แค่คิดเรื่องการผ่าริดสีดวงก็สยองจิตแล้ว เวลาไปตรวจจึงต้องประวิงเวลาเรื่อยมา แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องผ่าจริงๆ เพราะร่างกายบอกว่าไม่ทำไม่ได้แล้ว โชคดีที่ได้เจอคุณหมอธเนศ พัวพรพงษ์ที่โรงพยาบาลวิภาวดี เพราะตอนฟื้นขึ้นมาหลังจากเข้าห้องผ่าตัดได้หันไปถามพยาบาลว่า ผ่าเสร็จแล้วหรือ ทำไมไม่รู้สึกเจ็บเลย ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ วิธีการผ่าของหมอ แน่มาก คือไม่มีความเจ็บปวดเลย แม้กระทั่งหลังจากที่ยาชาหมดฤทธิ์และอยู่ในช่วงพักฟื่น วันรุ่งขึ้นใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องนั่งห่วงยาง ไม่ต้องคุมอาหาร เรามีอาการมึนงงกับยาแก้แพ้นิดหน่อยเท่านั้น สิ่งที่ต้องอดทนคือรอให้แผลหายสนิท ซึ่งกินเวลาเกือบ 3 เดือน ใครที่มีความจำเป็นต้องผ่าฯ แบบเรา ขอให้กำลังใจว่าไม่ต้องกลัว
ประสบการณ์การผ่าริดสีดวง