำของผม
กรุณา กุศลาสัย
ปาฐกถาพุทธทาสภิกขุมหาเถระ ครั้งที่ ๕
แสดง ณ ลานหินโค้ง สวนโมกขพลาราม
อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี สยามภาคใต้
เมื่อวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๔๑
๑
กราบสวัสดีพระเดชพระคุณท่านอาจารย์โพธิ์ พระเดชพระคุณพระเถรานุเถระทุกท่าน และสวัสดีพี่น้องญาติธรรม ที่ได้เมตตาสละเวลามาฟังผมเล่าเรื่องเก่าในวันนี้
ผมต้องขอสารภาพว่า ผมรู้สึกตื่นเต้นมากในวันนี้ ทั้ง ๆ ที่ นี่ก็เกือบ สองทุ่มแล้ว อากาศก็เริ่มเย็นแล้ว ที่ว่าตื่นเต้นนั้นเพราะว่า ผมรู้สึกเหมือนกับว่า ท่าน “พ่อ” ของเรา คือท่านอาจารย์พุทธทาสนี้ยังอยู่ ยังอยู่ที่นี่ จะเป็นด้วยวิธีใดก็แล้วแต่ เหมือนกับท่านยังฟัง ยังเห็นเรามาชุมนุมกันในวันนี้ เหมือนกับเมื่อครั้งท่านยังมีชีวิตอยู่
คุณเมตตาได้แนะนำผมต่อพระเดชพระคุณ และแก่ญาติธรรมทั้งหลายว่า ผมมีเรื่องเก่า ๆ ที่จะมาเล่าให้ฟัง ครับ เรื่องของผมนั้น อยากจะพูดว่า เป็นเรื่องประวัติศาสตร์ไปแล้ว เพราะว่าได้เกิดขึ้นตั้ง ๖๐ กว่าปีแล้ว คุณเมตตาได้แนะนำผมว่าเวลานี้ผมอายุย่างเข้า ๗๘ ปี ผมปีวอกครับ แต่ก่อนที่ผมจะเข้าเรื่องนะครับ ผมขอประทานโทษ ดูโน้ตที่ผมได้เขียนมาไว้หน่อยนะครับ
ผมต้องขอขอบคุณนะครับ ที่ได้รับเกียรติให้มาพูดในวันนี้ เป็น “ปาฐกถาพุทธทาสภิกขุมหาเถระ ครั้งที่ ๕” ผมเห็นรายนามเจ้าภาพ ซึ่งจัดให้มีงาน “สัปดาห์พุทธทาสรำลึก” ขึ้นนี้ ก็รู้สึกปลื้มใจเหลือเกิน คือมีเจ้าภาพถึง ๘ ราย ด้วยกัน ผมขอทบทวนความทรงจำของพระคุณเจ้า พระเถรานุเถระ และพี่น้องโดยธรรมนะครับว่ามีใครบ้าง มี ๘ สถาบัน ด้วยกันนะครับ
สำหรับผมนั้นที่มาปรากฏตัวที่นี่ได้ก็เพราะว่า เจ้าภาพรายหนึ่ง ได้แก่ มูลนิธิโกมลคีมทอง ซึ่งหัวหน้าทีม คุณฐิติมา คุณติรานนท์ ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่เหมือนกัน เมื่อตอนเย็นได้พบกันนะครับ ผมมาที่นี่ได้ก็ด้วยความเมตตาของมูลนิธินี้ คืออุตส่าห์เมตตาให้เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิไปรับผมถึงบ้าน บ้านผมอยู่พรานนก ธนบุรีนะครับ พาไปส่งรถไฟ หาที่นงที่นั่งอะไรซึ่งจองแล้วให้เสร็จ แล้วก็เมื่อเดินทางมาถึงที่นี่เมื่อเช้า ก็ยังมีเจ้าหน้าที่อุตส่าห์ไปรับผมที่สถานีรถไฟ นี่เป็นเจ้าภาพหนึ่งนะครับ และต่อจากนั้นก็มี สวนโมกขพลาราม, ธรรมทานมูลนิธิ นะครับ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช พบกับอาจารย์บัญชา พงษ์พานิช เมื่อตะกี้นี้ ท่านอุตส่าห์มาฟัง มาร่วมงานเราด้วย นี่ก็เป็นเจ้าภาพอีกรายหนึ่ง ต่อไปก็คือ สวนสร้างสรรค์นาคร-บวรรัตน์ นี่ชื่อเพราะมาก แล้วก็ เสมสิกขาลัย นอกนั้นก็มี คณะกรรมการศาสนาเพื่อการพัฒนา เรียกย่อว่า ศ.