ผมกับแฟนเลิกกันแล้วกลับมาคบกันใหม่ประมาณ 3 ครั้งได้
ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 ผมไม่ขอพูดอะไรมาก นอกจากจะบอกว่าเขาเป็นลูกคนเดียว
เพราะความรัก ผมจึงตามง้อเค้าอยุ่ตลอด แม้ว่าผมจะไม่ผิดก็ตาม
เราเคยคุยกันเรื่องปรับนิสัยเข้าหากัน แต่เค้ากลับมองว่าผมเป็นคนเอาแต่ใจ ผมก็ไม่เถียงแม้ว่าผมจะคิดว่าผมไม่ผิด ผมไม่แย้งใดๆ
ปัญหาส่วนใหญ่ที่เลิกกันก็เป็นปัญหา เล็กๆ น้อยๆ ที่เขาพยายามทำให้มันเป้นเรื่องใหญ่โต
ด้วยความที่ผมตามใจมาก ความต้องการของเขาก็ไม่มีวันสิ้นสุด
ทุกครั้งที่เลิกกัน ห่างกันไป เป็นเดือนๆ ผมก็กลับไปง้อ เพราะไม่ยอมตัดใจ ครั้งนั้นเค้าไล่ผมบอกให้ผมปล่อยเค้าไปเถอะ สงสารเค้า ผมก็เลิกง้อ เพราะเค้าเอ่ยแบบนั้น
แต่ครั้งนี้ ผมเริ่มท้อใจ เพราะเค้าบอกอยากเป้นตัวของตัวเอง อยากทำตามใจตัวเอง
ให้ผมพยายามง้อเค้าเพื่อให้กลับไป เหมือนครั้งที่เราเคยรักกันมากๆ
ผมเคยถามเขาว่า จะให้ผมพยายามอะไร อยากให้ผมทำยังไง ถึงจะเรียกว่าพอใจ ถึงจะเรียกว่าที่สุด
ทุกครั้งที่ผมโทรหาก็ไม่ค่อยจะรับสาย หรือโทรไปก็บอกให้ผมไปนอน แต่เค้าเองยัง
คุยเล่นกับเพื่อน ผมทักข้อความไป น้อยครั้งมากที่จะตอบ และสิ่งที่ผมทำทั้งหมด ผมพยายามทำให้เค้าเห็นว่า
ผมจะทำให้ดีที่สุด อยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม
ผมตั้งคำถามกับตัวเองตลอดว่า ที่ผมทนทุกข์เพราะใจมันเหนื่อยล้า เค้าไม่ได้รักผมแล้ว ผมคิดไปเอง แต่เค้าก็บอกว่ายังรัก ยังคิดถึง จากการแสดงออกที่เจอกันทุกๆ ครั้ง
หรือผมควรจะหยุดพักกันแน่ครับ
คืนก่อนผมโทรไปหาเค้า คุยกันพักใหญ่ เค้าไล่ผมไปนอน คือเหมือนเค้าพูดจา ตัดพ้อ หักหามน้ำใจผมมากเกินไป เค้าบอกผมว่า
ถ้าอยากได้เขากลับ ต้องพยายาม ให้มากกว่านี้ คือผมไปเม้นอะไร หน้าเฟสบุค เค้าเค้าจะลบทิ้งทันที แต่คนอื่นมาเม้นเค้ากลับตอบ หัวเราะสนุกสนาาน
ผมเสียความรู้สึกมากๆ ก็เลยร้องไห้ ขอร้องเค้า ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม ที่เคยรักกันได้ไหม ดูเหมือนเค้าจะไม่ใส่ใจผม ผมร้องไห้ไป เค้าก็ตัดสายผมทิ้ง จนผมโทรไปอีกครั้งนึง ก็คุยกันประมาณนาที เค้าบอกว่าเค้าง่วงนอน อยากนอน ผมก็เลยวางสาย แต่เค้าก็ยัง เล่นเฟสคุยกะเพื่อนๆ ต่อ แถมยังตั้งสเตตัส ที่ข้อความประมาณว่า เขาอยุ่เหนือผม ตอนนี้....
