คือวันนี้อากาศครึ้มๆ อบๆหน่อยๆ ผมกับเพื่อนๆสาขาวิชา (มหาลัย) ไปพบพี่ๆชั้นปีที่แก่กว่า ที่ลานสนามบาสโล่งๆ ซึ่งพวกเขาก็ให้ยืนเข้าแถว ประมาน 5x5 น่ะครับ ยืนห่างพอสมควร (ไม่อึดอัด) ยืนนิ่งๆ
พี่ผมก็พูดๆไป เรื่องกิจกรรมสาขา คณะ บลาๆ (พูดดีๆนะครับ) ผมก็เฉยๆ ไม่ได้รู้สึกกดดันอะไร ยืนตรง ให้ตอบก็ตอบ
ผ่านไปซักชั่วโมงสองชั่วโมงครับ จู่ๆผมก็รู้สึกร้อนๆ อึดอัด ผมพยายามหายใจลึกๆ เพราะคิดว่าแค่คงร้อน
แต่จู่ๆภาพตรงหน้าก็พร่าเลือน เบลอๆไป และจากนั้นผมก็จำอะไรไม่ได้
รู้สึกตัวอีกที ผมอยู่นอกแถวแล้ว ตอนรู้สึกตัวมันเหมือนไม่ได้แบบคนที่รู้สึกตื่นนอนมา แต่มันแบบ ยังไงล่ะ เหมือนเมื่อกี๊สัญญาณหายไป ตอนนี้ภาพสัญญาณกลับมาแล้ว (เข้าใจผมมั้ย)
คือ รู้สึกตัวคือ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่รู้สึกมึนหัว หรือปวดหัว (แต่ส่ายหัวนี่ปวดหัว) แต่ผมรู้สึกพูดอะไรไม่ออก พี่ๆเข้ามาดูแลผม ถามผมสารพัด แต่ผมไม่ตอบ คือ ไม่รู้สิ ผมได้ยินที่พวกพี่พูด แต่สมองเหมือนไม่สั่งการ ณ ตอนนั้น คือเหมือนมีแต่ความงุนงงเกิดขึ้นในหัวว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเรา??"
จากนั้นพี่ปีแก่สั่งเลิกแถว แล้วก็กลับไป เพื่อนเข้ามาหาผม
เขาเล่าให้ฟังว่า
จู่ๆผมก็หงายหลังลงไป (ดีที่เพื่อนกับพี่ปีแก่รับทัน) หน้าผมซีดมากจนน่ากลัว ตาเบิกโต ตาค้างเลยครับ แต่ไม่โฟกัสอะไร ดูลอยๆ พี่เข้ามาอุ้มออกไป คือ เขาบอกว่าผมไม่ได้ล้มแบบทรุดลงไป แต่ผมล้มเหมือนตัวต่อโดมิโน่ที่โดนผลักอ่ะครับ เพื่อนมาจับตัว บอกว่าผมตัวเย็นมาก
และตอนนี้ผมก็ยังสงสัยว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ได้ เพื่อนผมบางคนนี่แปลกใจมากที่ผมล้มลงไป เพราะผมเป็นนักกีฬาคณะอ่ะครับ แถมไม่เคยมีประวัติเป็นลมหรืออะไร (นี่ครั้งแรก)
คือสถานที่ก็ไม่ตากแดดนะครับ ค่อนข้างโล่ง มีต้นไม้ แค่อากาศมันอบอ้าวนิดหน่อย
เพื่อนผมบอกว่า อาจเพราะนอนดึก หรือกินของไม่มีประโยชน์เยอะ
อืมม แต่ผมนอนดึกเป็นปกติอยู่แล้วนะครับ ตีหนึ่ง ตีสอง ส่วนอาหาร เอ้อ อันนี้ก็เถียงเค้าไม่ได้ เพราะดึกๆผมหิว ชอบกินมาม่าบ้าง แต่ก็แค่อาทิตย์ที่ผ่านมาเองนะครับ
คือใครเคยเป็นแบบผมบ้าง ผมกลัวว่ามันจะเป็นอะไรร้ายแรงรึเปล่าน่ะครับ (ตอนนี้สงสัยความดัน???)