พ.พ. นี่เป็นเจ้าภาพที่ ๗ แล้วก็ หนังสือพิมพ์พุทธสาสนา ซึ่งเป็นเจ้าภาพรายสุดท้ายที่ ๘ ทั้งหมด ๘ สถาบัน นี่นะครับ ที่ร่วมกันจัดงานให้แก่ท่านอาจารย์ของเรา นับว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว ผมมาคิดว่า ถ้าเผื่อท่านอาจารย์ของเราบารมีไม่มากถึงเพียงนี้ละก็ จะหาเจ้าภาพร่วมงานกันตั้ง ๘ เจ้าภาพนี่ ไม่ง่ายเลยครับ
ผมเรียนให้ทราบแล้วว่า วันนี้ที่ผมมาปรากฏตัวที่นี่ อยากจะฟื้นความหลัง ความหลังที่ผมให้ชื่อว่า “ท่านพุทธทาสในความทรงจำของผม” ความทรงจำนี้เกิดขึ้น ๖๐ กว่าปีแล้ว คือเกิดขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๖ ปีที่ท่านอาจารย์มาก่อตั้งคณะธรรมทานที่นี่ ที่ไชยานี่นะครับ ก่อนหน้านั้นท่านอาจารย์พุทธทาส ไปอยู่ที่วัดปทุมคงคาเป็นเวลาเล็กน้อย ท่านเบื่อกรุงเทพฯ ท่านก็เลยมาอยู่ที่นี่ แล้วก็มาตั้งคณะธรรมทาน ซึ่งต่อมามีบารมีเหลือล้น จนกระทั่งเราญาติพี่น้องโดยธรรมทั้งหลายได้มาพบปะกันที่นี่ ผมคิดว่าถ้าไม่มีท่านอาจารย์แล้ว เราคงจะไม่ได้มีโอกาสมาพบ มาสังสรรค์กัน เหมือนพี่น้องโดยธรรมอย่างนี้หรอกครับ
มีต่อ
ท่านพุทธทาสในความทรงจำของผม กรุณา กุศลาสัย
ท่านพุทธทาสในความทรงจำของผม
กรุณา กุศลาสัย
ปาฐกถาพุทธทาสภิกขุมหาเถระ ครั้งที่ ๕
แสดง ณ ลานหินโค้ง สวนโมกขพลาราม
อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี สยามภาคใต้
เมื่อวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๔๑
๑
กราบสวัสดีพระเดชพระคุณท่านอาจารย์โพธิ์ พระเดชพระคุณพระเถรานุเถระทุกท่าน และสวัสดีพี่น้องญาติธรรม ที่ได้เมตตาสละเวลามาฟังผมเล่าเรื่องเก่าในวันนี้
ผมต้องขอสารภาพว่า ผมรู้สึกตื่นเต้นมากในวันนี้ ทั้ง ๆ ที่ นี่ก็เกือบ สองทุ่มแล้ว อากาศก็เริ่มเย็นแล้ว ที่ว่าตื่นเต้นนั้นเพราะว่า ผมรู้สึกเหมือนกับว่า ท่าน “พ่อ” ของเรา คือท่านอาจารย์พุทธทาสนี้ยังอยู่ ยังอยู่ที่นี่ จะเป็นด้วยวิธีใดก็แล้วแต่ เหมือนกับท่านยังฟัง ยังเห็นเรามาชุมนุมกันในวันนี้ เหมือนกับเมื่อครั้งท่านยังมีชีวิตอยู่
คุณเมตตาได้แนะนำผมต่อพระเดชพระคุณ และแก่ญาติธรรมทั้งหลายว่า ผมมีเรื่องเก่า ๆ ที่จะมาเล่าให้ฟัง ครับ เรื่องของผมนั้น อยากจะพูดว่า เป็นเรื่องประวัติศาสตร์ไปแล้ว เพราะว่าได้เกิดขึ้นตั้ง ๖๐ กว่าปีแล้ว คุณเมตตาได้แนะนำผมว่าเวลานี้ผมอายุย่างเข้า ๗๘ ปี ผมปีวอกครับ แต่ก่อนที่ผมจะเข้าเรื่องนะครับ ผมขอประทานโทษ ดูโน้ตที่ผมได้เขียนมาไว้หน่อยนะครับ
