เพิ่งดูอนิเมะ Silver spoon ไป2ตอน (ยังไม่ได้อ่านมังงะ รู้แค่ว่าคนเขียนเป็นคุณวัว คิดเอาไว้ว่าไงๆก็น่าดูแน่ๆ เดี๋ยวได้จัดเต็ม มีแต่คนบอกว่าฮากว่าอนิเมะ)
ชอบเรื่องแบบนี้แฮะ เกี่ยวกับการเกษตร ไม่ใช่การ์ตูนสายเมน แต่ทำได้น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อ
เนื้อเรื่องก็ดำเนินอย่างธรรมดา ไม่หวือหวา แต่เป็นเรื่องที่คนกรุงอย่างเราไม่เคยเข้าถึง ดูแล้วสนใจ
พระเอกก็ไม่ได้หล่อหรือเก่งเทพ แต่ช่างฮาได้ใจ มุมมองคนธรรมดาของเจ้าแว่นนี่ทำให้คนดูคล้อยตามได้ง่ายดีแฮะ
นางเอกน่ารักมาก
ตัวละครอื่นๆดูมีเอกลักษณ์น่าจดจำ ไม่ใช่แค่background (ฮาชมรมโอตาคุวัวโฮล์สไตน์มั่ก)
ไม่รู้ว่าคนอื่นดูแล้วเป็นอย่างไรกันบ้าง
แต่เราดูแล้ว feel good มันเนิบๆ ฮาเป็นช่วงๆ น้ำลายไหลเป็นพักๆ น่ารักอยู่เนืองๆ จรรโลงจิตใจดีค่ะ
หลงเสน่ห์ในความธรรมดานี่แหละ
หลังดูการ์ตูนจบ นึกชื่นชมที่ประเทศญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับอาชีพเกษตรกรและปศุสัตว์ และมีการจัดโรงเรียนเฉพาะด้านนี้ขึ้น
(เข้าใจว่ามีโรงเรียนต้นแบบอยู่จริงนะ แต่อาจจะคนละชื่อกับในเรื่อง)
ประเทศเราก็เป็นประเทศที่ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม
ทำให้นึกสงสัยว่า เรามีโรงเรียนทางด้านนี้บ้างหรือไม่
search googleเจอส่วนใหญ่เป็นโครงการหลวงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะเทคโนโลยีการเกษตร (ลาดกระบัง), คณะประมง(ม.บูรพา) และ โรงเรียนชาวนาที่ผู้นำชุมชนเป็นผู้ก่อตั้ง เป็นต้น
แต่ยังsearchไม่เจอโรงเรียนแบบในการ์ตูนเลยค่ะ
อันที่จริงประเทศไทยมีจุดเด่นด้านสภาพภูมิศาสตร์ที่เหมาะแก่การเพาะปลูก
ถ้าผู้ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมมีความรู้ในการพัฒนาอาชีพ ไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบโดยนายทุน
น่าจะพลิกเกมส์ให้เกษตรกรเป็นอาชีพที่กุมบังเหียนเศรษฐกิจได้เลยนะเนี่ย
(คิดไปนู่น โลกสวยไปมั้ยนะ) -_-a
ทุกวันนี้เกษตรกรที่มีภูมิความรู้ในอาชีพของตนเองมีไม่มาก (จากการเคยไปทำงานต่างจังหวัด, ชายแดนอยู่2-3ปี พอจะได้คุยกับชาวบ้านเหล่านี้บ้าง)
ลูกหลานก็ไม่ค่อยอยู่ทำนาทำสวน เพราะรายได้ไม่พอกิน มักจะเข้ามารับจ้างทำงานในกรุงกันเป็นส่วนใหญ่ เช่น ทำงานโรงงานอุตสาหกรรม
ที่ต่างจังหวัดจึงเหลือแต่คนแก่คนเฒ่า ก้มหน้าก้มตาทำอาชีพของตนเองต่อไป
บางคนยากไร้ ไม่มีเงินเช่าที่นาทำกิน (นาที่เคยมีเอาไปจำนองเพื่อใช้หนี้)
เวลาเจ็บป่วยจะไปหาหมอก็เดินทางไกล ลำบาก (ไม่มีลูกหลานพามาส่ง ต้องเช่ารถเข้ามารพ. ค่ารถแพง ฯลฯ) ขาดนัดตรวจกับหมอบ่อยๆ ขาดยาที่ควรได้ประจำ
...