หยุดพักหรือไปต่อ
ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 ผมไม่ขอพูดอะไรมาก นอกจากจะบอกว่าเขาเป็นลูกคนเดียว
เพราะความรัก ผมจึงตามง้อเค้าอยุ่ตลอด แม้ว่าผมจะไม่ผิดก็ตาม
เราเคยคุยกันเรื่องปรับนิสัยเข้าหากัน แต่เค้ากลับมองว่าผมเป็นคนเอาแต่ใจ ผมก็ไม่เถียงแม้ว่าผมจะคิดว่าผมไม่ผิด ผมไม่แย้งใดๆ
ปัญหาส่วนใหญ่ที่เลิกกันก็เป็นปัญหา เล็กๆ น้อยๆ ที่เขาพยายามทำให้มันเป้นเรื่องใหญ่โต
ด้วยความที่ผมตามใจมาก ความต้องการของเขาก็ไม่มีวันสิ้นสุด
ทุกครั้งที่เลิกกัน ห่างกันไป เป็นเดือนๆ ผมก็กลับไปง้อ เพราะไม่ยอมตัดใจ ครั้งนั้นเค้าไล่ผมบอกให้ผมปล่อยเค้าไปเถอะ สงสารเค้า ผมก็เลิกง้อ เพราะเค้าเอ่ยแบบนั้น
แต่ครั้งนี้ ผมเริ่มท้อใจ เพราะเค้าบอกอยากเป้นตัวของตัวเอง อยากทำตามใจตัวเอง
ให้ผมพยายามง้อเค้าเพื่อให้กลับไป เหมือนครั้งที่เราเคยรักกันมากๆ
ผมเคยถามเขาว่า จะให้ผมพยายามอะไร อยากให้ผมทำยังไง ถึงจะเรียกว่าพอใจ ถึงจะเรียกว่าที่สุด
ทุกครั้งที่ผมโทรหาก็ไม่ค่อยจะรับสาย หรือโทรไปก็บอกให้ผมไปนอน แต่เค้าเองยัง
คุยเล่นกับเพื่อน ผมทักข้อความไป น้อยครั้งมากที่จะตอบ และสิ่งที่ผมทำทั้งหมด ผมพยายามทำให้เค้าเห็นว่า
ผมจะทำให้ดีที่สุด อยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม
ผมตั้งคำถามกับตัวเองตลอดว่า ที่ผมทนทุกข์เพราะใจมันเหนื่อยล้า เค้าไม่ได้รักผมแล้ว ผมคิดไปเอง แต่เค้าก็บอกว่ายังรัก ยังคิดถึง จากการแสดงออกที่เจอกันทุกๆ ครั้ง
หรือผมควรจะหยุดพักกันแน่ครับ
คืนก่อนผมโทรไปหาเค้า คุยกันพักใหญ่ เค้าไล่ผมไปนอน คือเหมือนเค้าพูดจา ตัดพ้อ หักหามน้ำใจผมมากเกินไป เค้าบอกผมว่า
ถ้าอยากได้เขากลับ ต้องพยายาม ให้มากกว่านี้ คือผมไปเม้นอะไร หน้าเฟสบุค เค้าเค้าจะลบทิ้งทันที แต่คนอื่นมาเม้นเค้ากลับตอบ หัวเราะสนุกสนาาน
ผมเสียความรู้สึกมากๆ ก็เลยร้องไห้ ขอร้องเค้า ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม ที่เคยรักกันได้ไหม ดูเหมือนเค้าจะไม่ใส่ใจผม ผมร้องไห้ไป เค้าก็ตัดสายผมทิ้ง จนผมโทรไปอีกครั้งนึง ก็คุยกันประมาณนาที เค้าบอกว่าเค้าง่วงนอน อยากนอน ผมก็เลยวางสาย แต่เค้าก็ยัง เล่นเฟสคุยกะเพื่อนๆ ต่อ แถมยังตั้งสเตตัส ที่ข้อความประมาณว่า เขาอยุ่เหนือผม ตอนนี้....