ขอคำปรึกษาด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
จู่ๆก็เป็นลม (ผมงงมาก)
พี่ผมก็พูดๆไป เรื่องกิจกรรมสาขา คณะ บลาๆ (พูดดีๆนะครับ) ผมก็เฉยๆ ไม่ได้รู้สึกกดดันอะไร ยืนตรง ให้ตอบก็ตอบ
ผ่านไปซักชั่วโมงสองชั่วโมงครับ จู่ๆผมก็รู้สึกร้อนๆ อึดอัด ผมพยายามหายใจลึกๆ เพราะคิดว่าแค่คงร้อน
แต่จู่ๆภาพตรงหน้าก็พร่าเลือน เบลอๆไป และจากนั้นผมก็จำอะไรไม่ได้
รู้สึกตัวอีกที ผมอยู่นอกแถวแล้ว ตอนรู้สึกตัวมันเหมือนไม่ได้แบบคนที่รู้สึกตื่นนอนมา แต่มันแบบ ยังไงล่ะ เหมือนเมื่อกี๊สัญญาณหายไป ตอนนี้ภาพสัญญาณกลับมาแล้ว (เข้าใจผมมั้ย)
คือ รู้สึกตัวคือ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่รู้สึกมึนหัว หรือปวดหัว (แต่ส่ายหัวนี่ปวดหัว) แต่ผมรู้สึกพูดอะไรไม่ออก พี่ๆเข้ามาดูแลผม ถามผมสารพัด แต่ผมไม่ตอบ คือ ไม่รู้สิ ผมได้ยินที่พวกพี่พูด แต่สมองเหมือนไม่สั่งการ ณ ตอนนั้น คือเหมือนมีแต่ความงุนงงเกิดขึ้นในหัวว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเรา??"
จากนั้นพี่ปีแก่สั่งเลิกแถว แล้วก็กลับไป เพื่อนเข้ามาหาผม
เขาเล่าให้ฟังว่า
จู่ๆผมก็หงายหลังลงไป (ดีที่เพื่อนกับพี่ปีแก่รับทัน) หน้าผมซีดมากจนน่ากลัว ตาเบิกโต ตาค้างเลยครับ แต่ไม่โฟกัสอะไร ดูลอยๆ พี่เข้ามาอุ้มออกไป คือ เขาบอกว่าผมไม่ได้ล้มแบบทรุดลงไป แต่ผมล้มเหมือนตัวต่อโดมิโน่ที่โดนผลักอ่ะครับ เพื่อนมาจับตัว บอกว่าผมตัวเย็นมาก
และตอนนี้ผมก็ยังสงสัยว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ได้ เพื่อนผมบางคนนี่แปลกใจมากที่ผมล้มลงไป เพราะผมเป็นนักกีฬาคณะอ่ะครับ แถมไม่เคยมีประวัติเป็นลมหรืออะไร (นี่ครั้งแรก)
คือสถานที่ก็ไม่ตากแดดนะครับ ค่อนข้างโล่ง มีต้นไม้ แค่อากาศมันอบอ้าวนิดหน่อย
เพื่อนผมบอกว่า อาจเพราะนอนดึก หรือกินของไม่มีประโยชน์เยอะ
อืมม แต่ผมนอนดึกเป็นปกติอยู่แล้วนะครับ ตีหนึ่ง ตีสอง ส่วนอาหาร เอ้อ อันนี้ก็เถียงเค้าไม่ได้ เพราะดึกๆผมหิว ชอบกินมาม่าบ้าง แต่ก็แค่อาทิตย์ที่ผ่านมาเองนะครับ
คือใครเคยเป็นแบบผมบ้าง ผมกลัวว่ามันจะเป็นอะไรร้ายแรงรึเปล่าน่ะครับ (ตอนนี้สงสัยความดัน???)
ขอคำปรึกษาด้วยนะครับ ขอบคุณครับ