เอ๊ะ...นี่มันรายการวงเวียนชีวิตหรือเปล่า พอก่อนเนาะ
อยากรู้แค่ว่ามีโรงเรียนเกษตรมั้ย ถ้ามีจริงและลูกหลานชาวนาได้มีโอกาสเข้าถึงจะดีมากๆเลยค่า
ปิดท้ายด้วย...ความทรมานช่วงท้าย Episode 1 ที่เราต้องผ่านไปให้ได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ขโมยรูปมาจากกระทู้คุณDrakeค่ะ
ดูตอนเที่ยงคืน ดูจบ เดือดร้อนต้องวิ่งหาตู้เย็น
[Silver spoon]ดูแล้วสงสัยว่าในประเทศไทยมีโรงเรียนการเกษตรแบบในเรื่องนี้หรือไม่
ชอบเรื่องแบบนี้แฮะ เกี่ยวกับการเกษตร ไม่ใช่การ์ตูนสายเมน แต่ทำได้น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อ
เนื้อเรื่องก็ดำเนินอย่างธรรมดา ไม่หวือหวา แต่เป็นเรื่องที่คนกรุงอย่างเราไม่เคยเข้าถึง ดูแล้วสนใจ
พระเอกก็ไม่ได้หล่อหรือเก่งเทพ แต่ช่างฮาได้ใจ มุมมองคนธรรมดาของเจ้าแว่นนี่ทำให้คนดูคล้อยตามได้ง่ายดีแฮะ
นางเอกน่ารักมาก
ตัวละครอื่นๆดูมีเอกลักษณ์น่าจดจำ ไม่ใช่แค่background (ฮาชมรมโอตาคุวัวโฮล์สไตน์มั่ก)
ไม่รู้ว่าคนอื่นดูแล้วเป็นอย่างไรกันบ้าง
แต่เราดูแล้ว feel good มันเนิบๆ ฮาเป็นช่วงๆ น้ำลายไหลเป็นพักๆ น่ารักอยู่เนืองๆ จรรโลงจิตใจดีค่ะ
หลงเสน่ห์ในความธรรมดานี่แหละ
หลังดูการ์ตูนจบ นึกชื่นชมที่ประเทศญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับอาชีพเกษตรกรและปศุสัตว์ และมีการจัดโรงเรียนเฉพาะด้านนี้ขึ้น
(เข้าใจว่ามีโรงเรียนต้นแบบอยู่จริงนะ แต่อาจจะคนละชื่อกับในเรื่อง)
ประเทศเราก็เป็นประเทศที่ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม
ทำให้นึกสงสัยว่า เรามีโรงเรียนทางด้านนี้บ้างหรือไม่
search googleเจอส่วนใหญ่เป็นโครงการหลวงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะเทคโนโลยีการเกษตร (ลาดกระบัง), คณะประมง(ม.บูรพา) และ โรงเรียนชาวนาที่ผู้นำชุมชนเป็นผู้ก่อตั้ง เป็นต้น
แต่ยังsearchไม่เจอโรงเรียนแบบในการ์ตูนเลยค่ะ
อันที่จริงประเทศไทยมีจุดเด่นด้านสภาพภูมิศาสตร์ที่เหมาะแก่การเพาะปลูก
ถ้าผู้ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมมีความรู้ในการพัฒนาอาชีพ ไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบโดยนายทุน
น่าจะพลิกเกมส์ให้เกษตรกรเป็นอาชีพที่กุมบังเหียนเศรษฐกิจได้เลยนะเนี่ย
(คิดไปนู่น โลกสวยไปมั้ยนะ) -_-a
ทุกวันนี้เกษตรกรที่มีภูมิความรู้ในอาชีพของตนเองมีไม่มาก (จากการเคยไปทำงานต่างจังหวัด, ชายแดนอยู่2-3ปี พอจะได้คุยกับชาวบ้านเหล่านี้บ้าง)
ลูกหลานก็ไม่ค่อยอยู่ทำนาทำสวน เพราะรายได้ไม่พอกิน มักจะเข้ามารับจ้างทำงานในกรุงกันเป็นส่วนใหญ่ เช่น ทำงานโรงงานอุตสาหกรรม
ที่ต่างจังหวัดจึงเหลือแต่คนแก่คนเฒ่า ก้มหน้าก้มตาทำอาชีพของตนเองต่อไป
บางคนยากไร้ ไม่มีเงินเช่าที่นาทำกิน (นาที่เคยมีเอาไปจำนองเพื่อใช้หนี้)
เวลาเจ็บป่วยจะไปหาหมอก็เดินทางไกล ลำบาก (ไม่มีลูกหลานพามาส่ง ต้องเช่ารถเข้ามารพ. ค่ารถแพง ฯลฯ) ขาดนัดตรวจกับหมอบ่อยๆ ขาดยาที่ควรได้ประจำ
...
เอ๊ะ...นี่มันรายการวงเวียนชีวิตหรือเปล่า พอก่อนเนาะ
อยากรู้แค่ว่ามีโรงเรียนเกษตรมั้ย ถ้ามีจริงและลูกหลานชาวนาได้มีโอกาสเข้าถึงจะดีมากๆเลยค่า
ปิดท้ายด้วย...ความทรมานช่วงท้าย Episode 1 ที่เราต้องผ่านไปให้ได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้