ผมต้องขอขอบคุณนะครับ ที่ได้รับเกียรติให้มาพูดในวันนี้ เป็น “ปาฐกถาพุทธทาสภิกขุมหาเถระ ครั้งที่ ๕” ผมเห็นรายนามเจ้าภาพ ซึ่งจัดให้มีงาน “สัปดาห์พุทธทาสรำลึก” ขึ้นนี้ ก็รู้สึกปลื้มใจเหลือเกิน คือมีเจ้าภาพถึง ๘ ราย ด้วยกัน ผมขอทบทวนความทรงจำของพระคุณเจ้า พระเถรานุเถระ และพี่น้องโดยธรรมนะครับว่ามีใครบ้าง มี ๘ สถาบัน ด้วยกันนะครับ
สำหรับผมนั้นที่มาปรากฏตัวที่นี่ได้ก็เพราะว่า เจ้าภาพรายหนึ่ง ได้แก่ มูลนิธิโกมลคีมทอง ซึ่งหัวหน้าทีม คุณฐิติมา คุณติรานนท์ ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่เหมือนกัน เมื่อตอนเย็นได้พบกันนะครับ ผมมาที่นี่ได้ก็ด้วยความเมตตาของมูลนิธินี้ คืออุตส่าห์เมตตาให้เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิไปรับผมถึงบ้าน บ้านผมอยู่พรานนก ธนบุรีนะครับ พาไปส่งรถไฟ หาที่นงที่นั่งอะไรซึ่งจองแล้วให้เสร็จ แล้วก็เมื่อเดินทางมาถึงที่นี่เมื่อเช้า ก็ยังมีเจ้าหน้าที่อุตส่าห์ไปรับผมที่สถานีรถไฟ นี่เป็นเจ้าภาพหนึ่งนะครับ และต่อจากนั้นก็มี สวนโมกขพลาราม, ธรรมทานมูลนิธิ นะครับ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช พบกับอาจารย์บัญชา พงษ์พานิช เมื่อตะกี้นี้ ท่านอุตส่าห์มาฟัง มาร่วมงานเราด้วย นี่ก็เป็นเจ้าภาพอีกรายหนึ่ง ต่อไปก็คือ สวนสร้างสรรค์นาคร-บวรรัตน์ นี่ชื่อเพราะมาก แล้วก็ เสมสิกขาลัย นอกนั้นก็มี คณะกรรมการศาสนาเพื่อการพัฒนา เรียกย่อว่า ศ.พ.พ. นี่เป็นเจ้าภาพที่ ๗ แล้วก็ หนังสือพิมพ์พุทธสาสนา ซึ่งเป็นเจ้าภาพรายสุดท้ายที่ ๘ ทั้งหมด ๘ สถาบัน นี่นะครับ ที่ร่วมกันจัดงานให้แก่ท่านอาจารย์ของเรา นับว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว ผมมาคิดว่า ถ้าเผื่อท่านอาจารย์ของเราบารมีไม่มากถึงเพียงนี้ละก็ จะหาเจ้าภาพร่วมงานกันตั้ง ๘ เจ้าภาพนี่ ไม่ง่ายเลยครับ
ผมเรียนให้ทราบแล้วว่า วันนี้ที่ผมมาปรากฏตัวที่นี่ อยากจะฟื้นความหลัง ความหลังที่ผมให้ชื่อว่า “ท่านพุทธทาสในความทรงจำของผม” ความทรงจำนี้เกิดขึ้น ๖๐ กว่าปีแล้ว คือเกิดขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๖ ปีที่ท่านอาจารย์มาก่อตั้งคณะธรรมทานที่นี่ ที่ไชยานี่นะครับ ก่อนหน้านั้นท่านอาจารย์พุทธทาส ไปอยู่ที่วัดปทุมคงคาเป็นเวลาเล็กน้อย ท่านเบื่อกรุงเทพฯ ท่านก็เลยมาอยู่ที่นี่ แล้วก็มาตั้งคณะธรรมทาน ซึ่งต่อมามีบารมีเหลือล้น จนกระทั่งเราญาติพี่น้องโดยธรรมทั้งหลายได้มาพบปะกันที่นี่ ผมคิดว่าถ้าไม่มีท่านอาจารย์แล้ว เราคงจะไม่ได้มีโอกาสมาพบ มาสังสรรค์กัน เหมือนพี่น้องโดยธรรมอย่างนี้หรอกครับ
มีต่อ