เรากลั้นร้องไห้ไม่ไหวตอนที่คุณชายซบตักท่านหญิงไขแขร้องไห้

เห็นความรักที่แม่มีต่อลูก ลูกมีต่อแม่ สายสัมพันธ์แนบแน่น ขอบคุณ เจ๊ไก่ที่ทำละครได้ออกมาน่าประทับใจ ตราตรึง ไม่ต้องโฆษณาเยอะ เพราะว่าของดียังไงก็คือของดียังวันค่ำ เชื่อว่าคุฯหมิว น่าได้รางวัลนักแสดงนำห

พูดราชาศัพท์ซะคล่องเชียว "ถวายบังคมพะยะค่ะ ท่านชาย เอ่อ..เอ่อ.. เจ้าชาย" :O:):) http://www.youtube.com/watch?v=3WHA0wqYmz8

สงสัยอ่ะครับ เป็นแค่หม่อมราชวงค์เองเหรอครับ ทำไมพ่อก็เป็นถึงท่านชาย (น่าจะหม่อมเจ้า) แม่ก็เป็นถึงท่านหญิง(น่าจะเป็นขั้นหม่อมเจ้าเช่นกัน) เพราะทั้งคู่ใช้คำราชาศัพท์ในการสนทนา แต่มาลูกชาย ชายเดียวทำไมเป

คิดเล่นๆครับ ถ้าใช่มีช็อก 555

เรื่องมีอยู่ว่าเรากำลังกลั้นน้ำตาเพื่อไม่ให้ร้องไห้ กลั้นนานเป็นชม. กลั้นจนน้ำตาไหลลงจมูก(ใช้คำถูกมั้ยนะ)กลายเป็นน้ำมูกแทน จนเรารู้สึกทนไม่ไหวละ เพราะจมูกเริ่มตันแล้ว เลยแกล้ง ๆ เข้าห้องน้ำเพื่อไปสงบส

เป็นคนที่พูดจามีหลักการ มีเหตุมีผล มีความยุติธรรม ตอนที่ท่านหญิงคุยกับบุลัน ชายเดียว และรุ้ง เรื่องย้ายเข้ามาอยู่วัง เพราะตามสิทธิ์แล้ว ทั้งรุ้ง และ หม่อมบุหลัน มีสิทธิ์เต็มๆ ถึงแม้ทุกคนจะทัดทาน ท่านห

บทบาทมันใช่เลยอ่ะ แหมชายรุจทำหน้าทีเมียทุกอย่าง ส่วนท่านหญิงมีโอบกอด หอมแก้มก่อนด้วย ทำหน้าที่เป็นสามี 555 อยากเป็นท่านหญิงมากๆๆๆ ติ่งขอกลับมาซบก้นครัวเหมือนเดิม หลังจากหลงไปเป็นติ่งอื่นๆๆ

https://www.youtube.com/watch?v=Tucim5uYs-cโคลงสี่สุภาพ 17.38 น. ๏ ไอรัก โอบกอดอุ้ม       อุ่นอก ปานลูกนก วิหค      

ฉากโดนเฟืองเข้าสิง หรือเป็นบ้าแบบสองบุคลิกอะไรก็ตามแต่ เล่นได้อารมณ์ซับซ้อนมากๆ คุณนกก็ที่สุดไม่แพ้กัน เห็นมนุษย์สองคนขัดแย้งกัน ไม่ได้เป็นตัวดีกับตัวร้าย แต่จุดนี้เห็นใจหญิงแขไขมากกว่า ฉากนี้เข้าใจ